ayrılık

Dünyanın en kötü duygularından biridir ayrılık duygusu,bide taraflar uzun süredir birlikteyseler ve artık birbirleri için sevgiliden çok alışkanlık olmuşlarsa, kopmak daha da zordur.Her şeyin eskisi gibi olacağını varsayarak bir çok kez yeniden başlamışlar.Ancak hiç bir şey istedikleri gibi olmamıştır.Bunun aksine sonuç hep aynı olmuştur;hüsran yine hüsran...Bişeyler yanlıştır ama yanlışın ne olduğunu iki tarafta bulamaz...kendilerini suçlarlar olmaz,karşılarındakini suçlarlar yine olmaz...Bu içinden çıkılmaz durum ayrılana kadar devam eder.Ayrılınca her şeyin değişeceğini zannederler ancak ayrıldıkları halde hiç bir şey değişmemiştir.En sonunda kız yada erkek biri diğerinden daha az sevdiği için büyük sancılara rağmen tamamen vazgeçer...artık her şey size onu hatırlatır bi parkta oynayan küçük bi kız çocuğu,rüzgarın size getirdiği bi koku ne kadar taş gibi sinirlerim var derseniz deyin sizi altüst eder...bu böyle bir iki yıl devam eder.tabi kişinin durumuna görede değişir bu süre...bu sancılı alışma süreci geçtikten sonra anılar kalır sadece geriye hafızası daha zayıf olan taraf rahat eder.çünkü az hatırlar...hafızası güçlü olan çok hatırlar ama artık oda bişey yapmaz...akıllarında kalan en önemli şeyde birbirlerini ilk gördükleri andır...bence hiç kimse böyle bir deneyimi tatmamalı...sağlıklı ilişkiler kurmalı.Bir defa biten bişeye daha iyi olacak diye yeniden başlamamalı...zaten iyi olacak bi şeyler kalmışsa ayrılınmazdı...her şey iyi olurdu...