şehremini lisesi

bi 3 sene daha okumak istediğim lisemdir. anadolu lisesi olmuştur şimdilerde.
emre belözoğlu, arda turan, sabri sarıoğlu *, kıvanç tatlıtuğ gibi isimleri mezun etmiş lisedir.

sporcu gençlerin derslerde zorlanmamaları, vakit kaybetmemeleri için yerleştirildiği okul idi. bu sayede sporda dünya klasmanında başarıya ulaşmıştır. tamam biz de başka yerde bu şekilde okuduk liseyi ama hep abartı gelmiştir bana şehremini lisesi. fazla iyi bir takımları vardı rekabeti öldürüyordu, ya da belki o senelerde acı koymuşlar öyle hatırlıyorum. ama adamların takım direk ülkerdi neyse öyle yada böyle o artık bir anadolu lisesi!

istanbul un kurtuluşunda aynı safda yürüyüş yaptığımız bando takımımızla(fatih kız lisesi) onları ve marşlarını gölgede bıraktığımız bordo rengine bürünmüş bi lise.

eski halini özlediğim benim şirin lisem. anadolu hali yaramamış sanki.

3 yılımı geçirdiğim, bana hiçbirşey katmayan okul. tek artısı uluslararası alanda ün yapmış marka isimlerini zihnime kazımış olması.

(bkz: timberland)
(bkz: polo)
(bkz: paul shark)

sporcu öğrencilere ayrımcılık yapılan lise. kafalarına göre derse girmezlerdi, mehmet ata özer'den özel izin kağıdı alırlardı bunlar. bizim de çok zorumuza giderdi aga yaa. yıl sonunda bir de bakardık ki derslerinin hepsi beş. vay anasını satıyım diye iç geçirirdik. böyle bir artist olurlardı bu arkadaşlar. bir de tabi müdür beyimizin bmw 5 serisi aracı vardı. avluya bırakırdı böyle sere serpe, direksiyonu da illa bir tarafa doğru tam dönmüş şekilde bırakırdı. adam karizmaydı yaa.

2005 yılında anadolu lisesi olan lise. şehremini geliyor titreyerek! yeri göğü inleterek! şehremini şehremini hey hey hey! marşıyla her törende tüm okul yürürdük vatan caddesinde. bir de okulun bahçesi hapishane algısı oluşturmuştur bende. bahçede volta atan mahkum edasıyla dolaşırdık.