ğ

G'nin iki arada bir derede kalmış hali.

o harf sorulduğunda gııığğğgıığğğ diye ses çıkartılan harf.

olmasa da olur harf. zaten başta bulunamıyor. ortada olunca da başka seslere dönüşüyor. hala aklım almıyor neden varrr ki. hemen örneklerle açıklayayım;

yağmur=yaamur
ağaç=aaç
eğri=eyri

olmasa da olur harf. zaten başta bulunamıyor. ortada olunca da başka seslere dönüşüyor. hala aklım almıyor neden varrr ki. hemen örneklerle açıklayayım;

yağmur=yaamur
ağaç=aaç
eğri=eeyri

Alfabemizdeki 8. sıraya sahip olan g harfinin yumuşağıdır (Ğ-ğ). Alfabe sırasında gden sonra, hden önce gelen 9. sıradaki harf.

ilkokulda nasıl okunduğunu anlatmaya çalışan öğretmen ve onun gibi ses çıkartmaya çalışan çocuklar akla getiren harf.

ilkokulda hocanın harfleri öğretirken en çok zorlandığı ve bizide zorlattığı harftir. Sırasıyla harflerin sesi çıkarılır,yazılır,kelimeler okunmaya çalışır.Ama ğ harfine geldiğinde hayat çok zordur. Gırtlaktan iğrencimsi bir şekilde ğğğğğğğ diye söylenmeye çalışılır. *

edit:imla

bu harfle başlayan özel isimler mevcuttur. (bkz: nüfus memuru)

(bkz: topsun olum sen)

kusarken insanın isteksiz olarak ağzından çıkardığı harftir.

ismimde bulunan bir harf. ortasında. ***

kaan isimli bir arkadaşın sorunsalı. adama her yerde soruyorlar iki a arasında ğ var mı diye. eh piçte cevap hazır: hayır y var.

kelime başında kullanılamayan, orjinal dilinde ğ ile başlasa bile türkçe'ye geçtiğinde g ye dönüşen konsonanttır. kelime sonundaki k ler ğ ye dönüşmektedir. ancak bu direk olmaz. k ler önce gı sonra ğ ye dönüşür. ğ aslında hı sesinin sedalısıdır.

kaynak: muharrem ergin- türk dil bilgisi

a harfi ile aynı alfabededir.

hiçbir kelimenin başına oturtamadığımız harfimizdir.

bence h nin yumuşağıdır bu harf.

r leri söyleyemeyen kişilerin r demesi..

alfabenin delikanlı olmayan tek harfi.

ilkokulda alfebeyi sınıfça koro halinde söylerken, tüm arkadaşlarımın "yumuşak g" diye, benimse "ğğğ" diye bağırıp sınıfa karşı çok utanmamı sağlayan harftir efendim.

meşhur '' g '' noktasının olması gereken adı.

konservatuvar bitiren oyuncuların dışladıkları, okumadıklar ve işin boktan tarafı doğrusunun da bu olduğunu iddia ettikleri harftir.

örnekler:
eğe > eye (değer > deyer)
eği > eyi (değil > deyil)
öğü > ö:ü* (öğün > ö:ün)
ağa > a:a* (ağaç > a:aç)
ğ+sessiz harf > (yağmur > ya:mur)
oğa > o_a* (boğaz > bo_az)
ağı > a:* (ağıl > a:l)
oğu > o:u* (çoğul > ço:ul)

peki bunun nedeni nedir? bunun tek nedeni boğaziçi'nin iki yanındaki konservatuarlarda** hükümranlık ilan etmiş yıldız kenter ve müşfik kenter'dir. yani kenter ekolü.
bunlara göre türkçe yazıldığı gibi okunmaz. gelecek zaman eki -(e)cek ve -(a)cak -(i)cek (ı)cak gibi okunur. bir şekilde bu ekolün eline düşerseniz ve "yapacak" derseniz vay hâlinize. illâ "yapıcak"!

neyse... güzel ve özel harfimiz ğ'ye dönelim:
fransızca'yı öve öve yere göğe sığdıramayanlar da işte aynı ekôlden gelenlerdir. fransızca kulağa çok güzel gelirmiş de yok kibarmış da falan da filan da... oysa fransızca'da tüm r'ler ğ okunur. r'yi okumak için çift r falan kullanırlar. gelin görün ki türkçe'deki ğ'ye burun kıvırırlar. okumaz ve okutmazlar.

yeri gelmişken dersanedeki diksiyon hocam aslı yılmaz'a da buradan selâm ederim. derste benim "türkçe yazıldığı gibi okunur" sözümü çürütebileceğini söylemişti. ben de diğer arkadaşların zamanını çalmamak için "konuşalım hocam" demiştim... ama yok işte. okursa kim olduğumu anımsar zaten.

işte böyle sözlük'ün saygıdeğer (ya da değmez) okur ve yazarları. gelin bu güzide harfimizi piç etmeyelim. türkçe'ye sahip çıkalım.

alfabenin içindeki tek gay'dir.

'ğ' şeklinde yazılır.

alfabemizdeki tek ayırt edici, alfabemize özgü harftir. bu harfi isimlerinde taşıyanlar milliyetlerinide yanında taşımaktadırlar aynı zamanda. ç-c, o-ö, s-ş vb gibi ğ de g nin bir varyasyonudur. garipsememek gerekir.

üzülünen harftir. hiç bir zaman bir kelimeyi başlatan harf olmaz.

(bkz: bir harf için bu kadar duygusal entry girmek)