özlemek

Karşılıklıysa hissedilmesi hiç de kötü olmayan bir duygudur. Sevdiğiniz birileri vardır. Çok yoğunsa sebebi büyük ihtimalle aşktır.

gozlerinin boşluğa dalmasına neden olmak, en sevdiği şarkıyı dinlerken ağlamak, aramasını beklemek... vs...

çift kişilik yatağa tek kişilik koca bir yalnızlığı sığdıramamaktır.

aradaki mesafe azaldığı halde kavusamamanın verdiği hayalkırıklığıyla acısı artan hissiyattır.

(bkz: yakındayken uzak olmak)

sabah erkenden annenin oglum kalk gec kalacaksın sözünü duymak istemektir.

Özlemek,
bu kadar özlemek,
etini kemigini yakarcasina özlemek...
çok kötü degil mi?
Bu kadar özleyip onu görememek,
ona dokunamamak,
onu isitememek ,
artik sonunun "Pi" hali degil mi?Biliyorsun degil mi?
Ne kadar umutsuz bir arayistir o,
kalabalik caddede geçen binlerce yüze bakmak
belki bir kez daha görebilmek için o yüzü,
belki biraz önce geçti bu kaldirimdan diye düsünmek,
belki su an arkamda yürüyen insanlarin içinde bir
yerde demek,
belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar
yasamak
ne zordur degil mi?
Ne kadar eritir insani farketmeden.
Sende biliyorsun degil mi bunlari.?
Bir sinema koltugunda sende iki kisi gibi oturdun mu
hiç?
Hiç iki kisi gibi zevk aldin mi bir konserden yalniz basina.
Güzel bir kafe kesfettiginde,
güzel bir film seyrettiginde,
güzel bir sarki dinlediginde
güzellikleri oraninda eksik kaldiklarini hissettin mi
paylasamadigin
için
onunla.
Bir barin kalabaliginda hiç yarim vücudunla sallandin
mi ortada?
Hiç iki kisilik beyninle yarim insan olabildin mi?
Baktiginda aynana sadece yüzünün bir yarisini gördügün
oldu mu hiç?
Sana hayatindaki en büyük yoksunlugu yasatandan
nefret edemedigin zamanlar oldu mu hiç?
Gözünün içine baka baka kolunu bacagini kesen bir
insanin yüzüne
sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildigin zamanlar
oldu mu hiç?
Hayatta inandigin bütün degerlerini altüst eden
birisine ask siirleri
yazabildin mi?
Onu içinde korumanin seni yok etmek oldugu zamanlara
feda oldun mu hiç?
içinde aglayan çocuga umut sarkilari söyleyemedigin,
özlemini,
susuzlugunu,
açligini gideremedigin zamanlar oldu mu hiç?
Kanayan yarasini gördügün
ama merhem olamadigin zamanlar.
Gücünün,
hani o tanrisal gücünün
bir çocugun aglamasini susturamayacak kadar oldugunu
gördügün zamanlar
oldu mu hiç?
Hiiiiiiiç....
Hiiç...
hiç...
bir hiç..

günün en olmadık zamanlarında, gecelerin tamamında olur olmadık yerlerde olur olmadık kişilerle beraberken aklınıza o'nun gelmesidir. insan gözleri dolmasın diye aklını başka şeylere vermeye çalışsa da o akıl nedense hiç söz dinlemez.
özlemek olağan hayatınızı sürdürmeye çalışmaktır.
artık onsuz olan hayatınızı.

bir çok sanatçının merdana getirdiği eserlerin kök nedeni.

'niyetim nacizane-i taciz değil, bilakis efkar-ı umumiyeden bir özlem teklifidir, şahsıma vereceğiniz her müsbet cevap harabe-i gönlümün dermanı olacaktır' gibi güzel yazıları türetmemizi sağlayan his.

özlemek, sevdiğini hissetmektir.

(bkz: bulutlar yarime selam söyleyin)

beklemektir, hüzündür her gece yastığımda bir küstüm çiçeği gibi açan.

eğer bilseydim en başta; kadermiş bu, kendimi benden çıkarır seninle çarpar aşka bölerdim. ama sen yine özlemezdin benim gibi. çünkü benim kaderim bu. doğduğum gün yazılmış. seninse aydınlığa bir çivi gibi çakılmış.

dudak izlerini bıraktığın tüm coğrafyalarda her dilde beni duyacaksın o ben olmasamda. ve hep birilerini özleyeceksin. bir gün beni belki. tek bir an bile.

özlenen gelmeyecekse daha da bir koyar. saçmaladığını düşünürsün, "gelmiycek işte, ne özlüyorsun" diye. mantık mı? onu düşünen özler mi hiç.

özlemek

özlemek,
seni anlamaktır;
gözlerini de...

özlemek,
gözlerini özlemek,
sesini özlemek,
seni özlemek,
seni özlemeyi özlemek,
beni özlemeni özlemek...

özlemektir sevmek,
sevmektir özlemek...

Kadir Tanyıldız

ellerin, uçları kızıla çalan saçları düzeltmesini, gözlerin zeytin rengi gözlerine bakmasını özlemek... sonra ısırmasını başparmağını... yanında nefes almayı özlemek... sessizce haydarpaşaya karşı...

acımak. acıtmak en biberinden.

kalbin beyne gömülme töreni. en ağıtlısından.

sessizliğin en uç noktası. en sensizinden.

bende bıraktığın izlerin kabuk bağlaması. en bo$luğundan.

geç kalan son trenin son koltuğu. en soğuğundan.

son sözü söyleyememek. en hıçkırıklısından.

unutamamak. en iki gözünden iki çe$mesinden.

susmak. en haykırı$lısından.

kendini kaybetmek. en hükümsüzünden.

sevmemek ayrılığı. en azılısından.

dayanamamak. en güçlüsünden.