özlemek

ne garip... ölüyorum sanıyorsun ama Ölmüyorsun.

insanları garip duygulara sokan ruhani bir eylemdir.

eğer özlenen insan gelmeyecekse, özleyen içini derin derin çekerken nefessiz kalıp boğulabilecek kıvama gelebilir. insan o durumdayken sıkıntıdan patlayabilir. bununla ilgili bir söz de vardır:
bazen insan o kadar özlenir ki özlenen bilse yokluğundan utanır. sanırım aziz nesin'in sözüydü.

Birden özleyiveriyorsun özleyebilcek kadar bile tanımadığın birini. Uyanıyorsun ve yakıcı istek. Özlemek.

özleneni görmek mümkün değilse yüreği sızım sızım sızlatan duygudur.

"Zaten böyle durumlarda ve aşkta, taşınacak silah değildir gurur."

aklımdan geçen her şey sanki sana gidiyor! nasıl bir kuşatmadır bu böyle..

kısır döngü bir şey oldu, ben de anlamadım gitti işte.

cemal süreya'dan, yine o'na..

Özlenene kavuşmak sadece hayalden ibaretse; özleyeni yarım bırakan bir duygudur. O bir yerlerde nefes almaktadır ama sen o nefesin sıcaklığını hissedemiyosundur. Kalbi fena sızlatır, yazıktır, çok yazık...

bir de şu vardır ki; karşı taraf özlendiğini bildiği halde hiçbir şey yapmaz ya, işte insanı deli eder bu.

özlemekten daha zor bir şey varsa;
o da özlediğini özlediğin kişiye söyleyememek. *

insanın agzına zıçan duygulardan biridir. koyar böyle koyar.

bahane bulmaktır her şarkıya, her türküye.

eğer sırf gözleri onun gözlerine benziyor diye birinden hoşlanıyorsanız özlemişsinizdir.

özlemek bıçak gibi keskin.

başlığı okuyunca içimin acıması, kötü olmak. isyeeeann.

hasret kalmaktır. ölmek değildir belki ama özlemektir işte.

yanındayken bile uzak olmaktır.

saçma sapan bir vakitte kıyıda köşede gizlediğin resimlerine bakmaktır.

kalbin üzerindeki istisnai olan çizgili kaslar ile içinde kas bulunmayan beyin arasında oluşan ve bilgisayarın kuzey, güney köprülerine benzer bir işlevden geçen flashback verilerinin ani ya da daimi canlanması ile rom bellek paradigmasının oluşmasıdır. oysa dahili hard diskte ciddi alanlar kaplayabilir. sakınınız.

Pasif direnistir.

özlemek ölmekten iki harf fazladır be çocuk.

onun yanındayken, o hayatınızdayken ki kendinizi özlemektir aslında. hayatınıza birden bire giren, o güne kadar hiç tanımadığınız biri size, sizin bile bilmediğiniz birini gösterir. ve aslında siz onu değil, onun varlığının ortaya çıkardığı kendinizi özlersiniz. bu yüzdendir ki özlemek insanın kendine duyduğu hasrettir, zordur.

el intizar eşeddü minen-nar.

ne ağır, ne zor şey şu özlemek!
insanın önüne bakmasına engel olan bir şey gibi.

yazmaya başlasam, bilinçaltımdaki duygular sanki ortaya çıkacak.. belki de daha iyi olmayacağımdandır, belki de yazmak iyi gelse de, gözlerimin önünde olmasını istemediğimdendir..

belki güzel ama en fena duygulardan bu özlem..
insanın kalbinin ortasına değil, her yerinin aynı anda üstüne oturuyor sanki, kamyon geçse üstünden daha iyi !

hep bir şeylere özlem!

geçmişe, geçen günlere.. geç(e)meyen günlere de..
anılara, asla dönülemeyecek , yaşanmayacak tekrarı olan anılara.. keşkelerle başlayıp, pişmanlıkları araya serpiştirerek yaşar insan özlemi en derininden!

zaten insanı fena eden anılar başka da değil! kafada tekrar yaşayıp, bir anlığına dönüp sonra bakınca aslında günlerin ne de çok ve hızlı geçtiğini gördükten sonra yeniden özlemler...
özlediklerine uzaktan bakmak gibi bi' şey..

kişilere , varlıklara, asla gelmeyecek şeylere olan özlem en kötülerinden..
tarifsizliklerden başka değil..

tanımdan sonra gelen edit:

özledim ben çok.. en çok o'nu, yanımda olunca huzurlu hissettiğim şeyi!..
özledim çok geçmiş günleri, yeniden yaşasam yine bugünlere gelecek olsam da, o günlerin tadını bulamıyorum ki hiçbir şeyde şimdilerde ben..
değişmeyecek olan şeyler, geri gel(e)meyecek şeylerin özlemi ağırlık yapıyor ama onlarla yaşamak işte esas olan.

kimi zaman insanı mutlu eden kimi zaman da depresyona sokan garip histir. arkadaş özlüyorum. bildiğin mütemadiyen özlüyorum. gelirdi sırnaşırdı falan. omzuma yatardı çocuk edasıyla. bi de bakardı bişi der miyim acaba diye. yerim lan seni şapşik. bi süre daha yokum ama dönüşüm muhteşem olacak gibi.
(bkz: kedi canını senin)

çok yakınındaysa özlediğin şey daha da ızdıraplı olan duygu.