ölüm - sayfa 129 - uludağ sözlük

Bugün tanıdığımdan beri yaşlı olan yan komşum şerife teyze öldü. Ölmüş.

Ölüm, Ayakkabılarımı giymeden ulaşabileceğim kadar yakında. Üzmeyin kimseyi arkadaşlar. Ölüm harbili.

7

02.12.2017 23:09

uyuyan piremses

Sevdiklerinizden birine geldiyse kötü, size geldiyse iyidir.

02.12.2017 23:11

cartoon pierre

Birde o vardı değilmi hadi hayırlısı.

02.12.2017 23:12

locke

yazın dedem ölünce, anladım zaten ölümün nefesimiz kadar bize yakın olduğunu.

7

02.12.2017 23:12

bedreddin

ne gariptir ki...

ölum senin pesinde, sen ise dünyalik pesinde.

7

02.12.2017 23:14

sari civciv

02.12.2017 23:25

true

Ölümün olduğu yerde daha ciddi ne olabilir ki ?

1

02.12.2017 23:26

sekersizcayy

Çocukken çok sık görürdüm onu, bizimle aynı evde yaşardı. Hiçbirimiz onu sevmiyorduk ama belki bir gün gider diye umudumuzu da yitirmezdik. Bir gün gerçekten gitti, ama gidişine çok üzüldük. çünkü anneannemi de yanında götürmüştü.

2

03.12.2017 00:03

lovingvincent

4 senedir kendisi ile ışıma turları halindeyiz önce dayımin vefatı,ananem ve babamın ölüm anlarında yanlarında olmam apartmanda bir komşuyu bizzat benim ölü bulmam ya bu olanlar tesadüf yada bir mesaj ,meşazimi aldın mı kardeşim dercesine.

3

03.12.2017 00:07

fait saik kabasiyanik

her şeyin sonu, her canlının ilerlediği nokta.

10.12.2017 21:08

burak69

şairin dizelerde anlattığı gibi;

Kapı kapı, yolun son kapısı ölümse;
Her kapıda ağlayıp o kapıda gülümse!
O demdeki,perdeler kalkar,perdeler iner,
Azraile hoşgeldin,diyebilmekte hüner...

korkunun çok ötesinde bakmak gerek.

3

10.12.2017 23:53

semaatsiz

bir sürelik acı derin ,düşünce, anılar...

ölümün en acı kısmı götürdükleri değil geride bıraktıkları.

mekanın cennet olsun büyükbabam.

4

15.12.2017 03:12

angry engineer

Her fani varligin elbet eninde sonunda yaşayacagi sondur.

2

15.12.2017 21:18

kodadipars

aslında hiçbirimiz in yabancı olmadığı olaydır, unutmayın ki biz 14 milyar yıllık evrende 14 milyar yıldır yoktuk, ne ara tekrar yok olmaktan korkar oldunuz.
tanım: doğum öncesine dönmek.

2

15.12.2017 21:19

tapmadiyentanri

Dünyadaki tek adalet. Herkese çıkan piyango.

2

15.12.2017 21:51

thomisus

her daim kışı yaşatan ve acıyı baki kılandır.

21.12.2017 21:24

yalnizliga fisildayan adam

normal bir olaydır, doğum öncesi geçirdiğimiz 14milyar yıl ne ise bu olacaktır, üzerinden dini propaganda yapılamayacak kadar sıradan bir olay.

1

24.12.2017 06:33

tapmadiyentanri

ölüm gerçekte kaçınılmaz mıdır?
ölümün henüz tedavisi bulunamamış bir hastalık olduğunu savunan insanlar var.

1

24.12.2017 11:10

seyisyavrusu

Emri-hak vaki olunca sonsuz hayat başlar.

2

24.12.2017 11:22

kalahari 1

bir tür kalıcı hastalıktır. normal değildir. eğer ölüm normal olsaydı insanlar ölüm sonrası sonsuz hayatı düşlemezdi.
insanın varlığına ters bir durum bence.

2

24.12.2017 11:24

crux ansata

Hep yanıbaşımda sanki.

2

24.12.2017 11:28

klasik forvet

ölüm ölüm dediğin nedir gülüm ben seninle yaşamayı göze almışım.

1

24.12.2017 12:29

fugacious

Hoş çakal dostum, hoş çakal, mutluluklar.
Sevgili dostum, yüreğimde yaşayacak anın,
Sonunda ayrılmak yazgısı olsa da insanın.
Hoş çakal dediğimiz gibi buluşmak da var.
Hoş çakal, dostum, el sıkışmadan, suskunlukla,
Sakın üzülme, nedir bu gözlerindeki hüzün?
Şu yaşamda yeni bir şey değil ki ölüm,
Ama pek öyle yeni sayılmaz yaşamak da.
Yesenin
(Yurdanur Salman çevirisi)

1

24.12.2017 14:02

elya

bugün ölümünün yedinci yılı.
kardeşimin de doğum günü.
yenilenmiş hayatımın da ilk ayı,
senenin bugünü her yıl ölüm senesi kadar yıl geri gidiyorum. babamın 51 yaşına, her şeyi bir daha yaşıyorum sanki.
ölüm, insanın varoluşundan beri bilinen en eski gerçek olmasına rağmen kimin başına gelirse, yeni bir gerçekmiş gibi karşılanıyor. ben de öyle karşıladım, bunu yadırgadığımdan değil, gerçekten yeni geldiği, sanki ilk defa benim başıma gelmiş gibi hissettiğim için yazıyorum.

"Yıkadılar aldılar götürdüler
Babamdan ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç hamama gittiniz mi?
Ben gittim lambanın biri söndü
Gözümün biri söndü kör oldum "

gözümün biri söndü, sonra musallaya koydular, helallik istediler, hıncahınç bir kalabalık vardı.
tabutunun üzerindeki örtünün bir tarafında külli nefsin zaikatul mevt , diğer tarafında enbiya suresinin 34. ayeti işlenmişti. (Biz senden önce de hiçbir insana ölümsüzlük vermedik; ve şimdi, sen ölürsen bunlar kendilerinin sonsuza kadar yaşayacaklarını mı sanıyorlar? )
bu iki ayet de ölen için değil de arkada kalanlar için yazılmıştı. çünkü ölüm, öleni değil arkada kalanları hırpalıyor. ölüm gerçeği insanı harap etse de, gerçeği daha gerçek olarak kabullenmesini sağlıyor. ayaklarını yere bastırıyor. bu ayetler de ayakların yere bassın, adam ol, sen de geleceksin demek için yazılıyor oraya.
zamanla geçecek deniyor , geçmiyor. zamanla daha da ağırlaşıyor. iyi günde de kötü günde de hayata dair her şeyde insan en yakınının yokluğunu hissediyor. insan onunla paylaşmak istiyor çünkü. o öldükten sonra her şeye siyah beyaz bir pencerenin arkasından bakıyormuşsun gibi geliyor. sonra çok sevdiğin insanları ölmeden de kaybetmeye başlayabiliyorsun. o da zamanla ölüme benzer bir şey. özdemir asaf'ın deyişiyle ölüm gibi bir şey olan ama kimsenin ölmediği durum. neyse, o başka bir konu.

bir söz vardı bu durumu anlatan, şöyle bir şeydi sanırım ; "ölenler, yaşayanlara illa ki tüketemeyecekleri bir şey bırakırlar: yokluklarını. " durum tam olarak bundan ibaret.

rahmetlinin en sevdiği iki şarkıyla bitireyim.

https://www.youtube.com/watch?v=ZjJ2_y4CJO0

https://www.youtube.com/watch?v=f8Jm9tq6VV4

6

24.12.2017 14:07

sosyal yumurcak

24.12.2017 14:54

true