ölmek

doğal afettir. yaşa yaşa her boku öğren bilgili ol sonra öl. koyar be usta.

mesela 1982 doğumluyum, 1882'de dünya vardı ama ben yoktum. aynı durum 2082'de de olacak. ben yok olacağım. o anı yokluk olarak düşününce az da olsa ölümü sezebiliyorsunuz deneyin derim.

--271010--

ah... ölmek vardı şimdi. unutmak, sonsuza uyumak.

uyanmamak vardı. uyanmadığın için ortaya çıkan kirli çamaşırlardan habersiz olmak, utanmamak... çözüm aramamak, sorunu olmamak...

düşünmemek, üzülmemek... mutluluk ve haz aramamak vardı.

mükemmel olan da bu değil mi? ihtiyaçsızlık. eksiği olan ihtiyaç duyar. mükemmellik eksiksizlikse... ve ölümün ardında ihtiyaç kalmıyorsa... ölmek mükemmele kavuşmak değil midir?

kim bilir ki ölümün ne olduğunu? ben de böyle huzur buluyor; böyle inanıyorum işte. mantıklı bulduğum gerekçelerim var; herkesin var.

--271010--

en korkutuğum şeylerin başında gelendir. hatta evet evet en korktuğum şeydir.

öze dönmektir. aslına evrilmesidir insanın.

Hepimizin başına gelecek olan eylem......

bazı kişiler yaşamın sonu olarak tanımlar, bazı kişiler ise yeni ve sonsuz bir yaşamın başlangıcı olarak tanımlar.
doğumdan bu yana yaşadıklarınızın sonuna bir nokta keskinliğinde gelip oturan olaydır.

ölüm güzel şey, perde ardından bir haber
hiç güzel olmasaydı, ölür müydü peygamber.
şaka bi yana hiç hazır değilim ama hayattaki tüm masiva beni allah'a ulaşmaya susatıyo. eyy semî' olan allahım! lütfen beni yanına al olur mu, cehennemini istemiyorum, dayanamam, cennetini de sen olmazsan istemiyorum, tad alamam. lütfen azabını ne bana ne de bir başka sevdiğime nasip etme. ölümü ise kucaklayarak karşılayanlardan eyle hepimizi. ölüm değil amelimden korkuyorum ama, senin rahmetin de hiçbir zaman gözümün önünden gitmiyo ki. rabbim , lütfen!

işin kolayına kaçmaktır birinin uğruna ölmek.

Seviyorsan, onun için yaşamalısın. Uğruna kavgalara girmelisin. Ölümlere gidip gelmelisin. Yeter ki karşında uğruna ölünmeye değecek kadar büyük seveceğin biri olsun...

kahraman tazeoğlu.

her canlının yaşayacağı biyolojik canlılığın sona ermesi, kişinin bakış açısına göre son ya da bir başlangıç. bazen de bir kurtuluştur.

bazıları için erken ölümdür gerçekten bazıları için de geç gelen ölümdür. bir kurtuluştur belki.

insan, sevişirken ölmeli. dünyaya geldiği gibi çırılçıplak-nefes nefese. yaratıcıya küfür mahiyetinde. ya da insan, ölürken bile sevişmeli!

Bütün meraklarımızın son bulacağı olay.

araba sarampole yuvarlanirken olacak olay.
ama olmayan. Hayatin son saniyelerinde yasadiklarin gözunun önunden bir film seridi gibi geciyor derler. Gecmedi. hayatin anlamsizliklarla dolu olmasi mi sebep ya da bu söylemin tamamen bir hurafe olmasi mi bilmiyorum. bosluk vardi, karanlik. ve bir denklem, bir hesap. her sey yavas cekimde ilerlemiyor, hizli da ilerlemiyor, her sey görundugu gibi, oldugu gibi. fren sesi. metalin tasa vurma sesi ve sessizlik. hafiza basindan sicak bir suyun akmasina kadar kendini zorlayabiliyor. ambulans, polis, doktor, hemsire, hastane. bunlarin hic biri yok.
uzun bir iyilesme sureci ve akabinde iyilesmek. bunlar hep gereksiz detaylar aslinda. Önemli olan anlamak, hayatta önemli olan seyleri kavramak. denklem demistim, hesap demistim. hayatin sirri basit aslinda. Hayata dair bildigin her sey bitecekken aklina "bu kadar mi?" sorusu gelirken her seyin bir saniyede degisebilecegini anlarken o saniye "sevdigim insanlarla kavga ettigim zamanlar, uzuldugum zamanlar, kizdigim ve sinirli oldugum zamanlar. Saniyelere bölunse belki yuzbinler olmustur. simdi bir saniye her seyi degistirebiliyor" diye dusunmek. saniyeleri tartmak lazim hayatta. önemli olanlara zaman vermek lazim.
ölmek ya da ölmemek yasamayi ögretiyor. sinirlenmemeyi, kavga etmemeyi, insanlari uzmemeyi.

bazen istemektir, ama her şey istemekle olmuyor, bir sebep olsa keşke dedirtir, intihar olmaz, olamaz, dedik ya bir sebep, o yüzden o sebep olacak eylemlere bilerek gidilen durumdur. ama sonuç hala hayattasın.

siyah ekran.

çevrende seni mutsuz eden kişiler varsa ve onlardan kurtulamıyorsan kaçınılmaz son olabilir.

yeniden doğmaktır.

kimisi 1 kez olu der ama 2 kez ölen de vardır.

(bkz: ben)

kim ne derse desin tam bir bilinmezliğe yolculuktur. şuan nefes almamız kadar büyük realitedir. ama kimsenin umurunda değil ve gündelik hırslarla yok sayıyorlar. sanırım insan psikolojisinin en çaresiz savunma mekanizması bu kişisel hırslar ve balık hafızalılık.

uc kez kalp krizi gecirdikten sonra yusuf yusuf ettigim olaydir.

bedenin toprağa gittiğini bilmek, ölüm esnasında bedenden bir anda çıkan şey ne ise işte onun nereye gittiğini bilmemektir. bu sorunu cevabını bilmemek ve ölüm esnasındaki acının ne kadar şiddetli olduğunu bilmemek insanı korkutur. bunlar dışında çokta kötü bir şey değildir aslında insana yararı bile vardır. zaten yaşıyoruz da ne oluyor.

yaşamsal fonksiyonların durması durumudur. tam bir sağlıkçı tanımı oldu sanırım.

yüksekten sırt üstü düşme suretiyle kalbin durması, denizde açıkta nefes borusuna su kaçması, irice bir parça kemikli etin boğaza takılıp nefesi kesmesi gibi 3 olayla kıyısına kadar yaklaşan biri olarak söyleyebileceğim gerçekten çok zor olan şeydir vesselam.

valla bilemiyorum, ara ara yaşama isteği geliyor, bu iki aranın arasında da intihar etme isteği, ama inançsız olsaydım şimdi yoktum.