vuslat

özlemekten sonra gelir sevgiliye kavuşma anıdır. o anın mutluluğunu kelimelere dökemeyiz belki benzetmeler kullanabiliriz.

bugün çok sevdiğim bir arkadaşımın hediye olarak verdiği dergi.

kavuşma.
siz ne yaparsanız yapın, olur mu olmaz mı diye kendinizi ne kadar kasarsanız kasın, sizi koruyan, aklınıza dahi gelmeyecek bir zamanda ve mekanda, yan yana getirir sizi. siz ve sevdiğiniz yan yana; yana yana... alev alev yanmazsınız damla damla yanarsınız vuslatın ateşiyle. aşk damla damla yakar, eritir. sevdiğinin damlaları yüzüne düşer. aşk damlası sizin gözyaşınıza kavuşur yüzünüzde, yol bulur akar gider boyununuzdan aşağı. damlaların vuslatı teninizde kayarken teşekkür edilir koruyana, kavuşturana.
aşk öyledir ki, kavuşturmasa yakar kavurur, kavuştursa yakar eritir.
sana dokundum. bana dokundun. eridin bana aktın gözyaşlarıma kavuştun. gözlerine baktım aşkı buldum. daldım aşkın içine boğuldum. kurtarma beni sevdiğim.

tdk'da 'a. esk. Sevgiliye kavuşma.
b.Köken: Ar.
Cinsiyet: Kız
1. Ulaşma, yetişme. 2. Kavuşma, sevgiliye kavuşma.' olarak geçen sözcük.

Vuslat sevgiliye kavuşma rahata erme gibi tanımlamalarda kullanılır aynı zamanda ilk yazdığım liriğimin ismi.

Sevgili ile ilk gece anlamına gelen. Divan şiirin de cinsenlik ile içiçe kullanılan kelime.

özlemek, vuslatı yaşayanın halidir..

güzel bir bayan ismi.

aslolan beklemekdir. ama her güzel şey gibi oda bitecektir .korkuyorsan kokusunun genzini yakmasından ... bakışlarının başka yana kaçmasından , adını senin istediğin gibi söylememesinden arada ki büyünün bozulmasından aynalara git kardeşim sev kendini çatlatana kadar ... vuslat yürek ister...

Bir uykuyu cananla beraber uyuyanlar,
Ömrün bütün ikbalini vuslatta duyanlar,
Bir hazzı tükenmez gece sanmakla zamanı,
Görmezler ufuklarda, şafak söktüğü anı...

Gördükleri ru'ya ezeli bahçedir aşka;
Her mevsimi bir yaz ve esen ruzgarı başka.
Bülbülden o eğlencede feryad işitilmez;
Gül solmayı; mehtab, azalıp gitmeyi bilmez... *

tek başına bir şiir sanki aynı hasret kelimesi gibi.

hasrete katlanabilmeyi sağlar.

"Payın sadası gelse de sen hiç gelmesen,
Men dinlesen kıyamete dek vuslat istemem,
Bulsam izinle semtini ol semte ermesem,
Aşsam zamanı hasretin encamı gelmeden..."
i.hami danişmend
Sen hiç gelmesen bile, ayağının geliş sesini kıyamete kadar dinlesem yeter; ayrıca vuslat istemem. Senin izini takip ederek mahalleni bulsam ama o mahalleye bir türlü ulaşamasam...
Ve ayrılığın sonuna ulaşmadan bütün zamanı aşıp (veya tüketip) başka bir boyutta (aşk boyutunda) yaşamaya başlasam...kitab-ı aşk. (bkz: iskender pala)

sorarım aşk nedir, vuslat nedir bilmezler.

bazen
ayrılık demektir
bir yaşlı kelimedir.

bilmeyenler bilir!

aşıkların beklediği an.

osman nihat akın tarafından bestesi ve güftesi yapılan çok bilinen bir türk sanat müzigi parçası içinde geçen sözdür.

bir ihtimal daha var
o da olmek mi dersin
soyle canim ne dersin
vuslat in baska alem
sen bir omre bedelsin

sukut etme nazli yar
beni mecnun edersin
vuslat in baska alem
sen bir omre bedelsin

2 gün kala belirsizliklerden dolayı ertelenme ihtimali olan, üzüntü yaratan, ertelendikçe sevgiyi ve tutkuyu da arttıran, kısa zamanda gerçekleşmesi için dua edilen hadise.

ayrıca yansımaların dinlenesi albümü.

yahya kemal beyatlı 'nın muhteşem şiirlerinden biri.

Bir uykuyu cananla beraber uyuyanlar,
Ömrün bütün ikbalini vuslatta duyanlar,
Bir hazzı tükenmez gece sanmakla zamanı,
Görmezler ufuklarda, şafak söktüğü anı...

Gördükleri ru'ya ezeli bahçedir aşka;
Her mevsimi bir yaz ve esen ruzgarı başka.
Bülbülden o eğlencede feryad işitilmez;
Gül solmayı; mehtab, azalıp gitmeyi bilmez...

Gök kubbesi her lahza, bütün gözlere mavi...
Zenginler o cennette fakirlerle müsavi;
Sevdaları hülyalı havuzlarda serinler,
Sonsuz gibi, bir fiskiye ahengini dinler.

Bir ruh, o derin bahçede bir defa yaşarsa
Boynunda O'nun kolları, koynunda O varsa,
Dalmışsa O'nun saçlarının rayihasiyle,
Sevmekteki efsunu duyar her nefesiyle.

Yıldızları, boydan boya doğmuş gibi, varlık
Bir mucize halinde o gözlerdendir artık.
Kanmaz, en uzun buseye, öptükçe susuzdur
Zira, susatan zevk, o dudaklardakı tuzdur.

insan ne yaratmışsa yaratmıştır o tuzdan...
Bir sır gibidir azçok ilah olduğumuzdan.
Onlar ki bu güller tutuşan bahçededirler.
Bir gün nereden hangi tesadüfle gelirler?

Aşk, onları sevkettiği günlerde, kaderden
Rüzgar gibi bir sevk alır, oldukları yerden.
Geldikleri yol, ömrün ışıktan yoludur o!
Alemde bir akşam ne semavi koşudur o!

Dört atlı o gerdune, gelirken dolu dizgin,
Sevmiş iki ruh ufku görürler daha engin,
Simaları her lahza parıldar bu zeferle;
Gök, her tarafından, donanır meş'alerle!

Bir uykuyu cananla beraber uyuyanlar,
Varlıkta bütün zevki o cennette duyanlar
Dunyayı unutmuş bulunurken o sularda,
-Zalim saat ihmal edilen vakti çalar da-

Bir an uyanırlarsa leziz uykulardan,
Baştanbaşa, heryer kesilir kapkara, zindan...
Bir faciadır böyle bir alemde uyanmak...
Günden güne, hicranla bunalmış gibi, yanmak...

Ey tali! Ölümden ne beterdir bu karanlık!
Ey aşk! O gönüller sana mal oldular artık!
Ey vuslat! O aşıkları efsuna ram et!
Ey tatlı ve ulvi gece! Yıllarca devam et!

sevgiliye kavuşmak anlamına gelir.

''Civanlığında senin de başından geçmiştir anacığım; aşkın ilacı vuslattır, anacığım...''

kavuşma. bir çok şiire malzeme olmuş kelime.