turk aydinlari

versiyonları (kürt-çerkes-laz vs.) aydınlarla benzerlik gösterirler, sokaktaki insandan biraz daha fazla okumuş olmaları (okuma dediysek sadece türkçe eserler), kıskanç-tırsık-adam satıcı-dedikoducu-bencil-cimri-çirkin olmaları tipik özellikleridir...

(bkz: kusum aydin)

kafalarının içi karanlıktır.

çoğunluğu gayri-türk'dür.*

aydınlanmak için florasan kullanan insanlardır.

gerçek türk aydınlarını bir kenara ayırmamız gerekirse, bu kesim misyonerlerden oluşmaktadır.

"popüler" olanlarının kötü şöhreti ve milletin temel değerleriyle çatışmaları sebebiyle son 250 yıldır "hain" kavramına akraba olmuş zümredir.

bizim aydınlanma çağımız boyunca, istikametimiz batı oldu. sanılanın aksine teknoloji almadık. ahlak-ahlaksızlık tartışmasına girmeyeceğim ama biz batıdan daha çok mühendislik öğrendik.

şayet bilim alsaydık, günün birinde bizim de onu üretir olmamız gerekirdi. ahlak-ahlaksızlık alsaydık günün birinde tıpatıp aynı olmamız lazımdı.

biz mühendislik aldık ve teknolojiyi üretenin sürekli uygulayıcısı olarak bir koşu bandında patinaj çekmeye ve batıyı yakalama hayalleri kurmaya devam ediyoruz.

zihni melekelerini her şeyiyle batıya yönelten aydınımız ise milletinin değerlerini topyekun reddetme talihsizliğine düştüler. bunu murad etmeyenler dâhi gün geldi, farkında olmadan yabancılaştı.

ahmet turan alkan, türk aydınının cami avlusunda duraksadığını söyler, ahmet hamdi tanpınar'ın bursa'da zaman şiirini hatırlatarak. üzerinde ciddi olarak düşünmek gerek.

kimi başka mühim isimler ise aydın, münevver kavramlarını karşılaştırır.

derin konu bunlar be yahu, bunaldım. başkası tamamlar artık.

bizim için gerekli olanlardır. aydın despotizmi de cabasıdır.

aydınlık dereceleri ülke aleyhine olan oluşumları desteklemeleriyle doğru orantılıdır.

neye hizmet ettiklerini bilmeyen aydınların, kuşum aydın kadar değeri olmaz bilinçli halkın gözünde.

içlerinde, kıytırık bir gazetede salak bir köşe kaplayanın, laf olsun diye kitap çıkaranın, demagojiden başka bir şey yapmayanın, kısaca önüne gelen herkesin "ben aydınım tamam mı?" modunda takıldığı, kendi kendini "aydın" ilan ettiği, aydın olmayı eline viskisini alıp halkı gök delenin en tepesinden "zavallılar sizi" bakışlarıyla seyrederek, gazete köşelerinde onu buna bok atmakla, sırf kendi milletini küçümsemekle, eleştiriyi küçümsemek olarak algılamakla, kimsenin anlamadığı kelimelerle cümle kurmakla aydın olunabileceğini zanneden andavalların çok bulunduğu insanlar grubudur.

türkiye'de "aydın" olmak o kadar kolay ki!

(bkz: kuşum aydın)