tatilya

genc nüfusun bu kadar yoğun olduğu bir ülkede bu eğlence merkezinin tutunaması manidardır. içimiz geçmiş ulan bizim.

bir zamanların gerçekten çok göz önünde olan eğlence merkeziydi ama ne yazık ki yeterli para kazanamaması nedeniyle kapandı ve çok güzel bir mimariye sahip binası yıkıldı. Hala yerine yeni bir yapılamaması da kötü bir durum.

özlenilen yer...

kardeşime böyle bir yer vardı dediğimde disneyland gibi mi şeklinde soruyu karşıma çıkaran türkiyenin gelmiş geçmiş en büyük eğlence merkezlerinden birisiydi. okul gezileriyle ettiğim ziyaretlerde hayran kalmıştım fakat büyüyünce bir bostancı gösteri merkezi olmadığını anladım mekan.

özlenilen yer. olsa da gitsek dedirtir insana.

hatırlıyorum da trene 14 defa binmiştim. * * *

Beylikdüzünün eski simgesi, okul gezileriyle sık gittiğim eğlenceli bir mekandı.

buna benzer birşeyden çok para kazanılır diye düşünüyorum, ilginç bir benzerinin olmaması..

her ne kadar servisleri vardıysa da yerleşim yeri olarak yanlış bir yer seçilmişti. doğum günlerinde falan bedavaydı ayrıca, kimlik gösterip beleşe biniyordunuz her şeye.

şimdi yerinde "marmara park avm" olan yerdir.

doğumgünü çocuğuna girişi ücretsizdi o yüzden kardeşimin ya da benim doğumgünümde mutlaka giderdik. hayır o değil üşenmeden o kadar yolu gidiyomuşuz gerçekten.

o kuyrukta bekleme heyecanı, insanın midesini ağzına getiriyordu. bileklik takılıp, turnikeden geçtiğim anki gözlerimin ışıltısı hala aklımda.

tatilya'ya gitmek en büyük ödüldü bizim evde. sınavda başarılı olmak, sınıfı geçmek, o hafta uslu durmanın ödülü tatilyaydı. o zamanlar metrobüs yok tabi, yolu ızdırap. annem yanımıza bizden büyük akraba abilerden birini katıp, cebimize hatrı sayılır miktarda para koyup, salıyordu tatilya'ya. sıkı sıkıya tembihler 'alaboraya binmek yok bakın. sakın sakın ona binmiyorsunuz.' o gün bayramdı lan bana. tatilya'ya gidiyoruz ohoooo. yollar bitmiyordu.

en güzel kıyafetlerimi giyiyordum. o zamanlar lc waikiki dandik değildi bu kadar. lc waikikiden giyinmek zengin işiydi. tulumum vardı gökkuşağı gibi, içine de televizyonlu sarı tişörtüm. hani şu hareket ettirince maymunun dans ettiklerinden. hep o kreasyonla gidiyordum tatilyaya. farklı günlerde gidilmiş tüm tatilya fotoğraflarımda o kıyafet var üzerimde.

ipini koparan eşşek gibi içeri koşuyordum kapı açılınca. önce tren kuyruğu, sonra şu sandal işte her yerimiz sırılsıklam. ama en çok korku tünelini seviyordum. alttan fışş fışş hava veren hani. kızların eteklerinin başına geçmesini kahkahalarla izliyordum. ben rahatım tabi, şort tulum var altımda.

her şey iyi hoş ama en zoruma giden o konuşan ağaçtı. o sıçtımın ağacı, başına ne zaman gitsem uyuyordu. böyle garip bi maddeden yapılmıştı. ilk başlar dokunmaya çekinmiştim. ama en son çıkarken 'uyan artık uyaaaan' diye tekmelerken yakalandım abime. 'salak mısın kızım? o kadar hızlı şey dururken, mal gibi oturup hikaye mi dinleyeceksin? hem ben evde sana anlatırım, hadi gel son kez trene binelim' hahaha abimle annemin onca tembihine rağmen alaboraya bile binmişliğim var.

yemişim disneyland'ı, tatilya her ihtiyacımızı karşıladı vaktiyle.

çocukken çok uzak dediğimiz, anca okul gezileri vb durumlarda gidebilinen oysa ki bugün istanbul'daki aşırı yapılaşma sonucunda şehir içinde , bir metrobüs mesafesinde kalan lunaparkımsı yer.çocukken buraya gitmek çok önemliydi, birbirimize söylerdik hatta ben iki kere gittim,ben senden daha çok gittim falan diyip hava atılırdı.sinerama,masal ağacı,gökkule,kaydıraks gibi atraksiyonları vardı buranın.

2. yada 3. sınıfta okul ile beraber gittiğim eğlence merkezi. o sıralar hit olan çok canım acıdı çeksene elini diye bir şarkı vardı sürekli o çalıyordu.

zamanında yıkılırken hiç bir eylemin olmadığı yer.

nefes aldığımız yerdi sonuçta.

(bkz: faiz lobisi)

(bkz: liseliler bilmez)

değerini sadece gidenlerin anlayabileceği, çocuklar için mini cennet.
mersin'den gelip tatilya'ya gitmek için ağlayan kuzenim vardı benim.
hele de cebinizde paranız varsa, ya da doğum gününüzse..
istediğiniz her şeye biniyordunuz.
okulla beraber gitmek de güzeldi de en güzeli karne hediyesi olarak babanın götürmesiydi.
o kuyruklarda beklemek bile hiç sorun değildi.
ulan yine olsa yine giderim diyeceğim de, aynısından yok ki.

türkiye'nin çakma disney land'iydi, kapandı gitti. şimdi avm falan yapacaklar yerine galiba, bilmiyorum, en son öyle bir şey konuşuluyordu.

ayrıca; (bkz: tatilya daki konuşan ağaç)

Hala daha bu duraga geldiginde "tatilya kalmasin var mi tatilya??? Deveeaaammm." Seklinde telaffuz eden muavinler mevcut.

Tatilya yikildi bu arada... yerine avm yapildi. Sasirdiniz dimi?

alabora denilen o kırmızı şeye kimseyi bindirmeyin buraya gidecekseniz. hayır, tam 3 gündür midem fena durumda ve şikayet telefonlarıma da ısrarla cevap vermiyorlar!

ulan hey gidi dedirten bir kısım sözlük ahalisinin en güzel günlerini geçirdiği eğlence yeri.

Başlığı görmem ile çocukluğum depreşti. Yazık oldu.

Şimdiki çocukların bilemeyeceği güzel yer.

(bkz: ütopya)

sakarya' nın en büyük playstation kafesi.

korku tünelini çok severdim. korku tünelinin tam sonunda yerden hava verirlerdi bütün kadınların etekleri açılırdı. hey gidi hey.