takdir belgesi

ilkokul öğrencileri için artık verilemeyecek başarı belgesidir.

heyecanlandıran bir okul belgesi.

--spoiler--
geçen dönem aldığım belge annem çok sevinmişti, hediye olarakta lcw'ya gittik çok şeyler aldık.
--spoiler--

gereksiz bir belgedir.

hayatım boyunca almadığım şey. hiç siklemedim çünkü. herkes tembel olduğumu düşünürken ben çalışmadan ortalamanın üstünde ama takdir belgesinin altında olmayı başardım. bi halta yarasa içimiz yanmayacak.

ilk okul üçten sonra okuldan alındığıiçün alınmayan belgedir. hep imrenmişimdir.

karne günlerini zehir eden belge. insanın abisinin her dönem eve gururla getirdiği benim ise karneyi babamın zorlamasıyla göstermeme neden olan lanet olasıca belge.

en son ortaokulda alınan belgedir.

Ilk okul dorduncu siniftan baslayarak lise sona kadar basarili ogrencilere verilen belgedir. En son sekizinci sinifta almistim.

En son lise 1de almistim. Ne gunlerdi be.

ilkokuldan sonra efsane olmus belge.

Hayatım boyunca alamadığım alıpda başarılı olamayanlar kadar yarrağın ilgili kurum yöneticilerinin götlerine girmesini istediğim belge,bu nasıl bir iştir arkadaş bir sınıftaki ben hariç herkes her sene takdir teşekkür alıyor(her sene zayıfım olduğu için o kalan onur belgesini bile alamıyorum bu arada)sonra bu adamlar merkezi bir sınava girince(sbs,ygs,lys)aralarında yüzbinlerce sıra fark oluyor neyin takdiri bu,madem böyle bir fark var okulda neden belli olmuyor nasıl iş lan bu.

bir öğrencinin" hayatında hiç takdir görmemiş, yaşadığı eziklik ile sistemin yoz uşağı olmuş insanların takdirine ihtiyacım yoktur" diyerek okul bahçesinde hocaların ve öğrencilerin gözü önünde yırtmasına bizzat şahit olmuşumdur. ardından müdür muavin odasında polis ve öğretmenler eşliğinde sağlam bir sorguya çekilmişti. o dönemlerde sıradan, sessiz sedasız, kendi halinde bir öğrencinin böylesine sağlam bir cümle ile martin luthervari, marjinal bir hareket çekmesi beni çok şaşırtmıştı. lise son sınıfa kadar almak için can attığım o kağıt bir anda değersizleşmişti elimde.

asıl şaşırdığım nokta ise bu marjinal anarşist arkadaşın şu anda çok büyük bir holdingin yönetim kadrosunda olması ve liberal bir sistemi özümsemiş olmasıdır.

lisede kapanışı bununla yapmıştım.

birden çok olduğunda dosyalar içinde saklı bekleyen belge. çalışkan olduk da noldu sanki pehh.

Bu senede alacağım belge, her sene alırım lakin ne kazandırıyor anlam veremiyorum, hiçbir katkısı olmuyor.

bir belge türüdür yahut bir tür belgedir.

alamadım diyerek kendini parçalayan öğrencileri bilirim.

yıllar geçtikçe azalma eğilimi gösteren belge. en son ortaokulda almıştı(k)m.*

hayatımda almak için sadece bir sene kastığım(ilkokul 5) aldıktan sonra da bir artısını görmediğim için bir daha çabalamadığım belge.

9. Sınıf dışında 10 11 ve 12 sınıfta her dönem aldığım hede.
*

takdir edilirsiniz ama kim tarafından takdir edildiğinizi bilmezsiniz. görünmeyen birileri ve bir şeyler sizi belki gelecekte de bir yerlere taşır, ancak gelecekte kazandıklarınızı da takdir belgesi gibi sorgulamazsınız. siktir belgesi kadar değerli değildir bu sebeple.

lisede çokca aldığım belge. ailenin gelen misafirlere karşı övünç kaynağı.

ne güzel günlerdi onlar... geçmişi geçmişte bırakıp önmüze bakmalıyız çünkü okuldan sonra çok zor iyi şeyler yapınca öyle bir takdir kazanmak...

Eski ağırlığını kaybetmiştir. Özel okullar arttı ve okul puanını yüksek tutmak için bol keseden dağıtırken muhtemelen devlet okulları da tercih edilmek için notları şişirdi. Yeğen ankarada gayet iyi bir Anadolu lisesinde birinci sınıf.geçen sordum 30 kişiden 23ü takdir almış. Oha amk bizde otuzda birdi lan bir. Yedi sekiz de teşekkür alırdı kalanlar boş. Ki dengi bir liseydi benimki de. Tabi bozmadım kızı ama bu kandırmacadan başka bir şey değil.

hayatım boyunca bundan aldım.
şimdi neredeler bilmem.
hatta son sene verdikleri karneyle takdiri almaya gitmemiştim bile.

çünkü bu başarılar sikimde değil.
kariyer de değil, zaten olacak bunlar istemesem de.
önemli olan iyi, düzgün ve raconuna uygun yaşamak.
kimsenin takdiri de umrumda değil.

Ortaokuldaydım ve ağır matematik özürlüydüm. Matematik ortalaması 35 filan. Aniden içimde bi aydınlaşma yaşadım matematik öğretmenine karşı “hocam matematik 2 olursa teşekkür alıyorum” gibisinden birşeyler söyledim adam “vallaha mı lan” dedi 2-3 gün hesap kitap etti “tamam lan 45 yaptım” dedi.

Vay be matematik 2 geliyordu. Resim, beden, müzik vs tırıvırı dersler zaten 5’ti. Yalan olmasın iş teknik ve trafik 80 filandı. Onlara da gittim ama artık yüksekten uçuyordum. Zorlu bir pazarlık sonucu 85’e bağladık.

Geriye bir tek Türkçe kalmıştı. Aldım elime notları hocam dedim Türkçe 4 gelirse takdir alıyorum. Öyle böyle değil bütün sınıf arkamda bu sefer acayip kamuoyu yapmışım. Sınıf başkanı bi taraftan, koca memeli über sayısalcı kızlar öbür taraftan türkçeciyi prese aldılar. Ekrem imamoğlu başkan olsun diye kendini parçalayan chp il teşkilatı gibi çalışıyorlar benim için. Hoca açtı not defterini, Ortalama 70 gelmesi için sana 112 vermem lazım lan dedi. O an dünya başıma yıkıldı sanki. Boynumu bir bükmüşüm, sanki güneşi gördüm filminde kardeşi vurulan mahsun gibiyim.

Hoca aldı eline kalemi not defterinde 55’i 65 yaptı olmadı, aldı daksili hoooop 60’ın 6’sını sildi 7 yaptı 70 oldu. Yetmedi aldı eline hesap makinesini Kapalıçarşı esnafı gibi hesap kitap yaptı gözlük altından bi bana baktı. Tamam lan dedi anca oldu.

işte o an var ya gayriresmi sonuca göre başkan olmuş Mansur yavaş gibi sevindim lan, takdir almışım boru mu amk!..