tabuları yıkmak

alışılagelmiş gelenek ve göreneklere aykırı hareket etmektir.

içinde yaşanılan toplumda dışlanma sebebi olabilir.

birikimli vr cesur olmayı gerektirir.

dayandığı sağlam temelleri göstermesi de güçlü karakter gerektiren bir eylemdir. zira yaygın yanlış inanç haline gelmiş şeyleri yanlış olsa da değiştirmek kolay değildir.

post-modern olabilirmek. göt sahibi olmak.

(bkz: Sizi adamın çocuğu olamazsınız)
(bkz: Tabu yalnız değildir)
(bkz: Tabuya zulüm yapana boykot)
(bkz: Zavallı tabunun bebelerini öldürüyorsunuz)
(bkz: Tabu yıkmak sizin kitabınızda yok)

bir türk ün yapmayı beceremediği işlevsel hareketler bütünü.

son tabuları yıkan adama bakınca sarışın mavi gözlü bir adam görüyorum.

ba$kalari tarafindan belirle$tirilen sinirlarin di$ina cikabilmek.

sarışın mavi gözlü adamların tabulaştırılması sonucu, yapılması resmî ağızlarca lanetlenen tavırdır.

dün ard arda girdiğim 5 kredilik sınavların iğrenç geçmesi sonucu kendimi antakyanın eski dar sokaklarına attım. kaybolduğumu düşünürken avlulu eski bir evin önündeki ^^sanat çıkmazı^^ tabelasını gördüm. içeri sadece ana yola nerden çıkabileceğimi sormak için girmiştim ama kapının hemen girişindeki kıyafetlerin olduğu dolabın üstündeki yazı beni kendine çekti 'hiç bir şey sormadan istediğini alabilirsin' girişin hemen karşıda da bir mutfak girişindeki yazı:
im atölyesi kuralları:
1) buranın bir çalışanı yoktur.
2) herkes mutfağı kullanabilir. mutfakta çay her zaman bulunur, isteğenler kahvelerini kendileri pişirir,kullandığınız bulaşıkları getirip bulaşık makinesine yerleştiriniz.
3)mutfağı kullanma bedeli olarak, kendi belirlediğiniz değer dahilinde kutuya para bırakabilirseniz seviniriz.

yüzümde salak bir gülümsemeyle evin avlusunda dolaşıyodumki açık bir kapının içerisinin kütüphane olduğu farkettim ve şirin bir kız gülümseyerek yanıma geldi. ben sorularımı sıraladım o da herşeyi güzel güzel anlattı:

benim sorum: ben ilk defa geliyorum daha önce görmemiştim burayı mutfaktaki yazı ilgimi çekti nasıl geçiniyorsunuz?
şirin kızın anlattıkları: burayı kesinlikle kar amaçlı açmadık. topladığımz para mutfağın giderlerine zor yetiyor kirayı şimdilik kedimiz veriyoruz.
benim sorum: nasıl yani burayı açmanızdaki amaç ne o zaman ?
şirin kızın anlattıkları: burada gönüllü insanlar var ben tercümanım içimizde mimar avukat işletmeci bankacılar var. hergün birimiz burayla sorumlu oluyoruz kütüphaneyle birde ufak tefek temizlikle ilgileniyoruz. burada işlerimizin tamamen dışında amatörce tiyatro gösterileri düzenliyoruz .
ailelerimizde dahil herkesin beklentisinin aksine istediğimizi yapıyoruz . okulun bitti, hadi iş bul, evlen, hani çocuk... tabularını aşmaya çalışıyoruz. ailelerimizin belirttiği doğrultuda okuduk zaten. içimizde güzel sanatlar ,konservatuar okuyan kimse yok ama ,tiyatrolarımızı ,sergilerimizi, müzik dinletilerimizi burada sergiliyoruz. beklentiler bitmedi tabi ama biz böyle mutluyuz. herşey para değil biz manen mutluyuz . herkesten bizi anlamalarını beklememiyoruz ama tanındıkça bu evin kirasının çıkacağını ,hatta üstüne para kalıp belli derneklere yardım yapacağımızı umuyoruz.

şaşırdım kaldım. böyle düşünen insanların var olduğunu bilmek ne güzel bir sevinçmiş benim için sınav derdimi unuttum.
tabuları yıkmak bu olsa gerek.
hayran hayran dinledikten sonra bende çıkarttıkları küçük dergilerine yardımcı olma sözü verdim. boş zamanlarımı değerlendirmek için harika bir yer buldum.

göt isteyen bir şeydir. herkes yapamaz. cesareti olan, azmi olan o an gerçekleştirir.

sırf arkadaşlara verilmiş maç izleme sözünden dolayı normalde yürüyerek 20 dk mesafeye taksiyle gitmek.

onların hatrı için çiğ tavuk gene yenir benimki de laf tabu yıkmak ne ki.

süleyman demirel üniversitesi tıp fakültesi öğrencilerinden eğlendirirken düşündüren bir kısa film.

https://www.youtube.com/watch?v=eik1fbwCK00

ilk örneğini çocukken, sütün aslında ısıtılmadan da soğuk şekilde içilebildiğini keşfettiğimde yaşadığım duygu. o günden beri hergün düzenli olarak tabu yıkıyorum. arada sıkılınca da meşgale oluyor.

Toplum tarafından hoş karşılanmasa da gerçek anlamda özgürlüktür.

insanın kendi içerisinde haklı bulduğu bir olayı daha sonra haksız bulmasıdır. bir nevi fikrin değişmesi.

bu aralar sıkça yapıyorum. kesin yapmam, olmaz dediğim şeylere karşı bir yumuşama hissediyorum. hatta olur, bu da güzelmiş, belki ben yanılıyorum diyorum.
biraz insanı etkiliyor, acı veriyor. çünkü sonuçta bir süreye kadar benimsediğiniz bir görüş vardı, hatta onu sonuna kadar savunuyordunuz, ama daha sonra "ya ben yanılıyorsam" diyorsunuz. hatta bununla da kalmayıp yumuşuyor, ona karşı meyilleniyorsunuz.

insanı çıkmaza sokuyor, çünkü kendinizi aşağılık gibi hissediyorsunuz. sebebi basit; siz fikirleri ya da görüşleri değişen insanlar için kötü konuştunuz. ve şimdi de sizin fikirleriniz, görüşünüz, düşünceniz değişiyor.

(bkz: olmadı sözlük yapamadım yine)
(bkz: ya yanılıyorsam)

hiç düşünmeden doğru kabul edilmiş olan ve aslında sadece kabul görmüş ve hatta beğenilen bir düşünce olduğundan dolayı kabul edildiği kabul edilmemiş olan bazı anlamsızca yasak olan şeyleri, evet azizim, adeta yuvarlanarak hedefe giden bowling topu gibi "lak lak lak" deyip sonrasında "trak trak trak" diyerek strike çekercesine bir bir devirmek eylemidir. hülasa; güven özveri tecrübe gibi hasletler gerektiren eylemdir.

Asla asla demeyin. Bazen gerekli olabilir...

Zevk almak için birebirdir. Evet.

Söylemesi kolay yapması yıkmaya çalışanın yıkılmasıyla sonuçlanacak hayali eylem. Burada tabuları yıkmak diye konuşmak böyle bir şeyin olabileceğini hayal etmek kolay, işin en ucuna geldiğinizde en ahlaksız toplumda bile yağlı kazığa oturursunuz.