simit

çayın yanında olmazsa olmazlardandır.

(bkz: olsa da yesek)

orta okul ve lise dönemi oynanan , ölümcül oyun.
hayatınız simit kelimesine bağlı olup, simit derken nefesinizin kesilmesi halinde o azgın kalabalık size
hunharca saldırmaya hazırdır.

fırından yeni çıktığında çıtır çıtır, yanındada ayran varsa süper olan yiyecektir.

%25 zam geliyor. fakirin, memurun, öğrencinin yiyeceğine bile zam yaptılar. artık 1 lira'ya satılacak simit!

kazan çöreği.

ufakken ağız burun kırdıran oyundur..

izmir de gevreeeeeeeeek diye oynanır.. yalan değil, böyle oynayan ufaklıklar gördüm. oyunlar yöresel dillerde değişiklik gösterirmiş meğersem..
yakında boyooooooooz, çiğdeeeeeeeeeeeeeeem sesleri duyarsam şaşırmam..

(bkz: aşığım sana izmir)

öğrenci besinidir genelde. simit, ayran bazen de üçgen peynir oh misdir. ankara'nın simidi hele candır canandır.

amg film'in son filmi. robert college faf kısa film yarışmasında birincilik ödülü almıştır. istanbul lisesi kısa film yarışmasından ise bürokratik sebeplerle diskalifiye edilmiştir.
buyrun burdan izleyin: http://vimeo.com/11921998

bir şemsi paşa'mız vardır. tarihte olduğu gibi günümüzde de meşhurdur. üsküdar sahilinde bir camii ve bir mahallesi vardır. "şemsi paşa pasajında sesi büzüşesiceler" sözünü kim bilmez.

işte o şemsi paşa, kanuni'nin veziriymiş. sokullu ile arasında bir husumet varmış. daha doğrusu, sokullu'nun olduğu yerde veziriazam olamadığı için sokullu'ya daima gıcık gidermiş.

sırf sokullu'yu uyuz etmek için, çağırmış bir gün mimar sinan'ı. ona üsküdar'da bir cami yaptırmış. adını da şemsi paşa camii koydurmuş.

gene böyle sokullu'ya homurdandığı bir gün, dalmış saray mutfağına. kolları sıvamış. bir güzel hamur açmış. hamuru "sokullu'ya nazire olsun diye" kol saati kıvamına getirmiş. üstüne de susam serpip fırına vermiş.

(herhalde bu susamda da gizli bir mesaj var ama, orasını bilmiyoruz.)

fırından çıkan hamur, ortaya mis gibi bir koku yaymış. tadına bakmışlar, herkes çok beğenmiş. padişah? o da bayılmış. adına simit demişler ve simit saray mutfağının vazgeçilmezi olmuş.

tam 160 yıl boyunca sarayda ve beylerin köşklerinde pişirilip yenmiş. derken halk kokuyu duyumuş. peşpeşe her köşeye simit fırınları açılmaya başlamış. anadolu'nun her yerine, balkanlara, ortadoğu'ya gitmiş simit.

bir istanbul klasiği olan simit böyle doğmuş.

unutmadan: şemsi paşa safranbolulu'ymuş ve en iyi simit ustaları yüzyıllarca hep safranbolu yöresinden çıkmış.

kastamonu ve rize'de sussamsız ve sert çeşitleri bulunan hamur işi.

fikir babasına şükranlar sunduğum, krem peynir ve çayla kahvaltıda üstüne olmayan insan mucizelerinden biri.

gariban kebabı...
*
* can simidi gibi bazı anlarda yardıma yetişen, çay peynir üçgeninde önemli bir köşe taşı.

Gevrek abi gevrek.Simit neymiş yahu.

gevrek olmalı, sahilde yosun kokusu ve vapurlar eşliğinde sevgiliyle yenmeli, çay içmeli yanında. (bkz: aşk)

domaates peynir ve ayranla süper giden delikli susamlı hamur. *

matrixteki ajanın isminin türkçe okunuşu. (bkz: agent smith)

benim de aralarında bulunduğum zamane gençliğinin, ıce tea ile tükettiği eşsiz yiyecek..

yendikten bir süre sonra çiş yapıldığında çişin simit gibi kokmasına sebep olan vazgeçilmez besin maddesi. garip bir tanım oldu farkındayım ama valla öyle.

Osmanlı döneminde, pekmezli soğuk suya batırıldıktan sonra pişirilen simidin 22 ayar altın sarısı renginde olması şartı gerektiren ayrıca osmanlını ilk fast food 'dur.

yurtdisinda yasayanlarin en cok ozlemini cektigi yiyeceklerden biri, ayranla, cayla hatta tekbasina her turlu guzel gider.ama eskisehir simiti bambaskadir, aslinda eskisehirin sadece simiti degil, pek cok hamur isi baska sehirlerdekilerden cok daha guzeldir, mesela tahinli, hashasli. birde çibörek vardir o da ayranla cok guzel gider, ve onunda hasi yine eskisehirde yapilir.

manhattan, nyc'de açılan güllüoğlu ile satışları abd'de de bile patlayan ve amerikanların vazgeçilmezi donut ve bagel'ı dahi geride bırakmış olduğu söylenen güzide tat...

sabah kahvaltılarında gayet iyi yenilen, çay ile birlikte mükemmel bir ikili oluşturan ucuz ve doyurucu gıda maddesi bir tür çörek.

öğün olmayan zamanların özlemle istenileni.

(bkz: gariban köftesi)