sevmeye engel değil mesafeler

Sadece birbirimizi tanıdığımız uzaklara, dilini bilmediğimiz insanlar arasına gidebilsek diyorum hani... sen bir beni bilsen ben bir seni. Sevmeye çaba göstersek.

saçmalamadır,sen onun ne bok yediğini o senin ne bok yediğini görmeden hala sevildiğine inandırır insanı körlükten başka birşey değildir mesafelerde sevmek.

bal gibi de engeldir. atalarımız çok güzel bir atasözü söylemiştir. (bkz: gözden uzak olan gönülden de ırak olur)

aska engel degildir iliskiye engeldir. bildigin eziyet yani sen kendini parcalarsin sonra ne olur sikimsonik bahanelerle beni unut denir. kolaysa benim yerime gec sen unut.

Sevmeye engel değil doğrudur ama sevmenin yetmediğinide unutmamak gerekir , o mesafeleri boş yere gidip gelebilirsiniz aman ha kahramanlık yapmayın pişman olmayın

Geleneğimizde bu durum: "Yanımda ki yemen de, yemen'deki yanımda" sözüyle ifade edilir.

--spoiler--
Birini gerçekten sevdin mi; yaşı, ne kadar uzakta olduğu, boyu, kilosu sadece lanet birer sayıdır.
--k. iskender--

engel değil dersin de, bir süre sonra engel oluyor.

yalandır efenim. anca şarkı sözü olur gerçekliği kabul edilmez laf kalabalığıdır.

Mesafeler engel değil aşka ama dokunmak,öpmek,koklamak diye de bi şey var.

at yalanı sikeyim inananı...

engeldir efendim. bal gibi de engeldir. teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin dokunamadıktan sonra insan hep yabani kalır. sevdiği insanla görüşemedikçe hırçınlaşır ne kadar sevse de. sonunda da ya ayrılık ya da başka bir el... kaçınılmaz son.

bu, sadece bir farazi şarkı sözüdür. dikkate almayınız.

uzaklık dediğin nedir ki sevgili , biz yaratanıda görmeden sevmedik mi? bu şahene mevlana sözü yeterlidir.

aşka engel olan mesafeler değil, aşka engel olan şey; mesafelerin sana hissettirdiği o ruhunda yarattığı kocaman boşluk.

çok eskiden, aşkın daha anlamını yitirmediği yıllarda, mesafeler aşkı körüklermiş. "sevmeye engel değil mesafeler" cümlesi eski filmlerde kalmış bir söz artık.

engel olan iki kafa arasındaki, iki kalp arasındaki mesafelerdir asıl.

yoksa yanyana olup da, apayrı dünyalarda , yerlerde yaşayan insanların sevgisinin ne değeri kalır ki? fikirlerin yanyana değilken , sen onun yanıbaşında olmuşsun ne önemi var?

kaldı ki, kilometrelerce öteden insanlar birbirlerinin sevgisini hissedebilirken, ne engel kalır orada, ne de mesafe!

bedenlerin yakınlığı, kalpleri de birbirine yaklaştırmıyor her zaman malesef..

not: belki sevmeye engel değildir, ama sevmeyi devam ettirmeye engel olabilir. ihtimal ama işte, engelden ziyade zorluk diyelim, tamamen engellemez iki seven * insanı..

not 2: birden aklıma düşen cemal süreya dizesi yazayım bir de buraya;

"mesafeler birleştirdi bizi,
bir de sözler..."

düşünüp, anlayabilene tabi.

edit: birçok kişi der şimdi uzak mesafe ilişkisi işte olmuyor etmiyor diye ama, hakkında konuşulup sayfalarca bile belki yazdırır ama genelleme diye bir şey yok.
hele ki bu sevgi işlerinde, genelleneme yapmak kadar yüzeysel bir şey de yok.

bilim değil bu, mantık yok aşk denen şeyde! aynı durumlar altında aynı sonuçları da vermez.
deney mi sanki bütün araya mesafe girmiş sevgi(li)lerin biteceği, tükeneceği.

not3: tamamıyla saf ve gerçek bir aşktan, her hücresine güven ve sadakat yayılmış bir aşktan bahsediliyor burada. yoksa amaçları adı sadece bir ilişki olsun diye başlananlardan da değil.

dolayısıyla günümüz ilişkilerinin en az yüzde 80 ini elemiş olduk.. artık kalan sevgileri düşünün siz. hatta en iyisi düşünmeyin!
bahsettiğim aşklar eski sevdalara, duygulara ait.. günümüz yüzeysel ve basit bir çırpıda söylenebilen " ben aşık oldum " laflarına değil!.

kendime not: böyle hissiz ve ruhsuz anlarda nasıl robot gibi yazıyorum sanki aşık olmuş gibi.. empati yeteneği aşırı güçlü sanırım nedir?!

Yanlış! En fazla bir yıldır, sonra hayat kendini dayatır.

engel değildir efendim. engel denilen şey bazen birbirini sırtını dönerek uyumuş evli bir çiftte de görülür. engelleri insan kendisi yaratır, mesafeleri kendisi koyar. bir şey yokmuş gibi davranmak insanın en büyük meziyetlerinden. engel değildir efendim. sevilir, bir güzel sevilir.

Biliyoruz neyi bölüştüğümüzü. Konuşmasak da.

şu an maalesef yaşadığım şey.onu görememek ihtiyacın olduğunda sarılamamak çok zor ama gerçekten sevince insan çekiyor mecbur olarak.büyük özlemden sonraki kavuşma harika bir duygu...onsuz olmaktansa sevdiğinin varlığını bilmek ve kalplerin bir olması bile yetiyor insana.

paşalar gibi engeldir efenim.

gözden ırak olan gönülden de ırak olur.

Mesafeler fark etmez kalbinde olduğu sürece o kişi her zaman aynı yerinde kalır.

bir de şu var;

O yollar...

görsel

Dogrudur. keske engel olsa ama olmuyor. bir kez ruhunda hissedince ne mesafe ne laf ne baska bir sey onu sonlandirmiyor..

Bir aşk; araya sonradan giren mesafelere yenik düşebilir ama mesafeler yüzünden başlamamış bir aşkın gizlice yeşerme ihtimali vardır kendi kendine.