sevmeye engel değil mesafeler

engel olan iki kafa arasındaki, iki kalp arasındaki mesafelerdir asıl.

yoksa yanyana olup da, apayrı dünyalarda , yerlerde yaşayan insanların sevgisinin ne değeri kalır ki? fikirlerin yanyana değilken , sen onun yanıbaşında olmuşsun ne önemi var?

kaldı ki, kilometrelerce öteden insanlar birbirlerinin sevgisini hissedebilirken, ne engel kalır orada, ne de mesafe!

bedenlerin yakınlığı, kalpleri de birbirine yaklaştırmıyor her zaman malesef..

not: belki sevmeye engel değildir, ama sevmeyi devam ettirmeye engel olabilir. ihtimal ama işte, engelden ziyade zorluk diyelim, tamamen engellemez iki seven * insanı..

not 2: birden aklıma düşen cemal süreya dizesi yazayım bir de buraya;

"mesafeler birleştirdi bizi,
bir de sözler..."

düşünüp, anlayabilene tabi.

edit: birçok kişi der şimdi uzak mesafe ilişkisi işte olmuyor etmiyor diye ama, hakkında konuşulup sayfalarca bile belki yazdırır ama genelleme diye bir şey yok.
hele ki bu sevgi işlerinde, genelleneme yapmak kadar yüzeysel bir şey de yok.

bilim değil bu, mantık yok aşk denen şeyde! aynı durumlar altında aynı sonuçları da vermez.
deney mi sanki bütün araya mesafe girmiş sevgi(li)lerin biteceği, tükeneceği.

not3: tamamıyla saf ve gerçek bir aşktan, her hücresine güven ve sadakat yayılmış bir aşktan bahsediliyor burada. yoksa amaçları adı sadece bir ilişki olsun diye başlananlardan da değil.

dolayısıyla günümüz ilişkilerinin en az yüzde 80 ini elemiş olduk.. artık kalan sevgileri düşünün siz. hatta en iyisi düşünmeyin!
bahsettiğim aşklar eski sevdalara, duygulara ait.. günümüz yüzeysel ve basit bir çırpıda söylenebilen " ben aşık oldum " laflarına değil!.

kendime not: böyle hissiz ve ruhsuz anlarda nasıl robot gibi yazıyorum sanki aşık olmuş gibi.. empati yeteneği aşırı güçlü sanırım nedir?!