bugün

(bkz: severek ayrılanlar)*
sonrasının daha zor olduğu eylemdir.
mantığın daha çok ağır bastığı ilişkilerde ortaya çıkan bi durumdur. ne kadar çok severseniz sevin, ilişkinizde gelecek göremiyorsanız bu eylemi yapmak kaçınılmazdır.
mantıgıyla hareket ettigini savunan fakat zerre kadar mantık barındırmayan aslında hic sevmemis bunyenin yaptıgı eylem.
(bkz: nazım hikmet)
aslında sevmediğinin farkında olmayan kişinin sevdiğini zannettiği kişiyi terk etmesidir..
mantık aranmaması gereken olaydır. zira mantık yer alsaydı sevdiğinden kopmanın ilişkinin getireceği zorluklardan çok daha zor olduğu idrak edilebilirdi kolaylıkla.
--spoiler--
koşarak geldim beni çağırmadığı halde. elleri kanıyordu, bir de ayakları. saçlarından ayıkladım dikenleri. kanlıydı gözleri. gözyaşlarını öptüm. avcunun içini, ayaklarını öptüm, bir de ağzını. öptükçe iyileşti sanki, gözlerini açtı, beni gördü. gülümsedi ya da ben gülümsediğini sandım. beni neden terk ettin diye sordu. ben de onu soracaktım, beni neden terk ettiğini. soramadan öldü kucağımda. kuş gibi.
--spoiler--
bazen terk etmek kalmaktan daha fazla sevgiye delalettir.

şayet gerekliyse ve insan sevdiği halde bırakıp giderse; bu sevgi işte o zaman gerçek aşka dönüşecektir...
çünkü aşk gerektiğinde gitmesini bilmek, özlemek, düşlemek, hayal etmek, hasret çekip, yüreğine taş basıp, sabretmesini bilmektir...
kovaladım sevdiğimi yanıbaşımdan...
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.