sen

Ne geceler ne gündüzler gördüm
En vazgeçilmez yeminlerden döndüm
Görmedim senin gibi sevmedim hiç kimseyi
Yapayalnızım şimdi unuttum gülmeyi

Sen vaktinden çok sonra gelen
Sevdalı bir yağmur gibisin
Çisil çisil gözlerimden

Sen çıldırmış şairlerin
Titreyen mısralarında
Bahsettiği o perisin

Pencereler önünde çürürken
Senden kalan çiçekler
Hayalin gözlerimin önünde
Hala ağlıyorum

Pencereler önünde çürürken
O güzelim yılların hayali
Gözlerimin önünde
Bize ağlıyorum...

Güneş doğduğunda başka bir şehrin sabahında olacağım
Her insanın bir öyküsü vardır ya
Benimki de böyle işte...
Bu sabah pencerene bak
Bu koca şehri sana bıraktım
Başka bir şehrin sabahından başka bir dilde
Elveda...

göktan

düğüm. kurtulmaya çalıştıkça, daha çok sarıp sarmalayan...

hayatı güzelleştiren insanların güzelliğidir.
kimi çaba harcayarak güzellik yapmak ister.
kimininse varlığı en büyük güzelliktir.tıpkı SENiN varlığın gibi.

ne başına ne de sonuna bir kelime konduğunda anlatamaz sen işte her nefesimde aklımda ki sensin işte.

bende olmayan.tekrar gözlerinin içine en derinine bakmak istiyorum der insan kendi kendine ki sen bunları bilemezsin...

ikinci tekil şahısın kül rengi örtüsü.

sezen aksu dan daha iyi söylüyorsun bu şarkıyı sen sen sen sen sen...

sen insanın duygularının üstüne gezinmeyi çok iyi bilen bir karıncasın biliyor musun.benim yüreğimin üstünde bir kaşıntı yapıyorsun anlatamam...

afet şaşmaz'ın bir şiirinde geçen bir zamirdir.

sen zihnimi meşgul eden güzel şey!
sen yokluğundan var ettiğim
sen akla zarar, çözemediğim
sen uzak diyarların türküsü
sen hiç bozulmayan sevdamın büyüsü
sen yaban ellerin topladığı dağ çiçeği
sen mırıldandığım umudumun bestesi
sen hep başka bahara kalan mevsim
sen içimi ısıtan nefesim
sen salkım salkım olan sırlarım
sen imkansız kavuşmalarım
sen infaz edilmiş duygularım
sen hep aldandığım serap
sen kelimelerime en güzel sevap
sen işleyemediğim bir günah
sen en derinden çektiğim bir ah!
sen elimi uzatıpta tutamadığım
sen nerdesin şimdi diye soramadığım
sen bir bulup bir kaybettiğim
sen sende kendimi hissettiğim
sen bana sevilerini hep gizlediğin

ve...sen...

sen benimsin diyemediğim adam....

benden önemli olan tek şey.

(bkz: sensensen)

Sen çölün en kurak yerindeki su
Uçsuz bucaksız okyanusun ortasındaki kara
Bulutlu bir gecede yıldız
Çölde yağan kar gibisin
Yazın hafiften esen meltem
Kışın ise içimi ısıtan ıhlamur
Bazen en güzel kelebek
Bazen küçücük bir kız çocuğu
Ya da yaşamla ölüm gibisin
Susman ölüm konuşman yaşam
En büyük sözlük gibisin
içinde her kelimeyi barındıran
Ama seni anlatacak kelime olmayan
Yazdığım ilk şiir
içtiğim ilk şarap
Kokladığım ilk gül gibisin
Aldığım ilk nefes
Yanağımdaki ilk buse
Hem ilkim gibisin
Hem sonum *

(bkz: 2 tekil sahis)

kimsesizliğimin ''adı'' ....

--spoiler--
SeN
Gökyüzünde bir yıldız olsan
Her gece seni görmek için
Ay olurum ben
Sen
Toprakta bir gül olsan
Yapraklarını açman için
Güneş olurum ben
Sen
Bir parça kağıt olsan
Seni satır satır yazmak için
Kalem olurum ben
Sen
Sahilde bir kum tanesi olsan
Sana gelmek için
Denizde dalga olurum ben
Sen
Bir damla su olsan
Sana doymak için
Seni kana kana içerdim ben
Sen
Uçsuz bucaksız bir yol olsan
Sana kavuşmak için
Yürürdüm durmaksızın ben
Sen
Bir sokak lambası olsan
Her gece beni aydınlatman için
Kaldırım taşı olurum ben...
--spoiler--
* * *

'sen!! hep bir başkalarında hep bir başka olan tanım!
seni severek seni daima ben tanımladım..'
*

(bkz: ve ben) * * * *

'ben'de aranan, 'sen'de kaybolan.

--spoiler--
sen

bana beni sordular
anlattim
bana seni sordular
dusundum
guldum
daldim
sustum
--spoiler--

içerde uyuyorsun mışıl mışıl,
zamanın ağırlığı omzunda.
bir kalp daha atıyor içinde, minik minik.

kar yağıyor usul usul,
beyazlar öpüyor sokakları dudağından,
bir şarkı söylüyor kendini, yavaş yavaş...

sen karşıma çıkan en güzel şeysin,
bırak da sözlerim yüreğine değsin.
yarın sensizlikle gelecekse,
varsın ömrüm bugün bitsin.

içimde büyüyorsun deniz deniz,
maviler kesiyor kendini boğazından,
bir kız büyüyor kulesinde, dalga dalga.

sen karşıma çıkan en güzel şeysin,
bırak da sözlerim yüreğine değsin.
yarın sensizlikle gelecekse,
varsın ömrüm bugün bitsin.

Zardanadamin en sevdiğim şarkısının adıdır. dinlerken çok duygulanırım nedense .

sen yaralarsın
ama yaralarımı sararsın
hem öldürürsün
hem hayata bağlarsın

(bkz: feridun düzağaç)

sen, bu kadar kolaymı aşık mı olursun. yoksa aşık olduğunu mu sanır sonra karşındakini hayal kırıklığına mı uğratırsın. bu kadar çabuk aşk sözcükleri söylemen garip. içinden mi geliyor gerçekten yoksa kalemin kuvvetli ya ondan mı? söylediklerine ve yazdıklarına bütün kalbiyle inananlardan mısın? yoksa yazarım geçerim isteyen istediğini anlar mı dersin.
sen kimsin? savunma kendini biliyorum ama inanmak istemiyorum sana çünkü; asıl mesele ben,
korkağın tekiyim. yaşadıklarım beni bu hale getirdi diye bir savunma da yapmayacağım.
koskoca senin karşında.

Sen yıllar önce kaybettiğim ümit
Sen hayata pembe bakan gözlerim
Sen yaşama sevincimdin

Sen ellerinde bahar demetleri
için ışık ışık
Kısaca sen gençliğimdin

Yok dönemez geriye
Yok dönemez geriye

Seni, seni, seni seni arıyorum
Seni, seni, seni, seni özlüyorum

- sen.

* ben ?

- sen.

* ben ?

- sen.

* ee beeen?

- sen gelme lan ayı!..
* *

itham edilen karşıdaki kişi 2. tekil şahıs...

seni senle başlayıp anlatabilmek vardır. bir de sen ile başlayıp bizle bitirmek.

bazen en olmadık cümlelerin öznesidir. pişmanlık içeren bir kalıbı hatırlatır bana...