sen

comma'nın mükemmel şarkısıdır aynı zamanda.

Sonsuz bir düş bu
içinde kaybolan yollar oldu mu?
Son bir söz söylerken
Sesin yok oldu mu?
Tüm şehir aslında sen oldu mu?
sonsuzluğa ağlarken...
Eski bir sen yarattım içimde
Korkulardan arınmış
Ve ben arkanda günahlarımla bekleyeceğim
Geceysen eğer...

Savaştın ellerinle
Anladın ki yorgun her gece
Unutulan oyunlarda vazgeçtin benden
Soğuk bir nefretle
Anlamsızlığın acıtırken tenimi

Yarım kalan bir rüya bu
Ve ben aslında yalnızım
Gözlerin ardında
Kaçıp giden bir yalan bu
Ve ben aslında yorgunum
Sözlerin ardında

Dinlerken geceyi
Sesler duyardım karanlıktan
Sözlerim gerçekliğin olur o an
Sen düş ol
Gerçek hayal

Yarım kalan bir rüya bu
Ve ben aslında yorgunum
Gözlerin ardında
Kaçıp giden bir yalan bu
Ve ben aslında yorgunum
Sözlerin ardında...

https://www.youtube.com/watch?v=Pnx38cpg8vY

2 yılı geçmiş seni tanıyalı. garip bir tesadüftü galiba. sanırım hayatımın en şanslı günlerinden biriydi o gün, bunu sonradan fark ettim. ben giderek büyürken, sen daha çok olgunlaştın. sorgulamadan dinledin beni ilk zamanlarda, sonra da seni dinlememe izin verdin. beni içtenlikle dinlemeni, sonra da gülümsemeni seviyordum. konuştuklarımız basit, önemsiz şeyler gibi duruyordu, ama ikimiz de birbirimiz için oldukça değerli anılar paylaştık zaman geçtikçe. sanırım kimse beni senin gibi tanıyamadı. bense doğru tanınmayı beklemiyordum zaten. ama şaşırmıştım senin beni bu denli iyi anlaman karşısında. sonrasında sana daha çok bağlandım galiba, seninle sohbet ederken sabahlamayı, etrafta uykusuz, tıpkı bir salak gibi dolaşmayı bile sevdim. şimdi sana anlatacak o kadar çok şeyim var ki; seni kahkahalara boğacak dalgınlıklarım, saçmalıklarım ve çocukluklarım... ama bu sefer de sen yoksun, kendime saklıyorum birçoğunu. gülümsemeni, açıkça söyleyememeni ve yazdığım her şeye yorum yapmanı öyle özledim ki... şarkılar, bana bunu kasıtlı yapıyor sanki, hepsi içinde senin olduğun başka bir anı hatırlatıyor. sana böyle seslendiğimi bilsen ne derdin acaba? bunu ve benzerlerini sana yazdığımı hiçbir zaman bilemeyeceksin. her şeyden öte, benden öte doğum günün kutlu olsun, koca adam. o, hep istediğin ve hak ettiğin mutluluğu en sonunda yakalamışsındır umarım hatırlarken her zaman gülümseyebildiğim yegane insan...

suçlamak için kurulan cümlelerin baş kahramanı.

gren'in şahane şarkısı. alıp başka diyarlara götürür. gözlerinizi nemlendirir. sözleri ise;

Rüzgarda savrulan bir damla yas en uzaklarda
Kaybolsam ardindan gün dursa sen dogsan
Elimden, dilimden, gözümden sakindigim sen
Geçmisten hüzünlerden ayrilsam, yeniden dogsam
Elimden, dilimden, gözümden sakindigim sen
Elimden, dilimden, gözümden sakindigim sen
Hayalimden, özlemlerden
Elimden, dilimden, gözümden sakindigim sen
Elimden, dilimden, gözümden sakindigim sen

uğur arslan şiiridir.

ve gözlerin gelir aklıma
ve sözlerin
gidişin gitmiyor gözümün önünden
ve izleri derin
ilk değilsin bu senin de bildiğin
ve yine biliyorsun
sen son sevdiğim
şimdi uzaklardasın
ben çamlar arasında bir hastane odasında
ciğerimde bir ince hastalık
içimde kapanmak bilmeyen bir yara
ve sanki elimde inadına bir sigara
biliyorum dönmeyeceksin
hatta arkana bile bakmazsın
gün gelir belki bir yuva kurarsın
oğlun olsa benim adımı koyar mısın
gittin
dağ gibi sevdamı devirip ardında
gittin
allahaısmarladık bile demedin
sazlar çalınır çamlıcanın bahçelerinde
o şarkıyı bir daha hiç söylemedim
şimdi elimde bir bardak çay
ve dudağımda buruk bir tebessüm
kendi kendimi üzmemeye söz verdim
ve ben seni hayatımın bir musalla taşına en yakın yerinde sevdim
ısrar etmedin kendine beni sev diye
beyaz bulutlar gibi sırtını rüzgarlara verip gittin
bense durdum ve bekledim
ve ben seni hayatımın bir musalla taşına en yakın yerinde sevdim..

yaşar nabi nayır şiiri.

1

Aşkını gözlerinle, dün, kalbime işledin,
Bir sanatkâr,eliyle oyar gibi mermeri.
Rüzgâr yüzü görmeyen ufkumda genişledin
Bir fırtına halinde koptuğun günden beri.

Daha fani olaydı kurtulurdu zarardan,
Aşkım ki farkı yoktur bir dağ başında kardan.
Gururuma basarak üstüne çıkanlardan
Dönmeyen bir sen varsın geri.

Nasıl taşta çeliğin izi kalırsa derin,
Üstüne satır satır öyle nakşoldu yerin.
Üzülme, senden sonra kalbime girenlerin
Yalnız senin aksindir orda görecekleri...

2

Her geçen gün bir aşkın gevşetirken bağını,
Her geçen yıl aşkıma yeni bir hız bıraktı.
Onda bulmuş gibi hayatın kaynağını,
Bu ateşle yanmasa kalnim vurmayacaktı...

Kalbim vahşi bir kuştu, kendi yurdunda sultan,
Ona gurur vermişti güneşten emdiği kan.
Daha dün bir çığ gibi inerken dağlarından
Bugün karşında sakin bir su halinde aktı.

Hangi ruh duydu seni benim kadar derinden?
Hangi gönülde yandın böyle bir yangınla sen?
Ya benim gözlerimdir seni bambaşka gören
Ya hepsinin gözleri, sana, görmeden baktı...

ben kendim bile değilken, kim olarak geliyorsun bana sen?
sen, bendeysen gerçekte, ben kime bakıyorum, ben ?

yeni türkü söyler;

hep aydınlık yüzün,
sen gündüzdün;
biz hep gece düştük yollara.

sen daha düşlerinin
kolunda derin, yalnız uyurken;
sen gün olup doğmadan,
usulca gelip, öptük saçından.

hep çağıran sesin,
sen denizdin;
biz hep sessiz geçtik kıyından.

bir ahmet selçuk ilkan şiiridir.

Bırak ellerimi
Üç satır yazacağım
Üç satırda sen! ...

Bırak gözlerimi
Dört yana bakacağım
Dört yanda sen! ...

Bırak yüreğimi
Bin kere seveceğim
Bin kerede sen!

ARiF NiHAT ASYA.

Koku, tad, sıcak... sende her aradığım vardı:
Seni soğuk bulanlar, ısıtamayanlardı.

Sen

sen esirliğim ve hürriyetimsin,
çıplak bir yaz gecesi gibi yanan etimsin,
sen memleketimsin.

sen ela gözlerinde yeşil hareler,
sen büyük, güzel ve muzaffer
ve ulaşıldıkça ulaşılmaz olan hasretimsin...

Nazım Hikmet Ran.

bizle ve bir ömür senle...

karşında ki kişiye göre anlam yükü değişebilen sihirli kelime.

sen maviydin ben kırmızı. ikimizde ayrı uçlardaydık. yaklaştık önce ellerimiz değdi birbirine. renk değiştirince korktuk, çekildik köşemize. ne sen maviliğinden vazgeçmek istiyordun ne de ben kırmızılığımdan. bir an ellerimize baktık, pırıl pırıl bir mor vardı. koştuk sarıldık sımsıkı ve karıştık mor olduk. ne sen maviydin ne de ben kırmızı artık. bambaşka bir renktik sadece bize ait olan. ne sen kalmıştı ne de ben biz olmuştuk beraberce.

güzel bir hikayedir.

ben olmayanlık ifadesidir.
bir şahsiyet artık benliğinize zerkettiyse özünü, sen demeyin lütfen.
hoşgeldim diyerek karşılayın onu.

matematiği sevme sebebimsin.

toplanıp biz oluruz.

türkçenin en manidar ve özel kelimesi. bu arada alternatifi yoktur, yani ''sen'' yerine siz diyemezsiniz.

halbuki ingilizce ya da diğer dillerde bu kelimenin yani ''sen'' in alternatifleri vardır.bilmiyorum işte özeldir özel.

beynimden kayar, saçımdan süzülür, sana düşer kelimeler yine.
yorgun ruhum zırhının deliklerinden kaçırır muayyen günlerinde aşkımı
ve susmaya çalıştıkça sana olan yalnızlığımı
tüm susuşlar uçuşarak sıyırır boynumun kenarını
(16.02.2008)

(bkz: gren - sen)

Rüzgarda savrulan bir damla yaş en uzaklarda
Kaybolsam ardından gün dursa sen doğsan
Elimden, dilimden, gözümdeeeen sakındığım sen
Geçmişten hüzünlerden ayrılsaaam, yeniden doğsam
Elimden, dilimden, gözümdeeeen sakındığım sen
Elimden, dilimden, gözümdeeeen sakındığım sen
Hayaaaliimdeeen, özlemleeeeerdeeeen
Elimden, dilimden, gözümdeeeen sakındığım sen
Elimden, dilimden, gözümdeeeen sakındığım sen

grenin albümünün en iyi şarkısı*.

hayır, sen!

evet ben ?

üç harfe sığan bir duygusun.
kendini bilmez davranışlarımsın.
yalanlarımsın, gizli yanımsın.
kuyumun dibi, zevkimin zirvesi...
her şeysin sen,
bana dair her şey...

seni beni aşalım artık canım..

sen sen sen sen sen sen...

bu şehir bu kadar güzelse sebebi sensin, söyle o şehre değerini bilsin...

muhtemelen insanlığın "ben"den önce farkına vardığı kavram.