raif efendi

tutunamayanlar familyasındandır.
(bkz: kürk mantolu madonna)

bu aralar sıklıkla aklıma gelen en unutulmaz adamdır. kürk mantolu madonna'dan. yakası bağrı açık gezen, kış günü, ankara'da..acısını bana da çektiren.

o ne silik bir hayat, pasif, sessiz, başarısız, kenarda kalmış, bıkkın, işe yaramaz, değersiz, etkisiz, 'hissiz' ... "acaba bu adam herhangi bir şey için hayret ediyor mu, şaşırıyor mu" ... dediler.

halbuki raif efendi siz ne büyük bir ruha sahipdiniz.

Bazen kendimi onun gibi hissediyorum. Kitapta maria puder'den daha çok etkilemişti beni.

sabahattin ali nin ta kendisidir.

Bir varlık duygularını nirvanaya ulaştırmıştır ve o bir daha hiç ibr duygudan zevk alamamıştır. Dediğine göre;
--spoiler--
Gecenin hadiseleri, onlara hatıralarımla dokunmaktan ürkecek kadar kıymetliydiler.

--spoiler--

peyami safa'nın yalnızız romanındaki samim'den sonra yüreğimin ücrasına sokuşturduğum ikinci adam. sadece hayali bir karakter olmaları ne kadar acı.. gerçek hayatta hiç karşılaşamayacak olmak ise oldukça sinir bozucu.

okurken kitabın içine girip şöyle bir tutup sarsmak istenilen karakter. ne yapiyosun abi kendine gel allasen demek istedim ben.
o kadar gerçek.

--spoiler--

"...onunla alalade bir çapkınlık macerası yaşamaktan korkuyordum. bunu yapamazdım. kürk mantolu madonna'yı bu halde görmektense, onun tarafından aptal ve acemi yerine konmayı tercih ederdim...

--spoiler--

son zamanlarda hakkında tırt herifin teki, sabahattin ali içine kapanık asosyalin tekini romanına kahraman etmiş deyi laflar dolanan roman karakterdir.

hayır ben roman karakteriyle kavga eden, laf sokan okuru da ilk bizde görüyorum.

tabi şimdilerde bir kadını ömür boyu beklemek gibi kavramlara uzak olduğumuzdan, ancak tüketmeyi bildiğimizden onu anlayamıyoruz . biz anca tüketelim.

özetle güzel insandır.

sabahattin ali'nin kendisini başka kılığa sokup almanya macerasını aktardığı karaktedir.

turk edebiyatındaki gelmiş geçmiş en ezik karekter. kişilik bozukluğu ve sosyal fobisi vardır.

görev adamıdır.

aşk adamıdır.

az buçuk hıyardır. evet.

sabahtan beri aklımdan çıkmayandır. hem genç raif, hem ölüm döşeğindeki raif efendi.

güzel adamdır, sabahattin ali'dir, kitapta beni maria puder'den daha çok ilgilendirmiş karakterdir. arada bir aklıma şu sorunun gelmesine de sebeptir:
--spoiler--
ne oldun raif?
--spoiler--

ah be raif efendi, çık aklımdan artık çık.

kürk mantolu madonna' nın günümüz aşklarının ne kadar tırt olduğunu hatırlatan naif, aşkına sadık karakteri. beni en çok etkileyen içine attığı aşkını saklama becerisi. gerçi yaptığı beceri mi kendine eziyet mi orası tartışılır ama her halükarda çok etkileyici, çok çarpıcı bir karakter. tabi ki bu sabahattin ali' nin başarısı. sabahattin ali cidden çok büyük bir yazar.

Çok özdeşleştirdiğim fakat sonlarda yaptığı büyük hatayı kesinlikle yerinde olsaydım yapmacağım karakter. Ulan o kadar benziyorduk ki beklemezdim senden bunu raif edendi... Gerçi deli gibi pişman oldun ama...

Kimse tarafından sallanmayan, sonuna kadar sömürülen insanların örneği raif efendi.

Kendime benzetsem de romanı okuduğumda kendisine bazı hususlarda ben de kızmıştım.

Yavşak olsa; baba parasıyla gittiği alamanya’da bir taraftan eğitimini tamamlar, bir taraftan da helga senin, maria benim, pompaya doyardı.

sonra da istiyorsa mariya puder hanım’ı belinden tuttuğu gibi ülkesine döner, babişkosunun işinin başına geçer, birkaç inovasyon yapar; hem vatana millete faydalı bir insan olur, istihdam yaratır, para kazanır, sayılı sanayicilerimizden olurdu; hem de sevdiğine erkek, çocuğuna baba olur, gül gibi hayat yaşardı.

ama ne yaptı? gitti benim gibi sik sik işler peşinde; hem ömrünü heba etti, hem puder’in ölümüne neden oldu, hem de çocuğunu babasız bıraktı. kendisini de mutsuzluğa mahkûm bir ezik hâline getirdi.

sonra da köhne odasında, köh köh öksürükler içinde, kahırdan öldü.
sonradan evlendiği hanıma da gün yüzü göstermedi.

istese hacı şakir olurdu lan bu herif!
yazık!