raif efendi

Kendime benzetsem de romanı okuduğumda kendisine bazı hususlarda ben de kızmıştım.

Yavşak olsa; baba parasıyla gittiği alamanya’da bir taraftan eğitimini tamamlar, bir taraftan da helga senin, maria benim, pompaya doyardı.

sonra da istiyorsa mariya puder hanım’ı belinden tuttuğu gibi ülkesine döner, babişkosunun işinin başına geçer, birkaç inovasyon yapar; hem vatana millete faydalı bir insan olur, istihdam yaratır, para kazanır, sayılı sanayicilerimizden olurdu; hem de sevdiğine erkek, çocuğuna baba olur, gül gibi hayat yaşardı.

ama ne yaptı? gitti benim gibi sik sik işler peşinde; hem ömrünü heba etti, hem puder’in ölümüne neden oldu, hem de çocuğunu babasız bıraktı. kendisini de mutsuzluğa mahkûm bir ezik hâline getirdi.

sonra da köhne odasında, köh köh öksürükler içinde, kahırdan öldü.
sonradan evlendiği hanıma da gün yüzü göstermedi.

istese hacı şakir olurdu lan bu herif!
yazık!