prens mişkin

hayat boyu tanınabilecek en saf, en temiz, en gerçek sevgiye sahip, çevresinin algılamayacağı kadar yüksek bir ruh sahibi, muhteşem insan.

küçük prens'in veliahtı.

(bkz: ergenlik)

romanda herkes ona budala demesine rağmen. romanın en zekisi.

karamazov kardeşlerdeki alyoşa'yı hatırlatan, sara hastası, iyiliklerle dolu biridir. dostoyevski'nin isa'sıdır.

dostoyevski'nin kaleminden çıkmış en mükemmel karakter.

Anne ve baba çocukların ilk tanrılarıdır, onlar ne söylerlerse çocuklar ona inanır. Doğru ve yanlış, iyi ve kötü onların söylediklerine göre şekillenir, yanlış yapmaları olası değildir. Davranışları sorgulanamaz, sadece izlenir ve hayata geçirilir. Bu süreç ergenliğe kadar devam eder ve ergenlikte tanrılar diz çöker, insan oldukları anlaşılır ve bunun anlaşılmasının ilk ve en acı görüntüsü ise sizin önünüzde hata yapmalarıdır. Aslında onlar neredeyse hiç tanımadığınız "insan"lardır. onların diğer insanlarla beraber bir "oyun" oynadıklarını görürsünüz ve onlarda ilk nefret ediceğiniz şey de bu olur. "Yapmayın!" dersiniz dinlemezler ve nefret edersiniz burdaki ilk cümleniz ise: "Ben bu oyunu bozarım" olur. Ama bunu yapamazsınız. Elinizden bir şey gelmez. Prens mışkin ise bu "oyun"dan haberdar olmadan oyunu bozan insandır. oyunu bozar, ama ne yazık ki insanoğlu yaşayabilmesi için bu "oyunu" oynamak zorundadır ve insanoğlu canı çok yansa da anlar, anlaması da gerekir. Anladığında ise artık "ne" sorusunun yanında "nasıl" sorusu da vardır.

Saçma sapan bir tip. Sırf onu sevemedigim için kitaba 2 kere başlayıp bitiremedim.

Amsalak bir karakter. Ne diye iki karının peşinden koşarsın.

Miskin prens. Bunun kadar mıymıntı, halisane niyetli, kandırılmaya müsait sümsük karakter görmedim ya.
Bi nastasya bi aglaya arasında mekik dokuyacak, kimi istediğini karar veremeyecek kadar da basiretsiz. Anca otursun felsefe yapsın, dünyayı güzellik kurtaracak safsatalarını savunsun. Başka da savunacağı özgün düşünceleri yok zaten. Aptal. Neyse sakinim.

duygusal olmanın en acı tarafını bize yansıtan roman karakteri.yazık.

Bir sara hastası olan dostoyevskinin kendinden esinlenerek yarattığı budala'nın başkahramanı.
Rusyanın küçük emrahı, genç werther'ıdır. *