platonik aşk

aşkın cesaret edilemeyenidir. korku ise onu tamamen kaybetmektir.

buraya yazılması bile onun platonikliğinden çok şey kaybettirir.

serbest tanım: 2 kişilik bilinmeyen ülke, kendi ülkesi olan bir şövalyenin topraklarında hayat bulan kovalamaca.

ahanda platonik aşk tonik aşk oldu!

hakkında 32 sayfa yorum yazılıp 1 tane bilimsel açıklaması bulunmayan ve her entry de de yanlış tanımlanan şeydir. doğrusu için (bkz: #7817509)

metalci adamı bile fedon'un * aşığınım şarkısında hüngür hüngür ağlatabilen hede.

kanser oldum, verem oldum.
beşir oldum lan ben!

stres kaynaklı hastalıkların sebebi.

duygularını beslediğin kişinin bundan haberi olmamaması veya karşılık vermemesiyle gerçekleşen aşk türüdür. acıdır, ağlatır, hayata bile küstürebilir. intihar sebebidir bazıları için.

insanın içinde yaz yağmurları yağarken sevdiğinin ıslanmaması durumudur.

gerçek aşktır.zira kavuştuktan sonra insanların, heyecanları azalır, kalpleri artık bir aşık gibi çarpmaz.aşk zaten kavuşamamaktır.

platonik aşk = boş dükkana verilen kira *

sizi bir anda şair de yapabilen duygu yoğunluğu..
önünde düşersiniz şöyle kalça üstü, eteğiniz filan da açılırsa gülüyor ama.*

aynı okuldasınızdır herşey onun farkına varmakla başlar ufak ufak bakışmalar vs. günler geçer hatta aylar geçer 3 ay kimse bilmeden yaşarsın gizlice aşkını her bakışından bir anlam çıkarırsın sana göre oda seni seviyordur belkide gece yatağına yattığında oda seni düşünüyordur bakışmalarınız giderek artar her gözgöze gelmeniz senin içinde bir umut ışığının yanmasına vesile olur zaman geçerken sende cesaretini toplarsın artık platonik olan aşkını karşılıklı bi aşka dönüştürme vaktinin geldiğini düşünürsün uygun bir zamanda konuşmaya çalışırsın onunla aklında topladığın bütün cümleler unutulur ne diyeceğini şaşırırsın onu incitmeden elinden kaçırmadan duygularını anlatmaya çalışırsın ama onun düşünceleri senin gibi değildir onun bir ilişkisi olduğunu o an öğrenirsin ve dünya 5 saniyeliğine kararır senin için sadece geldiği için teşekkür edebilirsin o öylece gider sonraki günler kendine söz verirsin gözgöze gelmemek için bir süre sonra sende aklından silersin onu ve onun için içtiğin onu düşündüğün her dakikayı,en sonunda acı bi anı olarak kalır geride platonik aşk..

kendi kendine kafayı yemektir.

fonda albinoni'nin adagio'su çalarken, hareketsiz bir şekilde, yanaktan süzülen yaşlarla, tek bir saniye bile gözünü ayırmadan dakikalarca o'nun resmine bakmak, bakarken titreyen parmaklarla ekrandaki o'na, çenesine, gözlerine dokunmaktır.
evet yalnızca bu gelir elden. bütün benliği o'nun için çırpınırken, yalnızca soğuk bir cama dokunarak o'nu hissetmeye çalışır platonik aşka tutulmuş insan. yalnızca budur yapabildiğinin en iyisi..
hadi o'nun gözlerine çare yok, ok gibidir onlar, laf da dinlemiyorlar, canımı acıtmaktan vazgeçmiyorlar.. peki ya sen albinoni?
ikiniz bir olup daha fazla acıtabilir miydiniz ki içimi?
sanmam, hiç sanmam..

http://www.dailymotion.co...oniadagio-in-gminor_music

yıllarca ağaçsız dalsız bir ovada büyük bir yangın beklemektir, boşuna beklemektir.

sadece rüyalarda bir araya gelirsiniz.

genellikle müebbet aşktır ve bu yüzden güzeldir.

platon vari aşk anlamına gelir.
(bkz: platon)

Lise hayatımı mahveden aşktır. En kötü durumdur. Umutsuzca sadece beklersin.

itiraf etsede etmesede herkesin başından ufak çaplıda olsa mukakkak en az bi kere geçen aşktır ve aşkların en talihsizidir. fakat bunun yanında insanın en verimli dönemine tekabül eder. aşk acısının verdiği o duygusal buhranla beraber en duygusal konuşmalar yapılır, duygular en güzel şekilde yansır kağıda, şiirler peyda oluverir. ilginçtir sanki tüm şarkılar sana yazılmıştır, bu kadar da olmaz diyeceğin mısralar çıkıverir karşına. hamsan pişer yanarsın*. aşkta da birini üzmeden önce bir daha düşünürsün acıyı çeken anlar hesabı. ahh aşk !

Metrelerce uzaktan, Gaz maskesiyle gül koklama sanatıdır.
Bu sanatı iyi icraa edenler av sezonunda faydalı olur..Her eve bir plotonik şart.

en güzel aşktır, çünkü artık canına tak ederse platonik aşkın söylersin sevdiğine kabul eder, etmez fakat ederse gittikçe farkedersin ki senin aşık olduğun, her gün düşündüğün değildir o, artık olamaz zaten bir daha, o yüzden en güzeli platonik kalmasıdır.

bazen insana şu soruyu sordurur;
"elini tutup,yanına oturamadığın insanı daha ne kadar izleyeceksin ki?"

Savunduğu ilkelere aşırı bağlılık göste­ren Gide, Eflatun (Platon)un bazı fikir­lerine başvurarak zevki aşktan ayırdetmeye çalışır. Zevkin ve aşkın birleştiril­mesi, homoseksüel ya da heteroseksüel olsun, her kişinin en büyük özlemiyse de, bunların karşılıklı olarak birbiriyle uvuşamadıkları da bir gerçektir. “Plato­nik” aşk eşler arasında cinsel ilişkilerin bulunmayışıyle nitelik kazanır. Platonik aşkta, herşey duygusal ve ruhsal düz­lemde olur. Aşksız zevke gelince, bunu denemeyen erkek pek azdır. Buna karşı­lık, kadınların çoğu herhangi bir aşk duygusu duymadan cinsel birleşmede bulunamazlar.
Eskiçağ filozoflarının çoğu aşkı sadece bedensel bir istek olarak tanımlamışlar­dır. Ama Eflatun, Aristoteles, Plutarkhos, Sokrates aşkın en ince ve en yüce duygu olduğunu ileri sürmüşlerdir. Eflatunun Şölen adlı diyalogunda belirledi­ği aşk kuramı oldukça ünlüdür. Buna göre, aşk güzelliğin doğurduğu bir çeki­ciliktir. Gerçek güzellik ise düşünce ile kavranan güzelliktir. Duyu yoluyle algı­lanan güzellikler gerçek güzelliğin bula­nık bir taslağı, solgun bir yansımasıdır. Descartes ve Spinoza gibi klasik filozof­lara göre aşk bir tutkudur ve kişi bu tut­kuya akliyle egemen olmaya çalışmalı, onu duru ve temiz bir duygu haline ge­tirmelidir.
Romantik akımla birlikte aşk anlayışı da değişmiştir. Nietzsche ve Schopenhauer aşkı insan soyunu sürdürmek için insana kurulan bir tuzak olarak tanımlamışlar­dır. Herbert Spencer ise aşk duygusunu büyük bir ustalıkla çözümlemiştir. Spencer cinsel sevgide yer alan öğeleri duy­gulanma; hayranlık beğenilme sevinci kendine değer verme sahip olma duy­gusu ve zevki; büyük bir eylem özgürlü­ğünün doğurduğu zevk yakınlık duygu­sunun verdiği coşkunluk olarak sırala­mıştır.
Aşka tarih açısından bakıldığında, ata­erkil aile düzenine bağlı eski Yunan ve Roma toplumlarında kadının, bugünkü anlamıyle aşk esinlendirmesine oldukça seyrek rastlanır. Söz konusu toplumlar­da, kadının yalnız yüz ve vücut güzelliği cinsel bir arzu uyandırırdı; başka bir deyişle, kadın hiçbir zaman ger­çek aşka konu olmaz, sadece devlete yurttaş sağladığı için saygı görürdü. Eskiçağda aşk kavramı bazı değişiklikle­re uğramıştır. Bu değişikliğe Hıristiyan­lık ve kuzey uluslarının töreleri olmak üzere iki önemli etken yol açmıştır. Ku­zey uluslarının törelerinde kadın barışta ve savaşta, işte ve tehlike karşısında er­keğin eşiti ve yoldaşı sayılırdı. Bu töre­lerle Hıristiyanlığın etkilemesinden ise ;şövalye aşkı; olarak adlandırılan bir aşk anlayışı doğmuştur. Bu anlayışa gö­re aşk, büyük eylemlerin, serüvenlerin esin ve şeref kaynağı, kadın ise şeref da­ğıtan bir yüce varlık, başka bir söyleyiş­le, savaşçının bilinciydi. Ama bu aşk anlayışı kısa süre sonra, yü­celik niteliğini yitirmiş, bunun sonucun­da, kadının toplumsal durumu, Eskiçağ­da olduğu gibi, erkeğinkinin altına düş­müştür.Şövalye aşkı; yeniden madde­sel aşka ve romansı kadın düşkünlüğüne dönüşmüştür. Fransız Devriminin getir­diği ilkçağ sadeliği ve cinsiyet eşitliği anlayışı bir yana bırakılırsa yapmacıklık romantizm, çapkınlık gibi çeşitli görü­nümler almakla birlikte, aşk bu temel biçimiyle zamanımıza kadar gelmiştir. Kadının giderek daha bağımsız bir duruunlan ma getirilmesi, erkeğin onu gittikçe da­ha az hor görmesi ve psikoloji bilimindeki ilerlemeler aşk sorununun verileri­ni değiştirmekte etkili olmuştur.

o rüyalarımda hayalimde hatta yanıbaşımda
her anımda olan platoniğimin
beni alıp uzaklara götüreceğini biliyorum; demek isterdim ama böyle söylerek kimi kandırabiliim ki ?!

aşkların en sivri uçlusu en çok batanıdır.