petrarca

görsel

italia mia(italyam) adlı eserinden.

güzel bir abimizin güzel bir değerlendirmesine konu olmuştur;

Şehir hayatından nefret etmiştir.

Hümanist düşünceleri olan, çoban şiirleri ve şarkılarıyla Avrupa'da yüzyıllar boyu edebiyat ve düşünce çevrelerinde etkili olan kıymetli insandır.

eserlerinden bazıları,
Afrika: Romalı komutan Scipio'yu anlatan destan
Canzoniere, Triumphi(Utku Şiirleri: Şiir

Father Of Humanism

(bkz: francesco petrarca) Laura adlı yüceltilmiş sevgiliye yazdığı şiirleriyle Rönesans lirik şiirinin gelişiminde önemli bir rol oynamış, ayrıca yaşadığı dönemin en büyük bilgini sayılmış ünlü italyan hümanisti ve şairi.

sone 13

her adım atışımda dönüp bakarım arkama,
zorlanarak taşıdığım yorgun bedenim; avuntu bulurum
o zaman senden esen havayla; güç verir bana
yürümek için ''ah, nasıl da yorgunum ama! '' desem de.

düşündükçe geride bıraktığım iyilikleri sonra,
yol uzun mu uzun oysa yaşam kısa;
ölgün ve şaşkına dönmüş,atamaz olurum adımlarımı,
başım önümde yere doğru, gözlerim yaşla dolu.

Kuşku düşer içime, kimi zaman, hüzünlü gözyaşları
dolarken gözlerime: nasıl da uzakta yaşar ki bu can
onu ayakta tutan ruhtan?

ne ki, yanıt verir bana aşk şöyle diyerekten: unuttun mu
yoksa sen, bu bir ayrıcaklıktır sevgililer için,
farklıdır yaşadıkları öteki insanlardan.

tam adı francesco petrarca.1304-1374 yılları arasında yaşayan italyan şiirinin, hümanizmin önemli isimlerinden. hukuk öğrenimi görür. genç yaşta laura diye bir kıza aşık olur. yazdığı tüm şiirlerinde laura ya olan aşkı vardır. hümanizmde gelişen bir özellik olarak italya, almanya, belçikayı dolaşır. şairlik tacı giyer roma da.
ince, derin, lirik şiirlerinde aşkın her şeklini incelemiş. geleneksel, lirik biçimleri çoşkusuyla geliştirerek tüm avrupa ya yayma başarısını göstermiş. doğrudan doğruya insana karşı duyulan sevgiden, aşktan bahsetmiş.
en ünlü kitabı yapı kredi yayınlarından çıkan conzoniere-divan

rönesans şiirinin öncüsü, italyan edebiyatının büyük sone şairi.