oyunculuk

sahne ve perde sanatçılığı.

2 senedir burnumun direğinin özleminden kırıldığı olmazsa olmazım.

bir başladı mı uzak kalmanın mümkün olmadığı meslek dalı, bağımlısı olmak için tadını almak yeterlidir.

muhteşem bir uğraşıdır. insanın başka insanları anlaması, onların düşüncelerini kavraması, bir olaya birçok açıdan bakabilmesini sağlar. her yönüyle keyiflidir...

aşk gibidir oyunculuk
bazen ailesi için her fedakarlığı yapan baba rolüne büründürür insanı
bazen özgürlük için hapishaneden kaçan bir mahkumu
bazen acımasız bir seri katil rolüne büründürür bu oyunculuk denilen aşk
çılgınlıktır vesselam . bilen bilir.

izlerken, televizyondan ya da tiyatroda oyunculuğun başarısındaki o ince çizgiyi fark etmek zordur gerçekten. kolay bir işmiş gibi gelir. ben de yaparım der insanlar çoğu zaman. fark rahat olmaktır. en yakın hissettiğiniz kişi karşısında nasıl rahatsanız, milyonların önünde de aynı rahatlıkta sahneye çıkmak ve oynamak sağlar başarıyı. bu büyük bir etken olsa da sırf bu değildir tabii. yetenekli olmak önemlidir artı bunun üstüne eğitim koymak. mangal yaparken çıkan kıvılcımı yellersiniz ya, onun gibi bir şey işte.

münir özkul'dur.

ve ferhan şensoy'dur.

Deniz Çakır'dır. * * *

bir ara okan bayülgen in hakkında yorum yaptığı olgu:

yaprak sarması yapmak çok zordur. pirinç miktarını iyi ayarlamalısın, yaprağın üstüne dikkatlice dizmelisin, iyi saramazsan yandan sağdan- soldan patlar. o da olmazsa tencerede açılır, bozulur gider.
hah, işte oyunculuk; yaprak sarması yapmaktan daha zordur.

aşktır. bitmeyen bir serüvendir, heyecandır, düşünmektir, insanlar olabilmektir....
edit: hayatımın anlamıdır oyunculuk. o bir aşktır. ve tesadüfe bakın ki 1000. entrym oyunculuk içindir....

Hangi oyunculuk? Tiyatro oyunculuğumu, Sinema oyunculuğumu yoksa dizi oyunculuğumu? Çünkü az ya da çok hepsi birbirinden farklıdır. Mesela Tiyatro oyunculuğunda oyuncular büyük oynarlar. Büyük oynamalarındaki en büyük nedenlerden biri, içinde bulunduğu karakteri en uzağındaki seyirciye rahatlıkla anlatabilmesi içindir. ses ve jestler daha yüksek daha büyüktür. Kamera önü oyunculuğunda ise tam tersi ses ve jestler küçüktür, burada mimikler ön plandadır. Genel olarak oyunculuk deliliktir, emektir, takım oyunudur, zordur, ciddi bir iştir, düştüğünde birinin seni tutup kaldırmasıdır, duygudur... Oyunculukla ilgilenen arkadaşlarım için başlangıç olarak Konstantin Stanislavski'nin tüm kitaplarını ve Eric Morris'ın Fütursuz Oyunculuk adlı kitabı okumalarını tavsiye ederim. Konservatuar sınavına girecek arkadaşlar için ise Yılmaz Arıkan'ın uygulamalı tiyatro eğitimi kitabını öneririm.

ankara gibidir. zordur, ama bir şekilde aşktır.

dışarıdan oldukça ilginç görünen ve hala çözemediğim meslek.

bu sanattan hiç bir b*k anlamadığım için de olabilir tabi.

yinede arkadaş şimdi düşünüyorum oyuncu bir sevgilim olsa ve ünlü bir oyuncu olma yolunda emin adımlarla ilerlese elbet bir gün bi öpüşme sahnesi, sevişme sahnesi, bilmem ne sahnesi oynayacak.

arkadaş bana çok saçma geliyor istedikleri kadar sanat bu bilmem ne falan desinler benim aklım almıyor. sonuçta orada bir ten teması oluyor, dudaklar birbirine değiyor dediğim gibi oyuncu sevgilim olsa yemin ediyorum kıskançlıktan geberirim arkadaş.

bir de göz önünde olan, çok ünlü oyuncuların kitleleri etkilemek için bir kukla gibi kullanıldığı da gerçek. bu yüzden halkın çok gözü önünde olan oyunculara karşı da hep başka türlü bakmışımdır.

isterseniz geri kafalı deyin ya da sanat özürlüsü deyin size hak verebilirim ama düşüncelerim bu yönde açıkçası.

büyük bir aşk, bir bağımlılık, bi kere başladıktan sonra o alkışın tadını aldıktan sonra bir daha bırakamazsınız.

Mesleğim, hayalim, yaşamım...

Bulunduğum bölgedeki savaş durumundan dolayı icra edemediğim meslek...

istanbul vs buyuk sehirlere gitmem lazım ama maddi sikintilarimdan dolayi gidemiyorum.

Yapımcılık vs. islerle uğraşan yazarlarimiz varsa brnimle iletişime gecebilir.

oyuncu olmak istiyorum egitim almak istiyorum hangi yerden eğitim alım ? family ajansın Osman Yağmurdereli Sanat Akademisi çok iyi diyolar bilgisi olan var mı

Bir klasik ifade var kimin dediği tam belli olmayan " çok kolay ama ilk 30 yılı zor" klişe olmasına rağmen seviyorum bu lafı ve destekliyorum.

oynadığını belli etmediğinde eğlenceli olan meslek.

Defilelerden fırlamış abla abileri görünce, ulan ben bu işi üniversitede bilimsel olarak tatbik ediyor ve öğreniyorum, ileride bu mallarla karşıya karşıya mı olacağım diyorum. Bu sebeple oyunculuk bölümündeki çoğu öğrenci asla dizilerde oynamak istemez. Sonra el mahkum, aç kalır stv'de filan oynar. Öyle heveslenecek bir iş değil bu. Girdisi çoktur ama çıktısı daha çoktur. insanı kendisine mahkum eder. Amacınız sanat değil de ünlü olmaksa hiç bulaşmayın.

Çok süper bir şey diğer oyunculara ben de Beyza'nın oyuncu olmuştum hatta oyuncaklar kendi servisi cimnastikte milyoner oldum ve bütün madalyaları topladım .

Geçenlerde Seray sever'in bir yazısını okumuştum; "Dramı herkes oynar, zor olan komediyi oynamaktır. Kurtlar vadisi'nin abdülhey'i ilk zamanalar sette çay dağıtırdı, şimdi başrol oynuyor" gibisinden bir şeyler söylemişti.

Sonuna kadar haklı. Bence de insanları güldürmek kadar zor bir şey yok bu konuda. Ve bu boktan ülkede abdülhey, polat gibi yeteneksiz, vasıfsız isimler köşe oldu gitti amk. Bunları köşe eden bizler olduğumuz için, kendimize kızmamız gerek aslında. lakin kime anlatacaksın amk. Okumuyoruz. Kör cahil gibi ne dayasalar izliyorlar ülkemin mal insanları.

Seray'ı da öpüyorum buradan.

https://galeri.uludagsozl...nebil-say%C4%B1n-1652298/

Herkes oyuncu bu devirde, ama oyuncu olmak o değil..
Bir kere karakteri kendi kişiliğine, kendi kişiliğini de karaktere yansıtarak ciddi akıl sağlığını riske atarak yaşayan çok oyuncu var...
Rol yapma tekniklerinden bi haber, kendini kaptırıp kendinden katmayan adeta kendini veren ve sonu tükenmişlik sendromlu bir sürü sorunla biten...
En çok da özel hayatları etkileniyor bu iniş çıkışlı halden.

ve mesela bu tarz oyuncuları anlamanız için röportajlarına bakmanız yeterli; orada oynadıkları karakterden kendileri olarak söz ederler oysa onu bambaşka bir karakter olarak ele alıp, kendine yapıştırmadan 3. şahıs olarak anlatabilmeyi başaranlardır gerçek oyuncular...

salla kıçını al maaşını.

Uzun zamandır meraklı olduğum ancak işler ve güçlerden fırsat bulamadığım ancak son 2 aydır eğitimini aldığım ve sete gitmek için heveslendiğim bir uğraş. Tiyatroculuk gibi olmuyor.