neşet ertaş

itü'de bomboş salonda fahri doktora sanatçısı ünvanını almış, devlet sanatçılığını reddetmiş, son günlerini fakirlik içerisinde geçirirken hatırlanmamış, ölümünden sonra herkesin çok sevdiği(!) bir sanatçı olmuş değerli halk ozanımızdır.

ne de olsa ölülere karşı yükümlülüğümüz yok. (sevmesi kolay)

türkiye bu ozanın değerini bilemedi. türk insanı da bilemedi.

öldükten sonra youtube'a yazmakla, facebookta şunu bunu yapmakla yetindiler ki; bildiğimiz neşet ertaş'a yapılmayacak bir şeydi bu.

çinde bir ağaç var. tohumu toprakta altı yıl bekledikten sonra çıkıyor ama o altı yıl sulanıyor bakımı yapılıyor , altı yıl sonunda toprağın üzerine çıkınca altı ayda koskoca bir çınar gibi büyüyor. işte neşet usta'da insanların gönlünü koca bir çınar haline böyle getirir. bir "zahidem " suyu döker o toprağa gönlünüz kıpır kıpır olur içinizdeki o tohum, bir "ağlama garip anam " suyu döker, sabır ağacı olursunuz. sular da sular insanın gönlünü. "bir zülüf dökülmüş yüze " suyu döker ki ayrılığa da sizi alıştırır. sevmeyi,karşılıksız da sevmeyi öğretir, tevazuyu öğretir. "gönül dağı " diye bir su döker ki o toprağa artık duramaz sevgiye yetişmek, sevmek için fışkırırsınız topraktan. gönlünüz koca bir dağ, içinizdeki sevgi bir çınar olur artık. sevmeyi öğretmiştir size çiçeği, böceği her şeyi. delicesine karşılıksız. nur içinde yat gönlü büyük insan.

ruhuna fatiha okunasıdır. (bkz: fatiha suresi)

Bu ülke, hep hoyrattır ya ona gönül veren, hizmet eden evlatlarına karşı...
Ona da ayrıcalık yapmadı; hakkını yedi, kadrini bilmedi.
Türküleri ortalığı inletirken o açtı. Başını sokacağı tek göz eve muhtaçtı. Türkiye’de korsanlar sazının rantını yerken o, gurbete gidip Almanyalarda düğün çalarak aradı ekmeğini... Unutturdu kendini...
30 yıllık inzivadan hayata, gurbetten yurda dönmesi, iki adam sayesindedir:
Biri onu ikna eden Bayram Bilge Tokel...
Diğeri türkülerini korsanlardan kurtarıp onu telifle tanıştıran Hasan Saltık...
Ömrünün son deminde biraz yüzü güldüyse, kısmen onlar sayesindedir.(alıntı. can dündar)
Tek kişilik orkestra, müzik fakültesi..Baba-oğul tescilli Dünya hazineleri; onlarla aynı yüzyılda yaşamış olmaktan onur duyuyorum.
baba sensiz yaşamak zor imiş meğer nur içinde yat..

Parası olmayan , gönül biriktiren , insan velisi ,rakı'yı sarhoş eden , sazı ağlatan, ozan..
yarin aşkıynan döndüm şaşkına
arada icerdim yarin aşkına
canan acımaz mı garip dostuna
bunu da iceriye alın dediler...
Allah gani gani rahmet eylesin.

aşkın, sevginin maddiyattan çok daha öte bir şey olduğunu '' eğer anan seni bana verirse / nemize yetmiyor el kadar hasır.'' diyerek kısa ve özlü bir biçimde anlatmış gönül adamı. allah mekanını cennet eylesin.

edit: zahidem aslında aşık arap mustafa'ya aitmiş. fakat yine de neşet ertaş'ın gönül adamı olduğu gerçeğini değiştirmiyor.

kırşehirli olup da neşet ertaş türküleriyle büyümemiş birini bulmak imkansızdır.
ben de bir kırşehirli olarak neşet babayı dinleyerek büyüdüm. hem mutlu anlarımda, hem hüzünlü anlarımda.
en mutsuz olduğum günlerden biri de vefat haberini aldığım gündü. ve o gün bile onun türkülerini dinledim.
neşet ertaş ölümüne ağladığım ilk ve muhtemelen tek sanatçıdır. ruhu şad olsun.

21. yy halk ozanı.
Hiçbir zaman unutulmayacaksın büyük usta.
Yaralarımıza merhem olan o türküler hiç bi zaman unutulmaz çünkü.
Ruhun şad olsun.

Soğuk Ankara gecesinde neredeyse sabaha karşı, müzisyen arkadaşlarımla birlikte Samanpazarı yokuşunu çıkıp deveci hanlarından birisine girdik...

Alt kata develeri koymuşlardı...

Tahta merdivenlerden çıktık...

Tahtaların aralıklarından develerin kulakları gözüküyordu...

Üst katta geniş bir odaydı, dört bir yanında halı örtülü divanlarla, eski bir bey konağıydı sanki...

Odanın baş köşesinde sadece tek başına bir adam, üzerine paltosunu almış, köşeye büzülmüş uyuyordu...

Yanında sazı vardı...

*

Üniversitenin henüz birinci sınıfındaydım, gurbete alışamadığım, burnuma çok uzaktaki evimizden yemek kokularının geldiği günlerdi...

Müzisyen olarak çalıştığım barın yetişkin müzisyenlerinin peşine takılmıştım...

Bir evliyayı ziyarete gider gibiydiler...

Odaya girip köşedeki adamın uyuduğunu görünce, birbirlerine “susun” işareti yaptılar...

Kapının hemen girişine sıralanıp sessizce oturduk...

Ben öksürdüm...

Dört bir yandan “sus” işaretleri geldi...

Bir daha öksürdüm...

Köşedeki adam uyandı, gelenler olduğunu görünce telaşla toparlandı, elini göğsüne koyarak “Hoş geldiniz beyler ağalar” dedi...

Biraz sonra sazını aldı...

Ve söyledi:

“Zahidem kurbanım nolacak halim?.. ”

*

O sesi hiç unutmadım...

Canım yandığında...

Hani yüreği alev aldığında insanın...

Ankara sokaklarında gözlerimi silerek çaresiz kendimi aradığımda...

içimde o türküyü söyledi bana...

Köşedeki adam...

*

Dün Neşet Ertaş öldü...

Ozan öldüğünde sevdası nereye gider?..

*

Deve hanından girdim içeri yine...

Dört bir yanı halı örtülü divanlar... Köşedeki adam gözlerini açıp elini göğsüne bastırarak selam verdi...

Ben sormadım bu kez...

O söyledi:

“Zahidem kurbanım nolacak halim?.. ”

Bekir Coşkun/Cumhuriyet

Eserlerine sahip olmak için; sıhhiye'deki trt radyosu binasının içindeki müzik markete gidilir, yeteri kadar para sayılır ve eserleri alınır. Neşet ertaş böyle anılır.

beleş download eden varsa, gerile gerile yumruklanır.

Kırşehirli halk ozanı recep tayyip' in konser davetine ben devletin değil halkın sanatçısıyım diyen güzel insan.

bugün tam 4 ay önce aramızdan ayrılan büyük sanatçı.
evet, genç değildi, 74 yaşındaydı. lakin bazı insanların değil 74 sene, 174 sene yaşamasını istersin...
neşet ertaş bunlardan biriydi.

görsel

Ne güzel bir sestir.
Ne kadar özel bir doğallıktır.
Şarkıcı değildi sanki halktan birisi.
Türküleri dinlenesi kendisi sevilesi insandı.
Ruhu şad olsun, mekanı cennet olsun.

gönül kelimesi en çok ona yakışıyordu.

bugün bireysel olarak kendisini andığım büyük sanatçı. aldım 20'lik rakımı 1 paket de sigara aldım. açtım o eşsiz türkülerini arada hacı emmi'sinden de türküler açtım. ah be neşet emmi yetim bıraktın bizi.

öldükten sonra sırma saçlı oldu. hala sevmiyorum.

Garip mahlasıyla yürekleri sızlatan halk ozanı.

n. ertaş: baba ne deyim?

m. ertaş: garip de oğlum, gönül de bir gariptir.

--spoiler--
O zaman babamdan öğrendim sazı
Engin gönül ile Hakka niyazı
O yaşımda yaktı bir ahu gözü
Mecnun gibi çölde kaldın dediler
--spoiler--

Gerçek sanatçı, küçükken anneannemle türkülerinde ağladığımız adam, sazı konuşturan adam.
Mekanın cennet olsun Üstad, kalbimizdesin.

Nasıl yaşadıysa öyle ölmüştür. Sadece sanatçı kişiliğiyle gündeme gelmesiyle genç sanatçı adaylarına örnek teşkil etmiştir. Ruhu şad olsun..

bu nasıl beste, bu nasıl çalmak. nur içinde yat baba.

https://www.youtube.com/watch?v=5Vqf1JNTvuY

neşet geceleri yaparız biz, en son harbiye açık havada konserine gitmiştim ustanın. .
sonra bir baktım ağlıyoruz bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm de... kala kalıyoruz. her ne oluyorsa o arada milleti oynatmaya başlıyor usta. kendimizi harbiyenin en tepesinde açmış kollarımızı karşılıklı oynarken buluyoruz. çevremize bakıyoruz herkes aynı moda girmiş... yok böyle bir adam. her kesimi, en uç düşünenden en muhafazakar düşüneni aynı çatı altında toplayabilen nadir gönül insanıydı. yeri asla doldurulamayacak.

"Yalan Dünya" sı çok güzeldir. Hem sesi hem de sazı ile süper bir ikilidir. Allah rahmet eylesin...

yegane gönül noteri.

lan oğlum.

saat 9'dan beri çalıyor, dönüp dönüp arkadaşıma lan oğlum diyorum. susuyoruz öyle. allah belamızı verdi.