neyzen tevfik

dudağında yangın varmış dediler,
ta ezelden yayan koşarak geldim.
alev yanaklara sarmış dediler,
sevda seli oldum taşarak geldim.

kapılmışım aşk oduna bir kere,
katlanırım her bir cefaya, cevre
uğraya uğraya devirden devre
bütün kainatı aşarak geldim.

yapmak, yıkmak senin bu gamlı ömrü,
ben gönlümü sana verdim götürü.
sana meftun olduğumdan ötürü
sarhoş oldum neyzen, coşarak geldim.

"bana yar olmayan devr-i devranın,
izzet-i ikramını sikeyim.
yansın ibneler alayı,
su veren itfaiyenin hortumunu sikeyim"

Ah ah sokamadım şu hayatı tarz-ı biçime sıçayım böyle hayatın içine.

Önceleri adam sanır idim isminden Sonra tanıdım dostundan hasmından
Taşlaması kemalistler tarafından hep kabullenilmeyen hiciv üstadıdır. Çok kez rakıyı brakmaya çalışmış tövbe etmiş ama brakamamıştır.

mezarı ve heykeli istanbul kartalda olan büyük üstattır.

100 tane necip fazılı toplasan bir neyzen tevfik etmez, büyük şair düşünür.

lan ibneler.

http://listelist.com/neyzen-tevfik-efsane/

Mecnun şiiri efsanedir.

ne ararsın tanrı ile aramda
sen kimsin ki orucumu sorarsın?
hakikatten gözün yoksa haramda
başı açığa neden türban sorarsın?

rakı şarap içiyorsam sanane
yoksa sana bir zararım içerim
ikimizde gelsek kıldan köprüye
ben dürüstsem sarhoşkende geçerim

esir iken mümkün müdür ibadet,
yatıp kalkıp atatürk'e dua et,
senin gibi dürzülerin yüzünden,
dininden de soğuyacak bu millet,

işgaldeki hali sakın unutma,
atatürk'e dil uzatma sebepsiz,
sen anandan yine çıkardın amma,
baban kimdi bilemezdin şerefsiz.

Tanıdıklardan biri, yazdığı romanın müsveddelerini Neyzen Tevfik’e göstererek fikrini sorar:

Neyzen beğenmediğini ifade edince, adam:

“iyi ama” der. “Siz hiç roman yazmadınız ki!”

Neyzen Tevfik şu cevabı verir:

“Ben yumurtanın tazesini bayatını da iyi anlarım. Ama bugüne kadar hiç yumurtlamadım!”

iyi rakı içen şair. Evet.

Ağzı bozuk bir ayyaş.

ideolojik sebeplerle "über şair, süper üstad" gibi tırı vırı laflarla parlatılmaya çalışılması hiçbir anlam ifade etmemektedir.

akıllara su veren itfaiyenin hortumunu getiren şair,yazar.

ölümü tez gönderme tanrım, yaşamla didişeyim,
dişi gönder azrail'imi, ölümle sevişeyim.

ye kebabı, iç şarabı, vur karpuz g*te.
böyle giderse nah gidersin cennete.

demiş biraz ağzı bozuk güzel şair.

yanlış hatırlamıyorsam şairlerde heykeli vardır.

ömer hayyam gibi şiirleri alt anlam içerir. anlamak zeka gerektirir.

Sana bok demem
Boklar duyar ar eder
Bir zerren düşse boka
Onu da mundar eder.

Adamda laf gömme zekası cidden gelişmiş.

Sen surete bakmakla hüküm verme sakın,
Gel sireti gör hakkı temaşa ediyor.
Hep Neyzen'i sarhoş görüyorsan ne çıkar,
Meyhanede bak Kabe'yi inşa ediyor.

Hicivleriyle meşhur bir şairdir.

maliye bakanı hakkında yolsuzluk söylentilerinin olduğu bir dönemde;

-Neyzen, çalarken mi neşelenirsin, yoksa neşeli olduğun zaman mı çalarsın?

-maliye vekili değilim ki çalarken zevk alayım.

küfürlü şiir yazarı işinde başarılı örnek adam.

--spoiler--
''Ben bu dünyanın devr-i devranını, izzet-i nefsini sikeyim,
Yansın bu ibneler su veren itfayenin hortumunu sikeyim,
Ben deli miyim Mecnun gibi bir am için çöllere düşeyim,
Verirse verir, vermezse Leyla'yı da sikeyim.''
--spoiler--

şiirleriyle büyüleyen

Geçer

Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer,
Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer,
Gam karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer,
Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer,
Gece gündüz yok olur, an-ı dem adem de geçer,

Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi,
Çağlıyan göz yaşı mı, yoksa ki hicran seli mi?
inleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi?
Çevrilir dest-i kaderle bu şu'unun fili mi,
Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer,

ibret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan,
Nefsini kurtara gör masyad-ı mafihadan.
Niyyet-i hilkatı bul aşk-ı cihan aradan,
Önü yoktan, sonu boktan, bu kuru da'vadan
Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

Ne şeriat, ne tarikat, ne hakikat, ne türe,
Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre
Cahilin korku kokan defterini Tanrı düre!
Ma'rifet mahkemesinde verilen hükme göre,
Cennet iflas eder, efsane-i Adem de geçer.

Serseri Neyzen'in aşkınla kulak ver sözüne,
Girmemiştir bu avalim, bu bedyi' gözüne.
Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.
Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,
Hak olur pir-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer.

felek

Yamansın her zaman aldattın beni,
Kâh düşürdün kâhi kaldırdın felek!
Mecnun'sun diyerek Leylâ peşinden,
Issız vâdilere saldırdın felek!

Rehbersin dedin ben ise kördüm,
Elimle başıma çok çorap ördüm.
Kendimi bıraktım âlemi gördüm,
Hesapsız günahlar aldırdın felek!

Şifadır dedin zehir tatdırdın,
Gençliğin okunu boşa attırdın,
Körlerin yurdunda ayna sattırdın,
Çıkmaz sokaklara daldırdın felek!

Barışmadı gönlüm merd ile zenle,
Ne bir iş bilenle, ne boş gezenle
Hicran köşesinde bozuk düzenle,
NEYZEN'e her telden çaldırdın felek!

"Dünyanın en yüksek tahtına çıksan, yine aynı götle oturacaksın." demiş üstad.