martı

ezginin günlüğü'nün muhteşem şarkısı.

(bkz: https://www.youtube.com/watch?v=z_9wwafTVJI)

--spoiler--

Gece gündüz bana birdir ah güzelim
Çünkü gözlerim hep kördür
Kanatsiz kus olmak zordur ah güzelim
Denize varmayan irmak

Gör beni, gör beni, gör, gel gözüm ol gör beni
Sar beni, sar beni, sar, gökyüzüm ol
Uç beni, uç beni, uç, yavru kus ol uç beni
Geç beni, geç beni, geç, kanadim ol

Birak uyusun su deniz kanatlarinin altinda
Gel gezmelere gidelim biz bulutlarin asfaltinda
Hiç yasamamisiz gibi olacak sonunda
Ben kendi yoluma gidecegim, günes kendi yoluna

Takildim gittim pesinden ah güzelim
Bir gemiydi benim sevdigim
Yelkeninde bir beyaz gül ah güzelim
Dumaninda sevda sözleri

--spoiler--

turna ve bülbül ile birlikte edebi bir obje özeliği bulunan kanatlı hayvan.

nedense gece 2den sonra daha çok bağırırlar. gece kuşu olabilirler mi acaba?

döner kuşu.

simitçil kuş.

grup dinmeyen'in sisler bulvarı albümündeki enstrümantal parça. içindeki flüt sesini duyar duymaz takılıp kalıyor insan.

ankara'ya döndüğümüz de radyoyu açmamla bu şarkının çıkması beni acayip mutlu etti.
(bkz: ezginin günlüğü)

görsel

akrobasiden anlayan, hava akımlarının ustası simidin hastası, özünde iyi, tersi pis bi hayvandır.

deniz, vapur, simit üçlüsünü tamamlayan bir tür kuş...

enbe orkestrası ve altan çetin'in hoş bir şarkısıdır martılar aynı zamanda.

ne dediysem bir bir hepsi çıktılar
üzerimden güldü geçti martılar
bu aşk böyle yürümez sandım, içime kapandım
soğudum, soğudum, soğudum, ısıttı şarkılar

oldum olası sevmez kalbim matemi
hiç gerek yok suç sende mi, bende mi
bu aşk böyle yürümez sandım, içime kapandım
sevmenin adaleti yokmuş anladım

gelme istemezsen
yorgun düştüm yüreğim sana kırgın
inandır bu son olmayacaksa
gelme istemem

ne dediysem bir bir hepsi çıktılar
üzerimden güldü geçti martılar
bu aşk böyle yürümez sandım, içime kapandım
soğudum, soğudum, soğudum, ısıttı şarkılar

oldum olası sevmez kalbim matemi
hiç gerek yok suç sende mi, bende mi
gözlerinden güneş çaldım, hep sana uyandım
sevmenin asaleti buymuş anladım

gelme istemezsen
yorgun düştüm yüreğim sana kırgın
inandır bu son olmayacaksa
gelme istemem

gelme istemezsen
yorgun düştüm yüreğim sana kırgın
inandır bu son olmayacaksa
sevme istemem

batı kardenizde beyaz karga olarak da bilinen gürültücü kuş.

çirkin yavrulara sahip kuş türü. bakarsın martıya bembeyaz bir gövde, kafada hoş bir gri. bunların yavruları siyah, uzun tüylü oluyor ve yumurtadan çıktıktan birkaç hafta sonra anneler yavruları yuvadan atıyor, garipler uçana kadar yerde dolaşmak zorunda kalıyor. bu dolaşıyor anası o iğrenç sesiyle tepesinde geziyor.

http://www.uludagsozluk.com/k/simitçiye-martı-atmak/

Bastığım toprağı mı öpüyordunuz? Vurmanız, öldürmeniz gerekirdi beni! (Masaya doğru eğilir.) O kadar yorgunum ki... Biraz dinlensem! Dinlenebilsem... (Başını kaldırır) Bir martıyım ben... Yo, değil... Aktrisim... Öyle değil mi? (Arkadina ile Trigorin'in dışarıda gülüşünü duyar. Silkinir, kulak kesilir. Sol kapıya koşarak anahtar deliğine gözünü yaklaştırır.) O da burada demek... iyi... Tiyatroya inanmıyordu; hayallerimle alay ederdi hep. Ona bakarak ben de inancımı yitirdim; maneviyatım kırıldı... Aşk üzüntüleri, kıskançlık da bir yandan... Yavrum için korkuyordum hep... Miskinleştim, küçüldüm, oyunum manasızlaştı... Sahnede düzgün yürüyemiyordum; ellerimi ne yapacağımı bilemiyor, sesimi idare edemiyordum. insan kötü oynadığını hissedince ne acı duyar, bilemezsiniz! Martıyım ben.. Yo... Değil de... Şey, siz o sıralar bir martı vurmuştunuz, hatırlar mısınız? Yaa!.. Böyle işte... Gelmiş bir adam, durup dururken, laf olsun diye, yok etmiş kuşcağızı... Tam küçük hikaye konusu... Gene de söylemek istediğim bu değildi. (Alnını uğuşturur.) Ne diyordum?.. Evet, sahneden bahsediyordum. Şimdi öyle değilim artık: gerçek bir artist oldum. Şevkle, coşkunlukla oynuyorum. Kendimden geçiyorum sahnede... Oyunumu, herşeyimi gerçekten güzel, gerçekten değerli görüyorum artık. Buraya geleli beri her yanı dolaşıyorum. Hem yürüyor, hem düşünüyorum; ruhumun günden güne nasıl kuvvetlendiğini duyuyorum. Siz bir şey söyleyeyim mi Kostya, bizim işlerde, sahne olsun, yazı olsun, ün, yaldız, kurduğumuz hayaller değil, sabırlı olmak önemli; buna iyice inandım. Kaderine katlan, inancını yitirme... Şimdi acı duymuyorum artık, ödevimi düşündükçe hayattan korkmuyorum.

Anton Çehov

(bkz: martı kovucu)

--spoiler--
Bırak uyusun şu deniz kanatlarının altında
Gel gezmelere gidelim biz bulutların asfaltında
Hiç yaşamamışız gibi olacak sonunda
Ben kendi yoluma gideceğim, güneş kendi yoluna
--spoiler--
öyle oldu -Hiç yaşamamışız gibi-.

görsel

martılar gökteki dalgasıdır denizin...

nedense hep istanbul'la özdeşleşmiş olarak düşündüğüm güzel kuştur.
ege denizinde dolaşır gördüğümde, kabullenememiştim. istanbul fetişistiyim galiba.

her görüşümde "tutsam ısırır mı?" diye düşündüğüm, insanlara yaklaşmaktan korkmayan balık delisi kuş.

(bkz: son ada) kitabına konu olmuş mükemmel görünümlü kuş.

ankara sebze hal'inde koloni kuran güzel kuşlardır.

bazen hakikaten salak olduğunu düşündüğüm canlı türü. iki parça simit için yalova' dan eskihisar' a uçmanın başka nasıl bir açıklaması olabilir ki?

Martılar ki sokak çocuklarıdır denizin.

ne güzel bir benzetme yapmış can yücel.

iki kanadının ucunu her çırpışta denize daldırıp çıkarmak bir marifet sanırım bir martı için.. zira, bir sürüde hemen her martı denize sıfır uçarken, daha doğrusu süzülürken deniz üzerinde, arada marjinal olabilenler kanatlarının ikisini de tarif ettiğim gibi denize temas ettirmekteydi.. garip belki, ama bir vapur seyahatinden gözüme çarpandı işte..

tanım: bir vapur yolculuğunun olmazsa olmazıdır.