mar adentro

(bkz: the sea inside)

babam ve oğlum isimli ortalama filmde göz yaşlarına 'boğulanlarca' asıl izlenmesi gereken...

başlangıçta insanı korkunç bir ikilemde bırakan arkasından ölümün kurtuluş olduğu ramon sampedro'nun bu kurtuluş uğrunda verdiği mücadeleyi konu alan film. ramon'un deniz kazasına kadar olan hayatı gösterilinceye kadar napıyo bu adam ne güzel yaşıyor bu adam denilebilir ancak harika bir yüzücü olan, tüm dünyayı gemilerde tayfalık yaparak gezmiş bir, zamanlar capcanlı dopdolu bir hayatı olan bu koca bebeğin çektiği acıyı kavrayınca haklı bulunması kuvvetle muhtemeldir. kendisiyle aynı durumda olan rahibe verdiği cevaplar dinlenesidir içten içe yaptığı din eleştirisi ve tanrıya isyan had safhadadır. hollywood filmlerinin gerçekdışı mutlu sonlarından olsa gerek bi ara adam kalkıp yürüyecek sanmıştım, ummuştum en azından.

görüntü yönetmenine saygı duyduğum ve ramon karakterini oynayan javier bardem'in sürekli yatakta olmasına karşın etkileyici bir performans sunduğu, yaşamın bir zorunluluk değil hak olduğu fikrini vurgulayan amenabar filmi.

javier bardem' in mükemmel oyunculuk sergilediği bir başka filmdir. filmi izlerken bir yandan ramon'un ölme isteğine saygı duyarken bir yandan da insan sadece kendisi içinmi yaşar sorusunu geliyor insanın aklına. filmin kendisi kadar müzikleride başarılı.

etkileyici bir senaryoya sahip olan, başka bir seçeneğin olmadığı için gülerken ağlamayı öğreten, ölmek isteyip de ölememeyi anlatan ve ağlatan film.

--spoiler--
ramon, ölümden sonra yaşam olup olmadığına dair bir işaret gönderecekti. zaman zaman o sahneyi hatırlar, bir işaret beklerim... *
--spoiler--

bu filmi izlemeden ölmeyin diye ısrarla tavsiye ettiğim yapım.
insanı hüzünlendiren , bunu da trajedi adı altında yapmadan son derece samimi , soundtrack müziği (bkz: negra sombra)olan müthiş film.
eğer bu filmin müziği türk şarkısı olsaydı kesinlikle vur yüreğim * olurdu.

intihar'a özendiren bir film. kimse kimseyi bedenine hapsetmeye zorlayamazmış. özgürlük prensiplerine aykırıymış da mışmış.

--spoiler--
neden bahsediyorsunuz? ramon abinin ahiret inancı falan yok, açıkça belirtilmiş filmde.
--spoiler--

evet, öldükten sonra düşünme eylemini gerçekleştirecek, en azından bir cehennem bile olmadıktan sonra ne olacak? boşluk güzel bir his mi?

yaşaya bildiğiniz kadar yaşayın!

ha düşünmek acı veriyomuş derseniz adama. buna biz düpedüz intihar deriz. ve ölmek isteyen herkes, sebebine bakılmaksızın haklı duruma düşer.

öff be.. ateizmden soğudum şu film yüzünden. dine dönecem.

filmin müzikleri içinde yer alan, carlos nunez ve luz casal'ın beraber seslendirdiği negra sombra isimli şarkı, filmden sonra zihindeki karma olay, zaman ve portre seyrüseferine fon müziği olur. şarkının adı kara gölge manasına gelir.

insanı allak bullak eden olağanüstü film. hayat sadece kollarını oynatıp koşmak ya da topa vurmak değil.
bambaşka bir şey hayat!
peki ne? ramon perez için bitmek bilmeyen bir işkence ve islah.
kollarını oynatabilen, topa vurabilenler içinse mükemmel bir şey, asla vazgeçilmeyecek bir değer.

perez yatalak da olsa hayatı yaşanabilir kılamayacak kadar kabiliyetsiz ve güçsüz mü? yoksa yeryüzüne sığmayan arzuları bilfiil gerçekleştirememe dayanılmaz bir zulüm mü?

hayatımda izlediğim en güzel birkaç filmden birisi... ötanazi istermiydim diye ciddi ciddi düşündüren film..

--spoiler--
bir arkadaş başka bir durum için ifade etmişti "çoğu insan ister ama yapamaz."
ötanazi haktır.
ama bu hakkı kullanmamalı bazıları.

şimdi bir anket yapsak;
tercih şansımız olsa diyelim bu ikisi arasında nasıl bir yaşam seçerdik.?

1 - sıradan, çoğunluğun yaşadığı gibi bir hayat?
2- çoğunluğun dışanda zihinsel üretimi maksimim seviyede olan felçli hayat.

bir çoğumuz filmi izledikten sonra, ötanazi hakkını savunur bulduk kendimizi. baş karakter bir kahraman. vücüdunu kullanamsa da beynini çok iyi kullanmakta. peki beynini bu kadar verimli kullanan biri için doğru mu ötanazi?

yoksa önemli olan vücudu kullanmak mı?

kimse sakın "adam kendine bakılmasından rahatsız oluyor" demesin. mahremiyet falan diyenler ise; beyin mahremiyeti yoksa beden mi diye düşünsünler?
çocukken de annelerimiz baktı bize. yemek yedirdi, altımızı aldı.
hemde bunu yaparken farkında bile değildik. ya da bitkisel hayatta yaşayanlar bir bitki gibi yaşıyorlar.
ben tercihi yaptım. eğer felçli olan ben olsaydım. ya da senaryoyu ben yazsaydım.
bu kadar üretken bir beyni yaşatırdım.
yaşamak isterdim. daha sıkı sarılırdım...
--spoiler--

aynı zamanda ödüllü ispanyol yönetmen Alejandro Amenábar'ın orjinal adı 'mar adentro' olan bir filmidir.

"sana tapmamak
içine girmek istiyorum
sonsuza dek
baştan çıkarıcı aşkım
sevgili deniz"

enfes...

"içimdeki film"dir. Diyebilirim ki hayatımın filmlerinden biridir. Oyuncuların performansıyla ( özellikle javier bardem),müzikleriyle (özellikle negra sombra) derinlerde gezer, ismine yakışanı yapar yani.Gönül dostlarıyla izlenirse kesinlikle film sonrası saatlerce sürecek bir teakki yaşanacaktır. Bizde yaşanmıştır. ironi vardır bu filmde, yaşama hakkı, ölme hakkı sorgulamaları vardır."Ötenazi Hakkı" nı savunun yada savunmayın, bu film duygularınızda, beyninizde big bang' i yaratır ve yeni ufukalara yeni hayranlara doğru yola çıkar.

(bkz: devdeniz)

müziklerini dinlemeye doyulmayan film.

şahsi kanaatim;

--spoiler--
ramon, en başta denize atladığında niyeti intihardı. aslında bu noktada, ramon'un yaşamı sevmesi ve ölümü istemesi tezatı üzerine konuşulabilir. filmin eksikliği midir bu acaba? yoksa ramon hakikaten inadını mı sürdürmüştür yıllarca?
--spoiler--

Ödüllü ispanyol yönetmen Alejandro Amenábar, gerçek bir hayat hikayesinden uyarladığı içimdeki Denizde, ötanazi isteyen yatalak bir denizciyi anlatıyor. Film, 2 dalda Oscar adayı ...

ayrıca bu filmden etkilenmiş olduğunu düşündüğüm yazardır kendileri. *

--spoiler--
Filmin başında onu hayata bağlamak için çırpınan Rosa'nın, filmin sonunda kendini öldürmekten aciz bu adama yardımcı olması ve bunu onu gerçekten sevdiği için yapması bir an için sorgulatıyor hayatı.
--spoiler--

ötenazi, tıp etiği konusuna da değinen bir film.

bize verilenler, bizden alınanların yanında bir hiç mesâbesinde kalır belki. kendini bulmaya niyet edenler, en derine dalmış olanlardır; ama derinlik sarhoşluğuna kapılmadan...bulmanın garantisi yok hiçbir zaman.

bir de şu:

uçmaktan korkan bir tırtıl, asla kelebek olamaz. uçmak onun sadece rüyalarını süsler.

tanrı mucizevi bir şekilde verdiği hayatı aynı yöntemle ve hızla almalı elimizden. hayatın doruk nokktasında ölmeli...

çöküş olmadan, bir şeyler geriye sarmaya başlamadan...

javier bardem ile ilk tanışıklığım olan, boyundan aşşağısı felçli bir adamın, ötenazi hakkını anlatan sımsıcak bir filim . izlenmeli .

ünlü ispanyol yönetmen Alejandro Amenába'nın gerçek bir hayat hikayesinden uyarlayarak çektiği filmdir. Film Ramon Sampedro isimli yatalak bir ispanyolun ötenazi isteği etrafında, insanın hayattaki işlevini sorguluyor.
(bkz: içimdeki deniz)