mangal

yazın gelmesinin hatırlatan organizasyon olmakla birlikte kışın da ayrı bir keyiftir. ateşi canlı tutmak için saatler boyunca sürecek mücadele bile keyif verir.

bahar aylarında yapılması çok zevkli olan olaydır. eğer mangal yapılan yer yemyeşil, güzel bir yerse ve yanınızda sevdiğiniz insanlar da varsa tadından yenmez.

ankara tunus caddesi'nde kebap 49 karşısında enfes bi tane dükkanı, ızgara ve mangal isminde, bulunmaktadır. deneyelim deyu girdik, hepimiz memnun çıktık.

Bu aktivite esnasında, bir erkeğin gerçek mutfak hünerine tanıklık ederiz.

Bir erkek, mangal başına geçmek için gönüllü olduğunda, aşağıda detaylandırılan bir seri olay yaşanır:


ERKEK
1. Erkek mangalı ve mangal kömürünü çıkartır.

KADIN
2. Kadın ızgarayı temizler.
3. Kadın bakkala gider.
4. Kadın kasaba gider.
5. Kadın fırına gider.
6. Kadın salatayı ve sebzeleri hazırlar.
7. Kadın pişirilecek etleri hazırlar.
8. Kadın, etleri bir tepsi üzerine, gerekli malzemeler, baharatlar, vs ile dizer.
9. Kadın temiz ızgarayı ve hazırladığı tepsiyi, mangalın başında elinde birasıyla dikilen adama getirir.

ERKEK
10. Adam etleri ızgaranın üzerine yerleştirir.

KADIN
11. Kadın içeri geçip, masayı hazırlar.
12. Kadın sebzelerin pişmesini kontrol eder.
13. Kadın tatlıyı hazırlar.
14. Kadın tekrar dışarı çıkar ve kocasına etin yanmakta olduğunu haber verir.

ERKEK
15. Adam çok pişmiş eti ızgaradan alır ve kadına verir.

KADIN
16. Kadın tabakları çıkartır, masaya dizer.
18. Kadın masayı toplar, kahve hazırlamaya gider.
19. Kadın kahve ve tatlı ikram eder.
20. Yemekten sonra, kadın masayı toplar.
21. Kadın gider bulaşıkları yıkar, mutfağı toparlar.

ERKEK
22. Adam mangalı olduğu yerde bırakır, çünkü içinde hala yanan kömürler vardır.
23. Adam karısına bugün mutfak işi yapmamaktan dolayı mutlu olup olmadığını sorar.
24. Karısının şaşkın bakışları karşısında, kadınları mutlu etmenin imkansız olduğu kararına varır.

olmazsa olmaz.
(bkz: kendin pişir kendin ye)

bana tül gibi ince
bir hülya verir mangal.
küllerini deşince,
titrer, ürperir mangal.

şikayetsiz aşıklar
gibi içinden yanar,
fani günleri anar,
sabaha erir mangal..

necip fazıl kısakürek

insanımızın her an her yerde yapabilme eğiliminde olduğu olaydır.

(bkz: yeni başlayanlar için mangal/#5616399)

kenelerden dolayı el süremediğimiz araçtır. mangal keyfinin kışa kayması ayriyetten üzücü bir olaydır.

yaz mevsiminin olmasıyla halka açık parklarda yiyeceklerin üzerinde cızır cızır piştiği araçtır.

özellikle mangal yapılmasının yasak olduğu yerlerde daha çok yapılır.
türk olmanın en güzel armağanıdır mangal.

apartman balkonlarında yapıldığında kapıyı pencereyi dumana verirdi çizgili pijamalı, kolsuz atletli komşular. elde bir karton parçası ateş yellenirdi, rüzgarla beraber hop aşağıya hop yukarıya yükselirdi odun kömürü kokulu duman. gel zaman git zaman karton parçası yerini fön fırtınalarına bıraktı. mangalı yüreklerinde hissetmeyen çizgili pijamasız ve kolsuz atletsiz amcalar, elde ileri teknoloji fön silahlarıyla yine bir yapaylık, bir kaytarma, emekten didikleme yapıyor ufak çapta.

not : bu metin berlin'de mangal sezonunu açan yurttaşlarıma.

türk milleti olarak çok sevdiğimiz bi yiyecek pişirme gereci. her yere taşırız valla. pikniğe (normali bu), balkona, plaja, beyazsarayın önündeki çimenliğe, yurt odasına (oha ya) ve daha bi çok acayip ortama.... ama gerçekten zevki ve lezzeti farklıdır.yanan odunun çıtırtısı pişen etin sesi ile birleşip süper bi düet oluşturur. burna gelen buram buram koku eşliğinde temiz havanın teneffüsü de cabasıdır.

hürriyette çıkan mizah sayfası. çizerleri için:
(bkz: behiç pek)
(bkz: can barslan)
(bkz: emrah ablak)
(bkz: bülent üstün)
(bkz: erdal belenlioğlu)
(bkz: latif demirci)
(bkz: cengiz üstün)

ankara da tunus ile bestekar sokağın kesiştiği yerde bulunan bir yerdir. gayet leziz yemekleri vardır ve bir şubeside anıttepededir. gidip görülesi yemek yenilesi çay içilesi bir mekandır.

turk kulturunde onemli bir yer almis, piknik deyince ilk akla gelen demir esyadir.

kimi görgüsüzlerin otel odası ya da balkonunda yaktığı şey, bunu yakabilmek için kozalak falan gerekir pikniklerde, çok ilginç hallere sokar adamı.

yakmasından pişirmesine, malzemelerinin hazırlamasından servis yapmasına ustalık isteyen bir mükemmel keyif aracı. adını kollestrol bayramı koyduğumuz günlerin vazgeçilmez ögesi.
üzerinde ne pişirilirse pişirilsin, en sonunda keyif için mantar ve sarımsağın muhakkak olması gerekir.*

final haftasinin gelisini kutlamak namina sinav gecesi yakilmasi herkese tavsiye edilen hayatin manasini icinde barindiran kutsal kutu.

(bkz: tavuk)
(bkz: et)
(bkz: cizbiz)

ata sporu.

iç anadolu'da bir dağ adı.

halen yeryüzünde iken zamandan ve yaşamdan azade olmanın ender yöntemlerinden biri.

ateşli gerec. babamın kullandıgı gerec.

bilinen kullanımı dışında, kömürlü ısınma devirlerinde, sobadan alınan kor halindeki kömürün diğer odalardaki soğuğu bir nebze kırması için de kullanılırdı.
(bkz: maltız) olarak ta bilinir.

bir orhan veli şiiri. şöyledir:

MANGAL

Akşam karanlığında bir şey görünmezmiş
Ateşten ve dumandan başka.
Kıtlık senelerinde kömürün bolluğu
Huzur ve saadet verirmiş çocuk ruhuna
Şair arkadaşım Oktay Rifat'ın...
Ve Münevver Hanım, validesi,
Balık pişirirmiş mangalda ve dumanını
Mukavvadan yelpazesiyle
Genzine doldururmuş arkadaşım.