kuşku

Şüphe.

bir olguyla ilgili gercegin ne oldugunu kestirememekten dogan kararsizlik..

kuşku duyan bir insan pek çok kimseden daha fazla mutsuz olan insandır. Kuşku gerçekleri görebilmek için aslında baş vurduğumuz bir yol değildir çünkü kendini kandırma sanatı varken hiçbir bünye bu eylemi yapmaya meyletmez. unutulmamalıdır ki gerçekler ancak onun çetrefilli yolundan gidildiğinde anlaşılır.

insanı yiyip bitiren melanet. şifası yoktur derler düşmeye gör hele.

(bkz: kuşku)
sozluge hosgelmis yazardir. entrylerinden fazlasiyla feyz alinacagini düsündügüm bilim insani. matematikci.

(bkz: septisizm)

küskü: argoda erkek cinsel organı.

paranoyak kardeşlerimizin gazıdır kendisi,acilen çıkarılması lazımdır.bıkmışlardır artık,arkana bak, önünen bak,sağa bak, sola bakma,işte buldum beni takip edeni,kediymiş lan o.*

kimi insanlarda paranoyaklık derecesinde bulunan duygu.

kaygının öz be öz kardeşi, stresin ikinci dereceden kuzeni, paranoyanın bizzat babası.
korkuyla da aralarından su sızmaz. sızdıramazsın.

insanın içini kurt misali yer bitirir, beraberinde öz güven sorunlarınıda getirir. gereksiz ve aşırı kuşku kişinin kendisine son derece zarar verir. çok şey kaybederler farkında bile olmadan.

insanin icini kemirir, kisiligini degistirir.

"Kuşku, bizi çok yetişkin yapar. inanarak bakmalıyız olup bitene, inanarak dinlemeliyiz insanları. Herkesin yalan söylediğini düşünürsek, kendimizinkiler dışında hiçbir doğrumuz kalmaz...*"

istenmeyen şeyler yapmaya sebep olabilecek olan duygu.

(bkz: cesur kuşku)

tavan yaptığı takdirde inancı, güveni, sevgiyi kökünden yok eden his. uçlarda dolaştırır. olmayacak ne varsa hepsinin gerçekleşeceğini düşündürür; eritir, bitirir, tüketir.

Kuşku bir kere düştümü insanı kemirir durur ve o ilişkidende asla hayır gelmez.

yikici bir duygudur.
iliskileri yipratir.

kuşku tohumları denir kullanılırken. o tohumlar kalbe beyne serpildi mi zamanla büyür büyür büyür. çok fenadır velhasıl allah başa vermesin...

'kuşlar arasında yarasa ne ise; düşüncede kuşku o dur. ikisi de alacakaranlıkta uçar' bacon.

insanın en çok zorlandığı duygudur. öyle içini kemirir ki insanın bazen kendisi bile düşündüklerine inanır. mutluluğun dinamitidir kendisi.

iç güvesi.

iç kemiren bir duygudur. insan bir kere kuşkuya düştü mü onun sonu hayır etmez.

sorgulamaya yol açan tabirdir.
ve kuşkusuz süper bir kelimedir.
iki olasılık arasında kararsızlık ifade eder. ama söylenen olasılığın mı tersinin mi vurgulandığı belli olmaz.

kimi bağlamda ibre söylenen olasılıktan yanadır: "karımın beni aldattığından kuşkulanıyorum", "içimde katilin uşak olduğu kuşkusu var", "şaibeli bir maç".

kimi bağlamda ibre titrer: descartes’ın kuşkuculuğu ve hegel'in olumsuzlayıcılığı kararsızlıkta karar buluyor.
birçok bağlamda ise ibre olumsuzdan yanadır: "vestel manisa'nın şampiyon olacağından kuşkuluyum", "katilin bahçıvan olduğundan şüpheliyim", "şeksiz gümansız". ilkçağda yunanda kuşku ya da ikircim (aporia) hayranlıkla (thauma) bağdaştırılırken, bildiğim kadarıyla ortaçağda kuşku genelde rahatsız edici bir duygudur, divan şiirinde gönül aynasında lekedir.

"Akıllılar hep kuşku içindeyken, aptallar küstahça kendinde emindir. "