kendine acimak

en muhteşem yalanı kendisine söyleyerek hayatı ıskalamaktır kendine acımak, değersiz bir yaprak gibi gölün uzerinde tembelce dalgalanmak, derinlere inme isteğinin kaybolmuş olmasına aldırmamak. sırtını kaşıtacak samimiyette bir dost yokken etrafta, onu aramak yerine kaşıntıya razı olmak, uzanıp dokunabilecekken her şeye, elleri saklamak, arka odaya gidip sürekli uyuyakalmak.

(bkz: insan en kolay kendini kandırır)

ruhsal bozukluk belirtisi.

bazı durumlarda kendine güç vermektir. insanın dayanması gereken, kabullenmesi ve sırtında o yükü taşıması gereken durumlarda o kuvveti kişiye sağlayandır. çaresizlik içerisinde tek başına kalmış bir insanın altında ezildiği o acımasız kuvvete karşı yanında ona yardım eden birinin olmamasının eksikliğini kapatır kendine acıyarak. sanki dışarıdan biri ona acıyormuş ve manevi destek veriyormuşcasına bir his verir insana. güçlendirir, doping etkisi yapar. ve bazen öyle bir nokta gelir ki artık gece yatağına yattığında gözlerini kapadığında vücuduna onlarca bıçağı birden sapladığını hayal ederek rahatlayıp uyuyabildiğin, işte o zaman insan ruhunun ne denli desteğe aç bir olgu olduğunu ve o destek gelmiyorsa bile yine insanın kendi kendine o desteği yoktan yarattığını veya yarattığı sanrısına kapılıp kendini korumaya aldığını anlar insan.

dibe iyice yakla$manin birlikte getirdigi garip bir his. kendine acima ile birlikte bazen sorgulamanin sonucu insan battigi ve batmaya devam ettigi cukurdan cikmaya cali$ir, toparlanmaya ba$lar kendini.

nedense garip bir zevk aldıgım duygudur. kisinin icini az da olsa rahatlatır, dıs dünyayla iletisimini kopartmamasını saglar.

depresyonun ilk belirtilerinden biridir.

kendinin değerini bilmemek, kendiyle barışık olmanın ve kendini gerçekleştirmenin mutluluğun anahtarı olduğunun farkında olmamaktan ileri gelen durumdur. hatalarından ders çıkarıp, ilerlemek, kendini yenilemek yerine hiçbir şey yapmadan oturup hayıflanan tembel ve zayıf kişidir. bu durum insanı depresyona itmese de biyolojik rahatsızlıklara sebep olur.

kesik kesik ve apatik bakışları yanında getiren, alter egoist bir davranış olduğunu düşündüğüm duygudur.

acizliktir....

işsizim, elimden ne gelir inanın bilmiyorum, herkesi düşünmekten kendime kalmamışım, kendime bir yudum su vermemişken tüm çehreme ırmak olmuşum, yaş ilerledikçe duygularımı bastırmaya çalışıyorum fakat bazen yalnız kalıyorsun ya, tüm çıplaklığı ile gerçeklere şahitlik..
velhasıl zorlu günlerin başlangıç belirtisidir.