istanbul

Boşalan ve istanbul'a doyan çıksın kasıyor.

öyle abartmaya gerek yok fakat. sahiline karşı ayaklarınızı uzatıp, sema da süzülen kuşları izleyebilir ve hafifçe esen rüzgarı tüm vücudunuzda hissedebilirsiniz. bence bazı zaman aralıklarında pozitif yönlerden bakabiliriz.

Her mahallesi başka. Tanımadığın çok insan yaşıyor. Herkes farklı hareket ediyor, farklı karakterlere, görünüşlere sahip o kadar insan var. Sağa dönsen, sola dönsen, önün arkan farklı. Ve Gez gez bitmez.

Süper bir şehir. iyi ki fethettik.

türkiye'den büyüktür.

yağmurun yağmasıyla gri sokakları koyuya bürünen şehir.

taş yığınlarından gökyüzünü göremediğiniz şehirdir. gökyüzünü göremezsen yaşamanın bir anlamı var mı ki.

airbnb imdadınıza yetişebilir cebi kurtarır çoğu zaman.

Vapur, çay ve simit gibi bir üçlüsü olan şehir.

Sokak sokak gezip de tarihi bir köşeye şahit olmadan geçip gitmek kabil değildir.

Taşı toprağı altın diyip gelen lütfen geri gitsin kasıyor.

Avrupa'da ki en kötü şehirden bile daha kötüdür. Şahsen paris, londra, zürich, brüksel hepsini görmüş biri olarak istanbulu asla tercih etmem. Kültür başkenti yapılmasının arkasında siyasi nedenler olabilir. Aslında bir hiçtir istanbul.

Kürt sayısı türkten çoktur.

Kendine bağımlı hale getirir insanı. içindeyken hergün lanet okursun başka bir şehre gittiğinde ise özlersin.. Öyle de garip bir şehirdir kendisi..

plansız kentleşme olsa da akp döneminden sonra yırtık dondan çıkar gibi türeyen gökdelenler nedeniyle iyice boka sarmış metropol. hiçbir sempatim kalmadı. birkaç kıyı semti dışında 5 para etmez.

Bu Şehr-I Sitanbul Ki Bî Misl Ü Behâdır
Bir Sengine Yek-Pare Acem Mülkü Fedadır
.....
Nedim

olaylar-duygular ve mekanları birbiri ile ilişkilendiririm ben. nasıl ki bazı kokular insanı çocukluğuna götürüyor, bazı mekanlar da benim anılarımı deşebiliyor. istanbul da bunlardan biri. kodumun istanbul'u.

sahip olduğu tarihi eserler dahi zerre umurumda olmayan, hayatımın en değerli dönemlerinden birini bana zehir eden; aileme hem mental hem de fiziki açıdan zarar veren lanet olası bir şehir. muhtemelen sahip olduğum hastalığın yegane temelleri de tam olarak burada atıldı.
bu yüzden inanın gözümde bir çöp kadar değeri yok. yarın bir gün yunanlar "verin la istanbul'u bize" dese "al götüne sok" diyerek onlara itelerim. bak sinirlendim, ağzım bozuldu.

neyse ki ankara gibi hayatımızı 180 derece döndürebilen bir şehre kavuştuk. bazen bu sorunlar ile yüzleşmektense, vazgeçip arkanı dönerek oradan ayrılmak en iyisi olabiliyormuş.
bir daha hiçbir zaman istanbul ile bağım olmaması dileğiyle...

Şehr-i istanbul eşi ve benzeri olmayan efsane şehir.

şu sıralar, fatih ve beyoğlu'nun son 150 yılının sosyolojik ve şehirsel yönden gelişimiyle ilgili tezimi yazıyorum.

hem suriçi hem de pera'da sokak sokak geziyorum.

fotolar çekiyorum.

bir hafta sonra tezimle beraber buraya da bir değerlendirme yazısı yazacağım. uzun bir yazı olacak.

fotolar da atacağım.

tanım: vahşi bir inşaat seline kurban giden güzide şehir.

ulaşım 7/24 olsa çok süper olacak şehir.

ülkemizin en boktan, en gereksiz, en olmaması gereken şehridir. içindeki insanları başka bir yere transport edip şehri komple havaya uçurmalılar.

günün henüz aymadığı şehir.

insanı yoran bir şehirdir. hengamesi, gürültüsü, kalabalığı ile insan günün nasıl geçip gittiğini anlamaz. Eve dönünce çok yorgun hissederim ben. Halbuki yaptığım çok bir şey yok. Ama her şeye rağmen boğazda gezmek, oturup simit ayran yapmak bambaşkadır. istanbul, atsan atılmaz satsan satılmazdır.

hem nefret edip hem ayrı kalamadığım, doğduğum, büyüdüğüm ve muhtemelen öleceğim şehir.

görsel

Fener semti, fatih ilçesi.

idare edilemeyen, 60 yıldır berbat edilen güzel şehir.

her şeye rağmen güzel şehir.

görsel

Dünyadaki tüm güzel şehirlerden 1-0 önde şehrimizdir.