intihar

iradi olarak insanın kendi hayatını sona erdirme eylemi. muhtemelen benim de hayat ile yapacağım son tango.

Edouard Leve'nin kitabıdır. intiharı gerçek yaşanmış bir hikayeden esinlenerek anlatır.

--spoiler--
Kitap en yakın arkadaşının intihar hikayesini anlatır ve yazar bu kitabı bitirdikten sonra aynı şekilde intihar eder. Bir başka rivayete göre aslında arkadaşının intiharını değil de kendi tasarladığı intiharını anlatmıştır, denir.
--spoiler--

bir gün yaparsam en azından çocuğum arkamda üzülecek biri yok diye seviniyorum.

Nasil olsa bu hayattan hickimse sag cikmayacak. Herkes icin beklenen bir son var. Intihar dusuncesi uzerinde donup dolaniyorsaniz, yakinlarinizdan yardim isteyin. Hickimseniz yoksa psikolojik destek alin. Evet, ilacli olanindan.

denedik olmadi simdi hayatta surunuyoruz.

Düşünülmesi saçmalıktır. Bakın düşünülmesi diyorum çünkü hayat gerçekten denemeye değer. Yani istediğiniz zaman ben yokum deme şansınız yine olacak ama yaşama şansınız tamamen bitecek. Yaşama değer o kadar çok şey var ki yaşamak denendiği zaman alternatiflerden intihara sıra gelmeyecektir zaten. Anlık kızgınlıkla yapılan girişimler ise hayatta pişman olduğumuz bazı kararlarımızdan sadece biri. Düşünsenize pişman bile olamayacaksınız. Velhasıl kelam intihar çözüm falan değildir. Hem kim hayatın kolay olduğunu söyledi ki? Mücadele zaten bu işin eğlenceli tarafı değil mi? Hayatın zevk alabileceğimiz o kadar çok yönü var ki... Yeter ki umutları yeşertmeyi bilsin insan.

Tam düşünürken bu başlığın karşıma çıkması tesadüf mü? Şu dünyada anladım ki iki yol var. Ya her dediğinin olduğu bir hayat yaşayacaksın ya da bu. Kalan seçenekler anlamsız. Ölümlü dünyada biseyler için çabalamak karakterini satmak kadar saçma bir şey yok.

Yaşamaktan beter eylem.
Belki bir yolu vardır derim.

Yaşamaktan beter eylem.
Belki bir yolu vardır derim.

ikide bir başlığı uplatıp insanların canını çektirmeyin. Sonu karanlık çünkü.

gerçekleştirmeniz takdirinde ebedi cehennemi boylarsiniz.

alarm gibi sürekli ertelediğim eylem. hani navigasyon yeni bir rota bulundu diyor ya. intihar düşüncem de öyle. girdiğim bir çıkmazda hemen yeni rota öneriyor: intihar.

insanı en çok yoran kendiyle olan savaşmış. mağlup gelirsen de yaşama hevesin tükeniyor. nerede okudum bilmiyorum da şöyle bir söz vardı "ya vaktinde ölürsün, ya da nasıl bir canavara dönüştüğünü görürsün"

ben canavara dönüştüğümü görmek istemiyorum. insan kalmamım da zor olduğu şu günlerde yine bu rotayı incelemek kalıyor geriye.

hayatta en çok istediğim şey kendi çocukluğuma babalık etmek. belki o zaman her şey çok farklı olurdu. gecenin bu saatinde aylar sonra sözlüğe girip, bunları düşünüp yazmak yerine, eşime sarılıp uyuyor olurdum.

hayatta çok güzel şeyler var. Müzik, resim, köpekler, sinekkapanlar, arılar, atlar ve güneş ışığı. En azından benim için hayattaki güzel şeylerden birkaçı bunlar. Ölüm güzel mi peki? Hayat bir cehenneme döndüyse güzeldir. Ama hayatta güzel bulunan tek şey bile varsa ölüm korkutucudur. Ben bu noktada ölümü korkutucu, soğuk ve karanlık bulan biriyim. Öte yandan hayattaki kötü gidişatı, kötü olayları, kötü anıları düşünmek, kötü duyguları yaşamak ve yalnız kalmak insana bir nebze intiharı hatırlatabilir. Burada irade devreye girer ve çoğu kez yaşamdan yana kullanır oyunu. Tıpkı benim irademin de şu anda yapacağı gibi. Çünkü yaşamak istiyoruz bir gün hiç olacak olsak da, müzik, resim, köpekler, sinekkapanlar, arılar, atlar ve güneş ışığı için.

yavaş yavaş türk gençliğini içerisine çekmeye başlayan boktan hayata son verme durumu. git gide içeri çöken ekonomi, duygusal çöküntüler, mental rahatsızlıklar, psikolojik bozukluk, gelecek kaygısı, aile korkusu, taciz veya tecavüz korkusu, şu bu... gençlerin hayallerinin amına koydunuz artık siktir olup gidin bu ülkeden

Zamanın bile saramayacağı yaraları alıp dosttan bile medet ummayanların veya dostları olmayanların gerçekleştirdiği eylem.

intihar eden kişi için kurtuluş kalanlar için yıkım.

fena günahtır.

intihar kişinin yaşamına son vermesi demek olup çok kötü bir eylemdir. bu başlığı okuyunca yine korkmaya, gerilmeye başladım. ölünce dünyaya gelinmiyor ve çok tehlikeli, riskli bir iştir.

başlığı ben uyandırdım yazım neden silik yedi anlamadım. kısaca kişinin en doğal hakkıdır dedim. intiharı tasvip etmiyorum ama kimse bu dünyaya kendi isteğiyle gelmedi ve bu dünyanın zorluklarına hayatının sonuna kadar katlanmak zorunda değildir. ama tabi ki kolay bir eylem değildir. geride bıraktıkların var. vs.

Laylalarlarla..

son zamanlarda sıklıkla düşündüğüm, tasarladığım eylemdir.

Bazen düşünüyorum. Ve yapacak olsam önceki günü, haftası çok güzel geçerdi. Her zaman gerektiği kadar umursamaz olurdum muhtemelen ilk defa. Neşeli olurdum. işte bir şeye karar vermişim, bitiyor yakında gibi. Mesela çevremdekilerin önemli günlerinden önce yapmam. O günlerde de eğlenirim gerçekten. Ancak gece öyle olmaz. Gece ölmekten korkarım. Ayrıca bunun çözüm olmadığını bildiğimden, hep kendimi tutarım. Çözüm değil çünkü. Eğer geride kalanları cezalandırmak istiyorsan sana bir iyi bir kötü haberim var. iyi haber, o senin çevrenin bokluğu. Çevreni değiştir, kendini yok etmek yerine. Kötü haber, o çevre üzülür; ama mecburen, istese de istemese de devam eder. Dünya durmaz. Dizilerde intihar edenleri düşün. Sonraki bölümde yok olurlar. Hayat devam eder. Muhtemelen gerçekte de öyle olur. Boşa yok etme kendini. Ayrıca düşünürsün ya, ne derdi vardı da intihar etti, keşke onu tanıyor olsam bunu anlar ve engellerdim diye. O yazık etmiş kişilerden olma eğer bunu yapmayı düşünüyorsan.

Eğer cezalandırma falan değil, gerçekten defolup gitmek istiyorsan buradan, eninde sonunda gideceksin zaten. Kal ve etrafına anlam kat. istersen etrafını salla, kendine kat. Eğer inançlıysan, bunun sadece çatlamış dudağını yalamak gibi olacağını bil. Geçeceğini sanırsın ama daha kötü olur.
Ben işte bir gün o çatlamış dudağı yalamaktan korkuyorum. Kimi zaman dayanılmaz bir istek duyuyorum. Ayrıca, ne kadar bensiz daha iyi olacağını bilsem de, birilerinin üzerinde travmatik etki bırakmaktan korkuyorum. Çünkü bensiz daha iyi olacağını bilmiyor. Bunu yapmaya hakkım yok.
Ve hepsinden önemlisi, bütün bu bataklığın içinde güvendiğim tek varlık, kayıtsız şartsız güvendiğim tek varlığın rızasından çıkmak beni hiçbir iyi yere ulaştırmaz. O beni hiç beklemediğim anlarda kurtardı. Bundan da kurtarır.

intihar eden insanların intiharlarından önceki son haftalarını özellikle de intiharlarından önceki son geceyi nasıl geçirdiklerini, o sırada nasıl bir ruhsal yapıda olduklarını her zaman çok merak etmişimdir.

yaşamaya gücün kalmamış, kararı vermişsin artık. son saatlerin.. acaba o son saatlerinde neleri düşünüyorlardı ? çocukluk anılarını mı ? son kereliğine lisedeki aşkını mı aklına getirdi ? intiharından sonra annesinin-babasının nasıl yıkılacağını mı düşündü ? ölü bir şekilde kanepe üzerinde yatarken evin diğer bireyinin seni salonda ölü olarak görünce vereceği tepkiyi mi ?

belkide az da olsa içinde inanç vardır. cehennem de yanacağını mı ? çok merak etmişimdir hep. o son saatleri, intihardan önceki son yarım saati...

Şöyle bir düşününce korkaklıkla cesareti aynı anda içeren eylemdir efendim.

bu rezil sirkülasyona son vermenin tek yolu.