insan

hayvandır.
vahşidir.
tehlikelidir.
ateisttir.
dindardır.
paragözdür.
nankördür.
başkalaşmıştır.
insan değildir.

bir an ihsan diye okudum.
ihsanlardan nefret ederim.
insanlardan da.

şiddet makinesi.

kadın insan, erkek insanoğlu. (bkz: neşet ertaş)

insan nedir?
başıboş bırakılmış bir hayvan mı?
aklını kullanabilen yetenekli bir varlık mı?
ne kadar akıl? Nereye kadar ulaşabilir insan beyni? Neyi öğrenebilir en fazla?

Sahi insan nedir?
tanrının kötülüğünün yeryüzüne bir yansıması mı? Hep en fazlasını isteyen , hep kendisi için yaşayan ve daima savaş halinde olan bir varlık mı?

Nedir insan? Tanrının evrensel sevgisini kendi benliğinde bulup mutluluğu arayan bir bilge mi?

Nedir bu insan dedikleri? Yoksa bir tanrı mı? Kendi yaratıp kendi tüketen?

Dünyada yüzlerce millet, dil, din, mezhep olabilir ama sadece iki çeşit insan var aslında. Vicdanı olan ve vicdanı olmayan.

sürekli sorun ve çözüm arayışları içinde olan ancak gene de bir boka yaramayan varlıktır. ölümüz bile dirimizden daha hayırlı lan şu doğada.

Kendini hiçbir şey kalmayana dek parça parça etmesi, içine, en derinlere inmesi gereken, bilinçle kutsanmış canlı.

Bir derinliği varsa, oraya gidene kadar en rezil kabuslarıyla, korkularıyla, endişeleriyle yüzleşecektir. Çabalayacak, ağlayacak, tırnaklarıyla suratındaki deriyi yüzerek parçalar halinde maskesini düşürecek ve çırılçılak kaldığı anda, enerjiye dönüştüğü saniyede barışı bulacaktır.

Bunu yapacak güç aslında içindedir.

Anahtarı bulabilmesi, onu kendi içinde arayabilmesine bağlıdır.

her şeydir.

hiçbir şeydir.

insan vücudunda yaklaşık 100 trilyon hücre vardır. Her dakika bunlardan 300 milyonu ölür. Eğer sürekli olarak yenilenmeselerdi, bütün hücreler 330 gün içinde ölecekti.
Su, vücudun %69’unu teşkil eder. Normal bir insanda yaklaşık 47 litre su vardır. Teneffüs, terleme ve boşaltım ile her gün 2.4 litre su kaybedilir. Su, vücuttaki çoğu dokunun %20 ile %80’ini ,beyin dokusunun ise %85’ini oluşturur. Eğer 73 kilogramlık bir insanın vücudundaki suyun tamamı çıkarılacak olsaydı, geriye sadece 29 kilogramlık bir vücut kalacaktı.
Su dışında vücutta birçok madde daha mevcuttur,
Normal bir vücutta, küçük bir sundurmayı yıkayacak kadar sönmüş kireç
7 büyük sabun kalıbı yapacak kadar yağ, orta boy bir kavanozu dolduracak kadar şeker
6 tuzluğu dolduracak kadar tuz
9 bin kurşun kalem yapacak kadar karbon(13kg)
2 bin 2 yüz tane kibrit yapacak kadar fosfor
25 milimetrelik bir çivi yapacak kadar demir
bir kaşık sülfür
30 gram diğer metaller bulunur.

yandaşların ancak bir alt türü olabilecekleri varlıktır.

insan,
insan olma serüveninde kan döktü, ırza gecti, çaldı ve kibirlendi, diklendi, günah işledi ve de günahı varlığıyla inşa etti ama en sonunda adanmisligin, merhametin koynuna düştü, çünkü nihayetinde beserdi, aceleciydi, unutkandi ve zayıf üstelik cahildi.

not : bir makaleden.

Yaratılanların en üstünü ve bi o kadar da en nankör Olan mahlukat..

çeşitli evrimlerden geçmiş, beyni yaratıldığı ilk zamanlardan beri daha çok büyümüş, daha çok düşünebilme yetisi kazandırılmış, düşünebilen en büyük yaratık. tüm bunların yanında amip kadar yaratıcılığı olan, en iğrenç, en bencil, en vahşi, en acımasız, en aciz, en nankör, en zavallı olan canlı türü.

bak ben her şeyi anlamaya çalışıyorum, lakin (kendim de dahil) insan dediğimiz varlığı anlayamıyorum.
mesela sırf rimeli aktığı için üzülen insanları anlayamıyorum. o, rimeli aktığı, çorabı kaçtığı, ruju taştığı için kederden boğulurken, dünyanın herhangi bir yerinde aynı dakikalarda yüzlerce türdeşi tecavüze uğruyor (kadın, erkek, çocuk fark etmeksizin hem de).
sırf tuttuğu takım yenildi diye birilerinin gözlerini kin bürüyor, cinayet dahi işliyor. insan, alt tarafı bir futbol maçı yüzünden türdeşini katlederken, hatta hakem gol vermedi diye küfürler edip gözyaşları dökerken, binlerce canlı yaşam mücadelesi veriyor bir başka yerde.

amip kadar yaratıcılığı olan dedim ya, sahiden de amip kadar yaratıcılığa sahip olan insan, bir başka insanın kusurları ile dalga geçebilme cüretini kendinde bulabiliyor. ve bunu yaparken o kusurların sebebini hiç düşünmüyor. dahası, küçümsediği insanın içinde nasıl yaralar açtığına dair fikir bile yürütemiyor.

anne ve babasının belki 5 dakikalık zevki yüzünden, belki de bi plastik parçasının gazabından yararlanarak dünyaya geldiğini düşünmeyen, "en son ne zaman nefes alabildiğin için minnettar oldun?" diye sorulduğunda verecek cevabı olmayan insan, başka bir canlının yaşam hakkını çeşitli şekillerle gasp etme yetkisini de kendinde pek ala bulabiliyor. ne kadar zavallıca...

peki ya sen, "sevgili" türdeşim;
en son ne zaman "bugün de doydum." diyerek bunu mümkün kıldığına inandığın ne varsa ona teşekkür ettin?
ne zaman başını sokacak bir evin olduğu için minnettar oldun?
bugün binlerce aç ve evsiz canlı varken, senin tek derdinin "o kızı yatağa atmak" olması ya da "o adamın sana çiçek almayışı" ne kadar da basit bir fark etsen...

peki en son ne zaman "bugün de yaşıyorum" diyerek aynada kendine bir tebessüm ettin?
ne zaman göz göze geldiğin insanlara gülümseyip "merhaba" dedin?
demezsin değil mi? yapmazsın. yapamazsın. çünkü bütün bunlar önce sana yapılmalı, ilk adımı atan sen olmamalısın. çünkü insan(!)sın.

sevdiklerine "seni seviyorum" dediğin en son tarih ne zamandı peki anımsıyor musun? sevgilin değil kastettiğim, ailen, arkadaşların, vs... uzun zaman oldu, hatta belki de hiç söylemedin öyle mi? neden? çünkü onlar hep yanındalar. onlar hiç gitmeyecekler senden, hiç geç kalmayacaksın sevdiğini söylemek için değil mi? aferin. söyleme. düşünebilen en yüce yaratıksın ya, bir bildiğin vardır elbet bu konuda da.

vaktin olursa ömründe bir kez olsun çocuk esirgeme kurumuna git, bir aileye sahip olabildiğin için minnettar ol.
bir kez olsun bir barınağa git, türdeşlerinin yaptığı o iğrenç işkencelere maruz kalmadığın için binlerce kez teşekkür et.
bir kere de huzurevine git. yaşlandığında, sevdiklerini kaybedip yapayalnız kaldığında ne halde olacağını gör, ders çıkar kendine. geç kalma sevdiklerine, pişmanlık yaşama.

ya da boşver ya...
sen başkalarının kusurları ile alay ederek egonu şişirmeye devam et. yanından geçenleri görme, yardıma ihtiyacı olanları duyma.
yediğini, içtiğini, kimlerle nasıl seviştiğini, nasıl deli paralar harcadığını paylaş her yerde. hayat paylaşınca güzel çünkü.
sevmek de en kolay zaten.
hı hıı...

çok tuhaf gerçekten, sokakta yürüyorsun ve yanından geçen herkes bir dertten muzdarip. Kimi yok gibi yaşıyor kimi varlığına boğuluyor bunun. Herkesin yaralı bir yanı var, ama kimsenin yokmuş gibi davranıyor.

"insan, her istediğini yapamayandır. Yaparsanız, insanlıktan çıkmış olursunuz."

ibrahim Tenekeci

beynini kullanmanın bazen çok zor geldigi canlı.

duyguların ve durtulerin * seni yönetiyorsa, artık özgür degilsindir. ve özgür olmamak, dolaylı yoldan diger insanların özgülügüne de tecavüz etmektir.

duyguları tarafından yönetilen canlı.

25 yıllık hayatım boyunca nasıl bir varlık olduğunu çözemediğim, sözde dünya üzerinde bulunan en akıllı varlık. ne isterler, neyden hoşlanırlar anlaması o kadar zor ki.... hayır yani başka işim gücüm kalmadı artık bu varlığı çözmeye çalışıyorum yani. kendimi derslerime o kadar verseydim, şimdiye okul birincisi olmuştum...

eğer istisnai bir zayıflık göstermiyorsa her türlü acı ve zorluğun üstesinden gelebilen, acziyetini iki daşın arasında unutabilen, beylik verildiğinde ilk babasını kesen aşağılık bir türdür.

zaman zaman iki ayaklı bir hayvan, zaman zaman ise allah'ın yarattığı üstün bir canlı.

çocukken yerde gördüğümüz ekmekleri öpüp alnımıza koyar, sonrada yüksek bir yere koyardık. nasıl bir büyümekmiş bu! böyle mi olacaktık?

Tanrı insanın yarattığı en değerli varlıktır.

(bkz: kemal Kılıçdaroğlu)

garip, oluşumunu bilmiyor, en önemlisi varlık ve yokluk kavramını bilmiyor, nedir bu insan garip.

Kelime kökeni unutan olan ve önceden verdiği sözleri unuttuğu için dünyaya atıldığı rivayet edilen mahluk.

adalet istiyor, adil değil.

dünyanın en gevşek ve yavşak olabilen canlısı.