bugün

futbola düşkün aile büyüklerinin, yaptığı bir jesttir. eğer maç kazanılmışsa, uğurlu sayılıp sürekli maça götürülme ihtimaliniz vardır. *
stadyumdan maç izleme heyecanını ilk kez tatma hadisesidir.
(bkz: ilk defa maca giden cocugun heyecanı)
hele gidilen maç fenerimin ve gidilen yer saraçoğlu ise yıllarca akıldan çıkmayacak hep ne yapsam da bi daha gitsem sevdasıyla yanıp tutuşulacak hadisedir.
eğer tanık olunursa, gol sevinçlerinin nasıl ya$andığı hakkında fikir sahibi olunan eylemdir. babam beni küçücük bir çocukken daha bir fener maçına götürmü$tü, elvir boliç falan vardı, 5 gol atmı$tık o gün ve o küçücük kafama futbolcuların birbirlerinin üstüne atlayarak ya$adıkları gol sevinçlerini kazıdım. evet, o maçtan aklımda kalan en net görüntü, bütün 11'in üst üste atlayarak sevinmeleridir. kendini gerçek bir taraftar gibi hissetmeye ba$ladığın anlar da bu ilk maçtan sonra olur. maç ba$lamadan çekirdek yemi$tik, moda'yı izlemi$tik, güzeldi.
söylenecek ilk cümlenin muhtemelen " tv den daha iyi izliyoduk bu ne böyle " olacağı eylem. az bekle yahu, taraftarlar yerlerini almaya başladılar yavaş yavaş. göreceğin, hatta bizzat katılacağın şölen, emin ol değecek geldiğine..
pozisyon tekrarlarını görememek ve maçı anlatan hiç kimsenin olmaması karşısında sıkıntılı olunabilecek durumdur.
sahayı görünce çıkıp oynama hissi verir.
ilk kez maça gitme fenerbahce-galatasaray derbisine denk geliyorsa tadından yenmeyecek, seyir zevki bol bir aktiviteden başka bir şey değildir.

galatasaraya gönül veren arkadaşlar alınmasın dünya derbisi babından söyledim.
heyecan duyulan olaydır.
tv'den izlmeye benzemez okadar mükemmel bir ortamdır ki orası anlatılmaz yaşanır detirticek kelime buraya cuk diye oturur.
© copyright 2005 - 2026