henri frederic amiel

isviçreli yazar (1821-1881) cenevre'de yaşadı, saygın bir akademisyen olarak bilindi. sağlığında pek az yapıtı yayınlandı. asıl olarak ölümünden sonra, 17000 sayfa tutan günlüklerinin bulunmasıyla ün kazandı. yalnızlık ve bir tamamlanmamışlık duygusu içinde ürettiği yapıtı, belli noktalarda fernando pessoa'nınkiyle benzerlik gösterir.

'' Kaderin bizi mahvetmek için iki yöntemi vardır. biri dileklerimizi reddetmek diğeri ise onları yerine getirmek. ''

"insan tek başına hayal eder, tek başına acı çeker, tek başına ölür."

jurnal'inden bazı alıntılar:

--spoiler--
hep mükemmel biri olmamı isterdi, olduğumdan başka biri. beni başka şekilde hayal etmişti kafasında, bu ideale uymadığım için de hep üzülürdü.
--spoiler--

--spoiler--
ıstırabını tahlil etmek, nedenlerine inmek ya da sadece kelimelerle onu ifade etmek, o ızdırabı dağıtıyor, dindiriyor... jurnal'in amacı, hiçbir özel amacı olmaması, her şeye hizmet etmesidir. biraz kapris ona zarar vermez, beklenmediklerle dolu olması bir kusur sayılmaz. bu anlamda jurnal, sırlarını paylaşmak isteyenler için bir model oluşturur: bir şey bilmez gibi gözükür, her şeyin farkındadır, hem çok iyi bir dinleyicidir hem de teselli etmesini, öğüt vermesini ve azarlamasını iyi bilir.
--spoiler--

--spoiler--
yaşamak insanın kendini tedavi etmesi ve her gün yenilemesi demektir. kendini bulmak ve yeniden fethetmektir yaşamak. jurnal dengemizi sağlar, bir tür şuurlu uyku hali. bu uykuda artık debelenmek ya da isyan etmek yerine evrensel düzene katılırsınız yavaş yavaş, huzuru ararsınız. böylece sonu olandan kurtulup, sonsuza kanatlanırsınız. insanın kendine dönmesi, kendini temaşa ederek ruhunu arındırmasıdır. jurnal de bu kendine dönüşün yazıyla tespitidir.
--spoiler--