hayvan beslemek

DOĞAL YAŞAM ŞANSINI KAYBETMiŞ VE SOKAKLARDA ZiBiDi SERSERi OLABiLECEK HAYVAN DOSTLARIMIZA EBEVEYN OLMAK.

(bkz: BAĞIRSAK KURDU BESLEMEK)

(bkz: civciv beslemek)

(bkz: yemek yemek)

hayvancılık olarak tabir edilen mevzuu, bir çeşit geçim kaynağı.

(bkz: besle kargayı oysun gözünü)

hayvan yaşarken çok mutlu bir olaydır. moralinizi düzeltir her daim mutlu eder sizi.ama öldüğünde yerini doldurmak çok zor olur. öldüğüne alışmak daha da zordur.

insan olduğunuzu hatırlatan bir duygu veren eylemdir. ilk kez yavru bir köpeğe annesi ve şırıngamsı bir aletimiz olmadığı için elden süt vermişimdir. hayvan sevgisi gerçekten bulaşıcıdır.

dünyanın en güzel duygusu olan merhamet duygusunun gelişmesine yerdımcı olur.
hayvanlar sayesinde doğadaki herseyi sever insan.
ona dokununca bütün olumsuzlukların yok olduğunu anlamaktır.

gece dışarı çıkmalara, arkadaşta kalmalara elveda demek,
kendine pişirmeye üşendiğin yemekleri onun için pişirmek,
aylarca temizlik görmeyen evin yerlerini hergün silmek,
faturaları düşünmeden, üşümesin diye kombiyi sonuna kadar yakmak,
korkmasın diye evin bütün lambalarını açık bırakmak,
uyurken rahatsız olmasın diye kısık sesle müzik dinlemektir.

üniversitede evde kalan bir çok öğrencinin başına gelen durumdur. ben evde iki hayvan besliyordum, yemekleri ben yapıyordum onlar bulaşık yıkıyordu. ulan bir yemekte üç kişi dört ekmek yer mi aq.

salakça olmayan bir iştir. hayvan beslemek sabır ister, ilgi ister. tabi insanların bile değeri olmadığı bir ülkede hayvanlara değer verilmesini beklemek yalnış olur. hayvanları seven veya evinde hayvan besleyen bir kişi genelde insanlara karşıda sevecen ve iyi niyetli olur.
hayvanlar için harcanan paralara acıyan, fakir insanları, açları bu kadar düşünen bu arkadaşlar sigaraya hergün verdikleri 5-10 lirayı nasıl açıklayacaklar merak etmemek elde değil.

parayla satın alınarak yapılanına karşı olduğum eylem. tıpkı bir insanı parayla satın alarak evine koyup, ona "bu benim eşim" denmesi gibi..

eğer bir hayvanı evine almaya karar verdiysen beslemek yetmez. ilgilenmek, sevmek, hayatının bir parçası haline getirmek gerekir. vaktinizi ayıramayacaksanız veya terkedecekseniz hiç sahiplenmeyin.

büyük sorumluluk isteyen iş. aksi takdirde hayvan öldüğünde insan vicdan azabı çeker.

kanımca oldukça faşizan bir davranıştır. o iğrenç mülkiyet algısının yarattığı sahiplenme duygusuyla hayvanları esir etmektir. ilkel ihtiyaçlarımız dışında hayvanların doğal yaşamlarına saygı duymalıyız. yaşam alanlarını işgal edip sonra sokakta üşümesinler, aç kalmasınlar deyip eve alıp iyilik yaptığımızı zannediyoruz. acaba onlar da bizi bu kadar istiyor mu?

pek beceremediğimdir. hayır bir bakıma bebek bakmak gibidir. sonuçta bebekte derdini anlatamaz hayvanında. bebeğe bakmak daha bile kolaydır, tahmin yürütürsün kendinden yola çıkarak. bebeğine ona göre davranırsın. ancak hayvanda daha önceden bir tecrüben yok, hayvan olmadığın için kendinden de yola çıkamıyorsun. ne derdini anlayabiliyorsun ne de derdine derman olabiliyorsun.

eğer beslediğiniz hayvan bir kediyse hiç sıkıntı çekmeyeceğiniz konu. örneğin ben kedime alaturka tuvalete sıçmayı öğrettim. çok da zor olmadı. tek sorun yemeyini koymak. onun dışında siklemeye gerek yok...

ev hayvanı sahibi olmak şeklinde değil de, bir hayvana yemek yedirmek şeklinde bakarsak, nedense tatmin edici, sıcak bir duygusu var.

size bakan bir hayvana yemek uzattığınızda gözlerinin içi gülmesi, kuyruğunu sallaması, ya da gelip size sürünmesi tatmin edici bir his. o anda siz onun gözünde dünyanın en muhteşem kişisisiniz. mutluluğunu ve minnettarlığını görmektesiniz.

özellikle köpek besleyenler için yazıyorum bunu. "bir parça yemek biraz su" demek değildir. ilgi ister, oyun ister, şefkat ister.

zincirle kulübesine bağlayıp aylarca yıllarca tutsak etmek demek değildir. özgürlük ister, sizle yürümek ister.

silah taşımak gibi değil, gövde gösterisi için değil, saldırganlaştırarak başka köpeklerle kavga ederken yendiğinde keyif sigarası yakmak değildir köpek beslemek. bir hayvana bakıyor olmanın verdiği huzur, vicdan rahatlamasıdır. o sizin gözünüzün içine bakar, tüm dostlarınız terketse de o terketmez. sizi dinlemesini, itaat etmesini istersiniz hep, bu bir insana iyilik yapıp yüzüne vurmak gibidir. bir parça ekmek veriyorum dediğimi yap demek ego tatmininden başka bişey değildir. bu değildir hayvan beslemek.

yavruyken ne şirin deyip de almak, büyüdüğünde sokağa atmak demek değil, ölene kadar bakmaktır. evinizin diğer bireylerinden hiç bir farkı olmadığını hissettirmektir.

dişi köpek alarak çoğaltıp yavrularından para kazanma amacı gütmek değildir. sevgi parayla satılamaz ki.

onların duyguları olduğunu unutmayın, sevin onları o size misliyle cevap verecektir.

köpeği kucağına alıp "aşkııım" diye sağa sola hava atanların haberi olmadığı eylemdir. veya kediyi. bir hayvana sahip olmak için, aynı hayvanın ömür boyu tüketeceği mama ve su parasını pet shop a yatırmak da değildir. zaten olayın temeli bozuktur. sen bir canlıya sahip olamazsın ki, onun koruyucusu ve arkadaşı olabilirsin ancak. "ben sarı tüylü chow chow istiyorum" dersen, oyuncakçıya git kardeşim, orda satılıyor peluşları, hem daha ucuz, hem de tam istediğin tarzda bir hayvan, arkadaşların geldiğinde ortaya çıkarabileceğin, işin gücün varken dolaba kaldırıp günlerce unutabileceğin türde bir hayvan.

nefes alıyorsa o hayvan, düşünüyordur da, duyguları da vardır, ve de seni benimsemiştir dünyada en yakın canlı olarak, ona bu kötülüğü yapmaya hakkın yok ki. ha götün yemiyorsa bunu yapmayı, evine sokma, o sokakta daha mutlu emin ol, hergün mamasını bırakırsan, eve girip çıkarken başını okşarsan, soğuk havalarda apartman kapısını açıp "bak sessiz durcan ha, yönetici olacak pezevenkle yine başımı belaya sokma benim" diye kulağını çekersen, o hayvandan mutlusu yok. ayrıca tasalanma, bu davranışı yaparsan erkek olarak daha karizmatiksin, kadın olarak daha sempatiksin, kucağında bir tüy yumağıyla dolaşan birine nazaran.

Dunyanin en guzel hissiyatidir.

"Kendimizi besledik de hayvan kaldı!" dedirtendir.

en güzeli güvercin beslemektir. beslenebilecek hayvanların tamımı olmasa da; çok büyük bir kısmını beslemiş biri olarak söylüyorum. tamam köpek beslemekte güzel bir şey ama güvercin farklı. sadece güvercinde değil; kanarya, bülbül,saka gibi ötüşü güzel olan kuşlarda oldukça keyif verir. güvercin ise bir hastalıktır. çevrenizde güvercin besleyen varsa gözlemlemişsinizdir. bu sevgiden de öte bir alışkanlık noktsına ulaşır. sabahın köründe başka hiç bir şey sizi o yataktan kaldırmazken; hasta olsanız dahi kalkar o kuşlara çıkarsınız. uçuşlarını izlemenin keyfini yaşarsınız. görmüşsünüzdür illa ki kuşbaz birilerini. daha yakından bakın hayvan beslemek nedir anlarsınınz.

dünyanın en güzel işlerinden biridir. fakat oldukça sabır ve sorumluluk gerektirir.