gitmek

bazen yapmak gerekir. bazen de gidenin ardından bakakalmak. ne telafisi olur tekrar ne de alışabilirsin gidene. sadece avutursun kendini.
gitmek öyle bir eylemdir ki kendini yarım bırakıp karşıdaki paramparça yapmaktır.

''Bu günlerde herkes gitmek istiyor
Küçük bir sahil kasabasina
Bir baska ülkeye, daglara, uzaklara...

Hayatindan memnun olan yok.
Kiminle konussam ayni sey...
Herseyi, herkesi birakip gitme istegi.

Öyle "yanina almak istedigi üç sey" falan yok.
Bir kendisi
Bu yeter zaten.
Herseyi, herkesi götürdün demektir..
Keske kendini birakip gidebilse insan.
Ama olmuyor.

Hani kendimizden raziyiz diyelim, öteki de olmuyor.
Yani herseyi yüzüstü birakmak göze alinmiyor.

Böyle gidiyoruz iste.
Bir yanimiz "kalk gidelim",
öbür yanimiz "otur" diyor.

"Otur" diyen kazaniyor.
O yan kalabalik zira...
is, Güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma duygusu...
En kötüsü aliskanlik
Aliskanligin verdigi rahatlik,
Monotonlugun dogurdugu bikkinligi yeniyor.
Kaliyoruz...
Kuş olup uçmak isterken, agaç olup kök saliyoruz..''

(bkz: can yücel)

--spoiler--
yenilmek değildir kazanmak da.
gitmek gitmektir işte hepsi bu.
--spoiler--

Bir şiirin intiharıdır aslında tam ortasında
bir serçenin uçup gitmesi...!
.
belki de
budur bütün şiir.

bazen gerçekten gitmek gerekir.

sana gitme demeyeceğim.
üşüyorsun ceketimi al.
günün en güzel saatleri bunlar,
yanımda kal.

sana gitme demeyeceğim.
gene de sen bilirsin.
yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,
incinirsin.

sana gitme demeyeceğim.
ama gitme Lavinia.
adını gizliyeceğim,
sen de bilme Lavinia.
(bkz: özdemir asaf)

giden birine söylenebilecek en iyi şiirdir.

usul usul, kendini kandırmadan yol alacaksın. yavaş yavaş hareket edeip, hızlı düşünerek gideceksin.
hayal kırığı zamanlarını unutarak, kendine başkaca ''ezgi'ler bularak gideceksin.

yazısal olarak bir,
sözel olarak iki,
uygulama bazında üçe ayrılan bir olgudur.
kimi zaman üzen bazen mutlu eden bir yanı vardır.
şuan ki durum için böyle demek havada kalsa dahi üzmektedir.
genelleme yapmanın ne kadar doğru olacağını düşünmeden söylüyorum ki zaten çoğu zaman üzer.
gidene. kapatana, kapsayana.

Gitmek gerekir bazen,fazla yormadan, daha çok bıktırmadan,vakti gelmişse ardına bile dönüp bakmadan.

asla tesadüfi değildir.
gelmiş olmanın asla iradi olamayacağı gibi.. ya nedir?
en az bir kişinin bunu yapmanın doğru olduğunu düşünmesidir. düşünmek nedir?
''düş'' kelimesiyle akraba olan ve akıl mefhumuna izafe edilen şey..
yönelirken, düşünme yetisinin hiçbir dahli olamayan bir şey hakkında düşünmeye başlamak o şeyden düşmek, o şeyi düşürmek, o şeyin sunduğu düşü hayra yormaktan çekinmektir.

gitmek kolay değilse de, kötü de değildir. kötü nedir?

bazen gitsen bile gidemezsin, aklın kalır, duyguların, kalbin, sevdiğin, hislerin kalır. neyse işte aslında gitmek henüz tamalanmamış bir kelime.

"Kendine iyi bak." cümlesiyle sonuçlanan bir hadisedir.

Vedalar acitsa da, bazen gitmek gerekir.

sürekli ertelediğim ve sonunda kalan olarak kaldığım eylem. vicdanıma tüküreyim, acıma acınacak hale gelirsin.

kalandan, daha az acı vereceği bir gerçektir.

bazen gönderilmek te olur ama gittim denir.

cem adrian'ında dediği gibi; gitmek, gitmektir işte hepsi bu.

Kesin çözümdür.

ebenin amına kadar yolun var cümlesinin eş anlamlısı.

zordur. bu geceki kadar zor.

her gelenin yaptığı şey.

Bir eylemdir, unutmak işte başlı başına bir devrim.

yenilmek değildir kazanmak da.

a noktasından b noktasına alınan yoldur.

özgürlüktür..

Gitmek sadece bir eylemdir, unutmak ise kocaman bir devrim. Nazım Hikmet Ran