güvenmek

acı yiyince kendini hatırlatan hemoroid gibidir. sonunda pişman olursun illaki.

kolay gibi görünse de bazıları için gerçekten zordur, uğraştırır güvenmeye çalışmak. hassas, kırılgan bir bünyeye sahipseniz işiniz daha da çıkmaza girer. çünkü ne zaman gerçekten güvenmek isteseniz birçok seferinde uzun süre geçmeyecek bir hayal ve kalp kırıklığıyla sonuçlanır. denersiniz karşınızdaki buna değmeyecek bir insan olsa bile. ve yine bütün çabanızı boşa çıkaracak bir şeyler istemeseniz de bulur sizi; saklanılan, inandırıcılıktan zerrece uzak kelimelerle üstü örtülerek başka bir şeymiş gibi gösterilmeye çalışılan gerçekler, takmaktan eskiyen maskeler, kullanılmaktan aşınmış cümleler... yorulursunuz bir kez daha haklı çıkmaktan.

bazen çekinmeden söylersiniz karşınızdakine: "sana güvenmek istiyorum, ama olmuyor" diye. aldığınız karşılık içi bomboş bir umursamazlıksa, kendini zeki göstermeye çalışan saçma ve bir o kadar da komik iğneleyici davranışlarsa, işte o zaman derhal uzaklaşılmalıdır. söz konusu kişi güveninizi, ilginizi, paylaşmak istediğiniz sevginizi hiçbir şekilde hak etmiyordur, hak etmeyecektir de.

doğru kişiyse güvendiğiniz insan, çok şey kazandırır bu size: gelecek günler için umut etmeye devam eder, ne hissettiğinizi, ne düşündüğünüzü daha rahat söylemeye başlar ve güvenebilmenin verdiği huzuru doyasıya yaşarsınız aklınızda şüpheler olmadan. eğer yanlış kişiyse evet, belki fazla değişen bir şey olmaz. eskiden olduğu gibi güvenmemeyi sürdürürsünüz daha fazla katılaşıp, insanlara şans tanımayarak. ama korkarsınız ya bir gün gerçekten güvenebileceğim birisi karşıma çıkar ve ben bunu zamanında göremez, böyle bir lütfu elimden kaçırırsam diye...

zor kurulan, kolay kırılan bir duygusal bağın eylemidir.

ortası olmayan kavramdır, ya vardır ya yoktur.
varlığı huzur verir yokluğu huzursuzluk..

yarı yolda bırakılmayacağını bilmektir.

bir insana olanını hayatımda bir kez yaşadığım ancak sonucunda yediğim kazığın kafamda bir ur un başlangıcına yol açmış, çok çok sağlamı her insanın başına gelmeyecek olay.

(bkz: aptallık)

bir kısa mesajın bile yıkabileceğidir güven. zaten pamuk ipliğine bağlı. dikkat etmek lazım. hem de çok.

çaresiz insanın en önemli fiilidir.

en sık yapılan hatadır.

günümüzde bir lükstür. ilişkilerde güvenmek, güvenilen sevgili için hem onur hem de ağır bir sorumluluktur. güvenen sevgili ise güvenmekle huzur bulmuştur.

sürekli yanılmaktır. her seferinde aynı hatayı istemsiz yinelemektir. yazıkki bu şartlarda insanoğlunun öğrenmesi gereken en önemli şeydir. güvenmemek. yada tamamen bu tezi çürütüp şu hipotezi ortaya koymak gerek. aslında ben güvenmessem bir süre sonra bende yanıltıcam banada güven duyulmaması gerekicek bunun aksini düşünemiyorum. güven duygusunu tatmassan asla güvenilen biri olamassın zannımca bu da dünya yı her adımda yaşanılmaz hale getiricek. aslında bir toplu karar alıp herkezin birbirine güvenmesi gerektiğine karar versek... evet çok ironik...velasıl koy verin gitsin...

insanın kendisine kazık atmasıdır.

uzun yillar sonucu olusabilcek his. feekat uzun yillar sonucu olusan bu his bir cumlede bile bozulabilir. çok hassastir,cok nazik ve narindir... istenir deli gibi istenir. suslu bir kelimedir etrafi suslerle doludur paranoyanin maf edebilecegi kadar dengesizdir. ama lazimdir,guvenmek gerek birseye baslamak için.

kişinin kendisiyle ilgilidir herkese gerektiği kadar değer verirseniz ve davranış içinde bulunursanız belli bir süre sonra sizin içgüdüsel olarak sınavınızdan geçtiyse güven duygusunu kapatmış olduğunuz kafesten çıkarıp yeni bir insana doğru salabilirsiniz riskli midir evet teomanında dediği gibi bazen ama bazen en güzel hikayem de geçen.

başkasından ziyade kendine duyulması gereken önemli bir duygudur.
başkasına güvenmek insanın kendisine yapabileceği en büyük kötülüktür aslında.
kendimizin en güçlü hem düşmanı hem dostu olduğumuza göre tasarruflu kullanılması hayati önem arzeder.

gereklidir, güven olmadan çevre sahibi olunamaz ama herkese güvenmek saflıktır.

savunmasız olduğunu bildiğin halde korkmamaktır.

ne kadar gereksizdir.

her zaman meyve vermeyen, hatta çoğu zaman yapraklı bir dalı dahi olmayan bir ağaçtır.
ilginçtir ki meyve alamamamız, toprağa yeni fidanlar dikmemizi engellemez.
iki tür insan vardır bu anlamda;
fidan dikenler.
dikilen fidanlara su vermeyenler.
güven duyan insana, sadakatle yanıt vermek, dikilen fidana su vermek gibidir.

her zaman zor.

güvenmemekten çok çok daha zor olan içsel bağdır.
çaba, gayret, zaman gerektirir...

sevgidir belki de aşktır. bazende bir kedinin sahibinin kucağında gözlerini kapayıp uyuması gibi bir şeydir. bazende aptallıktır.

(bkz: bu devirde babana bile güvenmeyeceksin)

kime niye güveneceksin elin adamına mı? artık insanlar o kadar rahat yalan söylüyor ki yüzleri bile kızarmadan.kimseye güvenmeyeceksin.babana bile.güvenmemek lazım kimseye sonu hayal kırıklığı..