fikir sancisi

fikir insanının herhangi bir fikri ortaya atmadan önce yaşadığı zihinsel doğum sancısı.

nietzsche'nin kendi migrenini, beynin yeni doğum sancısı olarak da değerlendirdiği şey.

her insanın hayati oluşumunu gerçekleştirebilmesi için en az bir kez yaşaması gereken sancıdır ve bu olmaksızın hayatın kavranayamayacağı su götürmez bir gerçektir.

bir örnek vermek gerekirse; *
Herkesi düşündürmeğe çalış, düşündüremezsin. Beni düşündürmemeğe çalış, yine elinden bir şey gelmez! Ben başkalarının düşünmemeğe mahkûm olduğu kadar düşünmeğe mahkûmum. Osman! Pencereleri açmak istiyorum. Başımı soğuk havaya uzatmak ve köpekler gibi haykırarak halkı penceremin altına toplamak istiyorum. Düşünmek istemiyorum diye bağırmak, ulumak istiyorum. Osman, düşünmek istemiyorum! Düşünmek istemiyorum.

üstadın güzel bir eseri.

Lafımın dostusunuz, çilemin yabancısı,
Yok mudur, sizin köyde, çeken fikir sancısı?

(bkz: yazmak bir cehennemdir)