eylül

Pisikolojik tahlil yapan ilk roman. Bazıları sıkıcı bulabilir ama benim en sevdiğim klasik romanların başında gelir.
Benim en sevdiğim aydır aynı zamanda.

aşk zamanıdır ve şiirlerin yazıldığı aydır eylül.

mehmet rauf'un edebiyatımıza kazandırdığı ilk psikolojik romanımız.

okul ayı. oof amk 17 senedir her eylül aynı sendrom. başlama ulan okul başlama eğitim sistemine sıçtığım.

(bkz: geldi yine tipini siktiğimin)

yazın bittiğinin habercisi lanet olasıca ay.

sözlükteki liseli popülasyonunun azalmaya başladığı ay.

içimde esen rüzgarların mevsimidir. doğduğum aydır ayrıca.

11 ayın sultanı diye tabir ettiğim ay. genelde hüzün ve ayrılıkların yaşandığı ay olarakta bilinir. ' eylülde aşk başkadır ' gibi bir filmde yoktur. bazı bölgelerde özelliklede kırsal bölgelerde eylülün hiçbir önemi yoktur.

Geldiğine göre benden mutlusu yoktur. Hoşgelmiştir mevsimlerin en güzeli.

tatilin son ayıdır. malum bizim okul ekimde açılıyor ayıptır söylemesi.

(bkz: geldi yine tipini siktiğim)

daha dün "holey yeniyıla giriyoruz ne güzel çalsın sazlar oynasın kızlar" diye eğlenip, ocak ayına girerken, "hangi arada 9 ay geçti" diye düşündürendir şimdi.
yaşlaıyoruz amk. yaşlanmak birşey değil de, ölücez ben ona yanıyorum.

zamanı tırnak içine alıp yaşasan da, hiç bitmeyen bir eylül akşamı mutlaka vardır, yanıp sönen.. yanıp sönen..

"sevgilim, işte eylül
ve işte senin usul usul seğiren yüzün.

zaman ki sonsuzdur
bitmemiş şiirler gibidir.

bazı hüzünleri
bazı nehirleri tutup anlatmak gibidir.

biz ki zamanı tırnak içine alıp yaşadık
(isteğin bulanık kıyısında).

bundan değil midir bizim aşkımızda
sürekli bir akşam hüznü vardır'' *

Memed raufun en ünlü eseri. Bir aşk-ı memnu esintisi olan roman.

sonbahar'ın karşıdan selektör yaparak geldiği aydır.

Avuntu ayıdır. Yaz bitti ama hadi hemen kış gelmesin iki güneş yüzü daha göründür. Soğukların önden sen bir git alıştır'ıdır. *

elim kesere değdi kaptan. deniz insanı için yarından çok bugün de yok. yok diyorum ya, hep kendimi kandırışımdan. yanlış anlama. sahil çocukları var öteden beri. bir kamyon açıklık getirsem şuraya, kapanmaz yürek yarası.
"eylül" dediğin, bugün başlayacak olan, bittiğinde; -her günü yeni bir dündü- diyeceğimiz olan.
bugün ben ölenle ölürüm, sen şu mezar başında çaresiz kalacağın günleri de veresiyeye yazdırabilecek misin?
yazdırırsın sen.

şaka bir yana. sen bir yana şimdi.

olabildiğince uzağa gitmek var bana, gittiğim yerden, gidemeyeceğim koynuna kart atacağım.
alamayacağım kokuyu
hastalığımı saklayamadığım içime hapsedeceğim.
şimdi öyle bir heyecanlandım ki, iki kişilik bir hayal ayırttım, tek kişilik gecelerde.

bu dünya hiç değişmeyi denemedi, dönüp durdum da yüzüme düşmedi bir gün bile gölgesi.
ben değiştim, gün değişti. olamaz dedim, oldu. "hayırlı olsun" diyene kadar devam mı ettireceksin bilemedim ki.
şunu baştan demeliydim sana
bende "sosyal zeka" denen şey bir gün oldu.
o günden beri kendimde değilim.

eylül üstüne, ilhan berk'ten :

"Sevgilim, işte eylül
Ve işte senin usul usul seğiren yüzün."

sonbaharın ilk ayıdır. ancak tumblr kızlarının elinde maskara oluyor. her şeyi tükettiniz bari eylüle el atmasaydınız.

Sen yağacaksın üstüme bu eylülde yağmur özletecek seni bana.

Eylüle sığdırıcağım özlemleri bavuluma giremedi...

Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan
benimle meydan oku her çaresizliğe
benimle uyu, benimle uyan
birlikte varalım onuncu aylara
ben bir eylül,
sen haziran…”
Ümit Yaşar Oğuzcan.

kahpedir kahpe.

sonbahar romantizmi yapmayı sevmem ama ne iyi etti de geldi, hoş geldi.

Aylar sonra tekrar çıkıp gelen, gelişiyle huzuru da beraberinde getiren eski ve sadık bir dosttur.

“Günaydın canım. 9 gibi uyandım. Ve başlamış Eylül. Öyle takvimler falan karar veremez Eylül’e. Yalnızca gökler bilir. Bir ağlar, al sana Eylül. Ağustos’un hükmünün kalmadığını ilan eder ve siler yaz güneşinin bütün parmak izlerini. Ve kabuğunu kaldırır yaralarımın. Bir damlası yeter çocukluğumu hatırlatmaya, bir damla anneme, bir damla yalnızlığıma derken sırılsıklam olurum. Daha da kurumam artık. ‘Eylülse sana ne’ deme. Beni böyle yapıyor işte.”