esnaf olmak

zor zanaattır. esnaflık parasal sorunları halletmek kadar insan olmakla da ilgilidir.
Ahlaki değerleri olmayanlar, ahilik geleneğini bilmeyenler esnafım diyemez. mahalle kültürü, esnaflık anlayışı başka bir şeydir. Bunu çekirdekten yetişme dediğimiz çıraklar iyi bilir.

Parasal konulara gelince, özellikle bugünlerde çok zordur. bir çok esnaf kirasını anca ödeyebilirken, bir çoğu da kira bile çıkaramamaktadır. Borç alarak işini döndürmeye, çorbasını kaynatmaya çalışmaktadır. Ne var ki esnaflık ahlakının gereği olarak borcunu zamanında ödemelidir. Ama malesef zamanında ödemeyen esnaflar yüzünden, hele hele söz verdiği halde zamanında ödeme yapmayanlar yüzünden daha da dara düşersiniz. o hal gelir ki borç para ile borcunuzu kapatırsınız.

Kısacası, çekilecek dert değildir.

mis gibi türkiyede valla.

okuyacağım zamana da harcadığım paraya da yazık aq.

keşke 13 yaşında bi pastaneye çırak girip askere kadar işi öğrenip hemde para biriktirip askerden sonra da kendi fırınımı açardım.

Eglenceli oldugunu dusundugum olay.
Bazen bi manava tekelciye kasapa gidip oturasim dedikodu yapip gelen geceni izleyesim tavla oynayasim geliyo.
Zor tutuyorum kendimi.

Bu saatte dükkana gitmektir. Ah ulan…

Şaka şaka vasıfsız memur olacağıma kendi işimi yaparımsnxdmdmd.

zor iştir. tüm esnaflara allah kolaylık versin.

Ben seviyorum esnaf olmayı.
inişli çıkışlı olsa da ne biliyim gırgır şamata da bolca var.

dürüst olmayı, sabırlı olmayı ve empati yapmayı gerektirir.
bir önceki müşterinin stresini diğer müşteriye yansıtmama tavrı ve olgunluğunu gerektirir.