eryaman

halen metro ile gidilemeyen ve bu yuzden ulasim sorunu bir kabus olan ilce buyuklugunde semttir.

Bir zamanlar ankara' nın güzide yerlerinden olan semt. Şimdilerde çakal çukal yuvası olmuştur. *

lise hazırlıkta okurken inşaası süren metro, o senenin 23 nisanında bitecek diye söylentiler olmuştur. biz gibi bir çok öğrenci bu duruma sevinmiştir. metronun açılışı gecikecek seneye açılacak denmiştir, açılmamıştır. lise 2 nin ara tatilinde bitecek denmiştir bitmemiştir. ve ben mezun olalı 2 sene olmuştur ki hala metro inşaası devam etmektedir. (bkz: beledeye çalışıyor)

"ülkücü gençlik" yazılamalarını anında "türkücü gençlik" olarak editleyen insanların oturduğu güzide semt.

spor yapmayı, ucuz ama kaliteli yaşamayı sevenler için ankara'da ilk akla gelecek semttir.

adiyaman'daki emlakcilardan biri.

1990 senesinin sonunda, yeni yapilirkenki hali ile simdiki haline bakinca insanin kucuk dilini yutturan ankara semti.

1990-1991 senelerinde dolmus ve otobus sinirli sayidaydi. sincan dolmusu falan bossa doner eryaman'a iste o zaman bayram ederdiniz, yolda falan kalmadim diye. hatta simdi goksu parki'nin bulundugu yerde batakligimsi eryaman golu ve gecekondulardan olusan eryaman koyu bulunurdu. her ne hikmetse ptt de oralarda bi yerdeydi. taa 1. etaptan yuruyerek oralara fatura yatirmaya giderdik. hey gidi. yaslanmisiz, tescillendi artik.

göksu park ile yıllardır sahil kentinde yaşamış bünyeme terapi yapan semt.

her akşam otobüsten inip * eve doğru yürürken, önce onu kurana, ama ondan daha çok da adam gibi, şöyle sık sık otobüs koymayanlara ağzıma geleni söylediğim yerdir.

her sabah 1. etapta kavga çıkar. her nedense en uzun otobüs kuyruğu orada olmaktadır. ve o kuyrukta bekleyen herkes, en erken yarım saatte bir gelen otobüslerin sorumlusu, ego şöförü ya da otobüsün içindeki yolcularmış gibi davranır, çemkirirler.

sık sık bayılırsınız otobüslerinde, yaz-kış farketmez, havasızlıktan...

artık gitme zamanının geldiğini hissettirmektedir bana. zira, ömrümü yemiştir.

ama ben onun hakkını yemeyeceğim. beni o mezun etmiştir. önüme yığdığım yüzlerce sayfa notu, onun sessizliği olmasaydı, öyle yutamazdım, biliyorum...

son olarak da, şööle jandarmanın orda * falan olsaydın be eryaman, yenmezdin tadından...

belki de ankara'nın hava bakımından en temiz yeridir. bilindiği üzere ankara hava kirliliğinden geçilmiyor.

9 yıldır ikamet ettiğim semttir.

ankara ya yaklaşık 40 km. dir. merkezd eikamet eden biri eryaman a gidince, uzun yol yapmış gibi hisseder kendini.

(bkz: allah ın unuttuğu yer)

ankara merkeze uzak bir semttir.
ulaşım açısından aslında adam gibi raylı sistem olsa sorunu olmayacağını düşündüğüm semttir. eğer merkezden tek vasıta ile gitmek isterseniz 1 saat, batıkent metro dan ring için yine aynı zamanı gözden çıkarmak zorundasınız.
bana göre bu tür yerlerde ikamet eden insanaları tanımanın en uygun yolu otobüs yolculuğunda geçen zamanlardır. ben düzenli olark kalmadım bu yerde, haftanın 3 ya da 4 günü ikamet ettim. kesinlikle yaşanacak bir yer. sakin huzurlu ve yaşayan insan profili oldukça düzgün. dedim ya otobüs yolculuğu sırasında da insanların yüzlerinde ve tavırlarında bunu rahatlıkla görebilirsiniz. keşke sayın gökçek sincan ve fatih in ulaşımına verdiği önemin çok çok çok azını bu semte verebilseydi. en azından daha sık aralıklı ve daha temiz otobüsler açısından. bir zamanlar o ünlü yeşil otobüsler ve ünlü çift katlı otobüsler bir çoğumuzun hafızasındadır. insanlar adeta balık istifiyle yolculuk yapardı ve en ufak bir tepkide şoför ve muavinden ciddi ve tekin olmayan tepkiler alabilirdiniz. şimdi belediye otobüsleri çalışıyor oraya arada tek tük o yeni özel otobüslerden gördüm.
öğrencilik yıllarımda pek gitmediğim bir yerdi ya iş hayatımda bulundum bu semtte. ulaşımı zor olsa da güzeldir, sakindir, insanları iyi ve saygılıdır, yaknız tekel bayii bulamazsınız pek.

askerlik yaşantım boyunca geçirdiğim en zevkli ve güzel çarşı iznime sahne olmuş göksu parkını bünyesinde barındıran ankara semtidir. ne güzel de mangal yapmıştık, neşeli muhabbetler eşliğinde gölü saran çardakların orda. asker kimliğmden kurtulabildiğim tek andır o an benim ve ersen'in ve ulaş'ın ve telat'ın. dönüşte suratlar beş karış, gözler dolu doluydu.

ankara seferlerimde mutlaka içerisinde bulunduğum semt. oraya gittiğimde kendimi huzurlardan huzur beğenirken adete bir sevgi kelebeğine benzetiyorum.
tunalı ve gaziosmanpaşa dışında ankarada yaşanılabilecek tek yer gibi geliyor bana. izlenimlerim değişirse eklerim.

son 3 aydır yaşadığım yemyeşil düzenli ve nezih bir ankara semti. karadenizden bile daha yeşil, alışveriş merkezleri * * ve göksu parkıyla yaşanası bir yer.

kuzenimin Hacettepe üniversitesinde okurken kaldığı etaplardan oluşan,Ankara'nın merkezine uzak bir yerleşim alanıdır.

yaz aylarinin gelmesiyle daha bir guzellesmis sirin ankara semtidir. Goksu parkta ordek beslemek ayri bir keyiftir.

üniversiteyi kazanmadan önce ablam okurken yanında kaldığım çok güzel dostluklar edindiğim migrosun açılmasıyla canlanan göksu parkına yakın olan semt.

sakinlerinin kızılay ya da çankaya için "ankara" dedikleri o derece merkeze uzak 10 yılımı geçridiğim semt.

kimsenin gitmediği, gidenin dönemediği, yönetenleri tarafından avrupanın gözbebeği sanılan Ankara şehir merkezine 1 saat uzaklıktaki soluk almanın yaşamak sayıldığı dillerde yerleşim birimi.

Çalışanların yılın bir ayını otobüslerde geçirdiği semt. Her şey güzel hoş olmasına rağmen, saat gece 12 yi geçtikten sonra alkol bulunmaması dışında şikayet edemeyeceğim güzel yer. Ben şahsen çok seviyorum lan, yemyeşil, efil efil geziyorum. *

5 aydır yaşadığım sakinlikte rekor kıran yerleşim merkezi. ulaşımı küfür sebebidir.

(bkz: arkaya doğru ilerleyelim)

Eryaman Terapi Merkezi'ne hoşgeldiniz.

bıkmadan- usanmadan yaşadığım, istanbul'a sanki daha yakın gibi görünen yer.

emlakçılarının illa ki bi memur kefil takıntısının bulunduğu semt.

pist ve mesafe ayırdetmeden harika koşması gereken fakat bir şekilde her defasında yarışa küsen bir isim. bir sorunu olması çok yüksek ihtimal bu safkanın. eğer bu halledilirse kendisinden mükemmel yarışlar izleriz.