elliott smith

en yakın arkadaşım,dostum,kardeşim gibi sanki..sıkıntılı,huzursuz zamanlarımda içime huzur veren yegane seslerden.he bir de vize-final haftası gecelerinin kahve ile birlikte vazgeçilmezi.

between the bars adlı şarkısı harbiden güzel olan sanatçı.

dinlediğinizde size "yok böyle bir ses" dedirten ingiliz şahsiyet.hele bazı yerlerde o melankolik sesi titremez mi bitirir işte insanı.ilk duyduğumda bright eyes'ın solistinin sesine benzetmiştim zira dikkatli dinleyince gerçekten de benzediğini farkettim.yoğun bir günün ardından bir kupa kahveni yanına alır, gözlüklerini takar*, varsa armut koltuğuna gömülüp günlerdir seni sürükleyen bir romanı daha keyifli okuyabilirsin.elliot sana yardım eder.

(bkz: waltz#2)
(bkz: between the bars)
(bkz: because)
(bkz: somebody that i used to know) *

Insanin icine hem huzun hem de huzur isleyen bir sese sahip harika muzisyen.

genç yaşlarında başladığı müzik serüveninde, her zaman kendisine esas adından daha yakın bir ad olarak gördüğü elliott'ı kullanmayı uygun gördü. 1998'de good will hunting filminin müziklerini yaptığı zaman tanındı. bu film müzikleri, kendisine en iyi parça* dalında akademi ödülü adaylığı getirdi. ancak, aynı sene tüm akademi üyelerinin de içinde olduğu cümle alemin bütün ödülleri alması için desteklediği 'titanic' filminin celine dion tarafından icra edilen 'my heart will go on' şarkısına hiç de hak etmemesine rağmen, ödülü kaptırdı, elliott smith; ki bunu umursadığını hiç sanmıyorum.

en bilinen parçası, bir dönem özellikle radyo eksen ve kent fm tarafından çok fazla çalınan waltz#2 olan elliott, belki de son 10 yılda kendi müzik dilini yaratan az sayıdaki müzisyenden biriydi. buğulu sesini bir enstrüman gibi kullanır, gitarıyla hep inandığı ve anlamı olan besteler yapardı. kimsede olmayan bir tonlaması ve vokal tarzı vardı; sanki onun dışında şarkılarını başka birisi söylese, yani onun bir parçası coverlansa, şarkı bütün tılsımını yitirir gibi gelir bana.

amerikalı müzisyen, 4 tane birbirinden güzel albüme sahiptir: roman candle, either/or, xo, figure 8. bunlara ek olarak, bir de yaşamını yitirdiği dönemde henüz üzerinde çalışmalarını devam ettirdiği from a basement on the hill albümü var. 2 filme de müzikler yapmıştır: good will hunting ve american beauty. ayrıca, muazzam beatles ve john lennon coverları vardır.

bestelerinden de anlaşılabileceği üzere, duygularını en üst düzeyde yaşayan bu nev-i şahsına münhasır kişilik, ne yazık ki alkol ve uyuşturucu madde* tüketimi gibi konularda da üst seviyelerdedir. hiç bitmeyen bir bunalım, belki de gerçek bir müzisyen olmanın getirdiği dayanılması güç yaratıcılık krizleri, vs. onu 34 yaşında, 2003 yılında aramızdan aldı. kalbine ve midesine iki defa bıçak saplayarak intihar eden smith'in bıraktığı notta şu yazı vardı: "elliott god forgive me."

şarkıları arasındaki başlıca favorilerim; tomorrow tomorrow, miss misery, bottle up and explode, i better be quiet now, waltz#2, between the bars, baby britain, needle in the hay, everything means nothing to me, the white lady loves you more, a distorted reality is now a necessity to be free, can't make a sound. ancak tabii hemen hemen bütün şarkıları dinlenmeye değerdir ve evin bir köşesinde kesinlikle bulunması gerekir, elliott smith albümlerinin.