elliott smith

dinlediğinizde size "yok böyle bir ses" dedirten ingiliz şahsiyet.hele bazı yerlerde o melankolik sesi titremez mi bitirir işte insanı.ilk duyduğumda bright eyes'ın solistinin sesine benzetmiştim zira dikkatli dinleyince gerçekten de benzediğini farkettim.yoğun bir günün ardından bir kupa kahveni yanına alır, gözlüklerini takar*, varsa armut koltuğuna gömülüp günlerdir seni sürükleyen bir romanı daha keyifli okuyabilirsin.elliot sana yardım eder.

(bkz: waltz#2)
(bkz: between the bars)
(bkz: because)
(bkz: somebody that i used to know) *