dogville

görsel

cok guzel filmdi ya. bak aklima geldi yine.

Dogville'i izlemem konusunda ısrar eden arkadaşıma teşekkür ediyorum öncelikle. Her defasında erteleyip ,sonunda 3 saat boyunca adeta bir moron gibi oturdum ekran karşısında. Film alışılagelmişin dışında. Tiyatro izliyormuş gibi hissettiren masalsı bir anlatım ve kuşbakışı kamera çekimleri ile minimum dekor maksimum oyunculuk sergileyen izlenmesi gereken bir film. Çoğu insan bu filme hümanizm karşıtı olduğu için karşıdır, ama karşı olmanız gereken bu film değil, hümanizmin ta kendisidir. isa'nın değil Musa'nın adaletine ihtiyacımız vardır. Cana karşılık can, göze karşılık göz, dişe karşılık diş! Teoride idealize edilmiş ahlak dersleri alan dogville halkı, pratikte sınıfta kalıyor. Musa'nın adaleti tamda burda devreye giriyor. Filmin bir sahnesinde Chuck'seni öpmeme izin vermedin, benden kaçındın' diyor. Salak Grace ise 'hayır böyle düşünme' diyebiliyor. Diğer insanların asla onun ahlakına ulaşamayacağını düşünerek yapıyor bunu. Ki zaten sonunda intikam alınmasa bir halta yaramazdı bu film. Çoğu sahnesinde öfkeden deliye döndüm. Her defasında dünyayı değiştireceğini sanan Grace'ye 'Nah değiştirirsin' demekten sıkılmıştım ki filmin son sahnesinde "çocuklu aileler var. önce çocukları halledin. anneleri seyretsin. tek tek öldürün. gözyaşlarını tutmayı başarırsa duracağınızı söyleyin." dediğinde elim ayağım buz kesildi. Tom denen vasıfsıza yorum yapmadan geçeceğim. Merhametten maraz doğar deyip noktalayacağım. Bu filme geç kalmayın. Kibrin aslında ne olduğunu görün ve akıllarınıza darbeli matkap etkisiyle kazıyın bu gerçeği. Adaleti öğrenin. izledikten sonra da gaza gelmeyin.

bir üçlemesinin ilki olan film de; (dogville, manderlay ve washington) yönetmenin tüm diğer filmlerinde olduğu gibi seyircisini ciddi depresyona sokan cinstendir.

diğer dogma akım yönetmenlerinde olduğu gibi trier de, filmlerindeki kötümser ve karamsar hikayelerini bilinçli olarak çözümsüz bırakarak seyircisini adeta kışkırtır.

Danimarkalı yönetmen lars von trier klasiği. Hiçbir film yozgat’ı bu kadar güzel anlatamazdı. Ben başarılı buldum.

Lars von trier film için yapay bir kasaba inşa eder ve dogville’i izleyiciye dünyanın kalanından izole bir tiyatro sahnesi olarak sunar. Film 9 bölüm ve 1 önsözden oluşur. her bölüm önden tanıtılır, bu şekilde izleyicinin duygularına kapılmasına da müsaade edilmemiş olur ve izleyiciye daha eleştirel düşünme fırsatı tanır.

Grace(nicole kidman), dogville’de bir yabancıdır ve “yabancı” olan bir sömürü kaynağı olarak görülmektedir. Biliyorsunuz Von trier filmlerinde yabancı düşmanlığı çok ön plandadır. Kapitalizmde insan, etrafındaki diğer insanların varlığını düşünmez yalnızca kullanılması gereken bir nesne(mal) olarak bakar. Filmdeki bibloları hatırlayın aslında hiç kimse grace’i o biblolardan daha değerli görmüyordu.

Sinemanın en aykırı yönetmenlerinden biri olan von trier (adam mütemadiyen seyirciyi rahatsız etme amacı güdüyor) özellikle şiddet ve cinselliği neredeyse her filminde ön plana çıkarır, filmlerindeki kadın karakterlere çektirdiği fiziksel ve psikolojik acılar hep tartışma konusu olmuştur. Grace de burada kapitalizmin kölesiydi ve von trier filmde kapitalizmi cinsel kölelik olarak betimliyordu. Chuck’ın grace’e tecavüz ettiği sahneyi hatırlayın, olay her ne kadar evde geçse de (dogville’de evlerin duvarları sadece yere çizilen çizgilerden oluştuğu için) seyirciye bunu aslında tüm dogville sakinlerinin gözünün önünde yaşanmış gibi geliyordu. Herkes oradaydı fakat kimse bir şey görmüyordu, engel olmuyordu....siz tüm bu gerçekliğin rahatsız ediciliğini iliklerinizde hissediyordunuz. işte kadına uygulanan şiddet karşısında toplumun tavrı; her şey ortadadır, herkes görür, bilir fakat durumu değiştirmek için hiçbir şey yapmaz.

film üzerinden homo homini lupus okuması yapmak da mümkün. Aslında herkesin ikiyüzlü olduğunu, saf bir iyilik olmadığını, daima maskelerin altında gizlenmiş bir kötülük olduğunu ancak insanların bu kötülüğü ortaya çıkarmak için fırsat kolladığının mesajını da verir. filmin sonunda iktidar toplumu katleder fakat katliamına neden olan aslında toplumun kendisidir. Güç ve kibrin birleştiği yerde etik değerlerin esamesi okunmuyor. adaleti de güç sahibi olan kişi dağıtıyor.

en nihayetinde sarkastik ve ciddi alegorik bir film. Hristiyanlığa yönelik eleştiriler vs 7 biblo, 7 çocuk, 7 büyük günah. kibir vurgusu. köydeki tek köpeğin adı musa mesela. grace kelime olarak rahmet, merhamet anlamı taşıyor olması. her kötülüğü affetmesiyle grace'in hz isa'yı temsil etmesi. grace'in zincire vurulması ile çarmıha gerilme arasında ve son sahnede grace-babası arasındaki konuşmayla baba-oğul ilişkisine yapılan vurgu gibi gibi gibi klasik von trier işte dedirten ve izlerken duvarları yumruklamanıza neden olabilecek bir film.

görsel
Üşüdüysen dogville’i yakalım grace.

lars von trier'in ilginç filmlerinden birisi. Bu filmi 2 günde izlemiştim cidden. ilk yarısı gayet güzel umut verici giderken ikinci yarısını yarın izlerim diye kapatmıştım kalan kısmı cidden insanın içindeki bütün umudu söndüren ve oldukça rahatsız edici bir filmdi ama mükemmel bir filmdi.

Spoiler vermek istemiyorum çünkü muhakkak izlenmesi gereken avangard bir yapıttır.

Ama bir gerçeği ekliyeceğim ki izleyen herkes farkınavarabilir mi bilmem.

Filmde köpek hariç hiç kimse masum değil.

Lars von trierin efsane filmi.

Lars von Trier'in; "ben farklıyım" dediği filmi.

lars von trier'in nasıl bir rahatsız olduğunu bir kez daha ispatladığı muhteşem film.