buğzetmek

Kin beslemek, nefret etmek manasında kullanılan arapça kelime.

"içten kınamak" manasına da gelir.
birine buğz ettiğiniz zaman buğzdan öteye gitmeyiniz, zira o kişi ilerde sizin dostunuz olabilir. hadis-i şerifinde de gördüğümüz kelime.
(bkz: islam hoşgörü dinidir) *

allah rızasını kazanmak için olmazsa olmazlardandır, allah için sevip, allah için buğzetmek...

yanlıştaki bir kişiye karşı onun yaptığı yanlışın farkında olupbundan men etmektir.dedikodunun islam dininde günah olduğu malumdur.ancak dedikodu yapılan bir ortamda o kişileri uyarma imkanımız yoksa içimizden onların yanlış yaptığını,bu olayda onların karşısında olduğumuzu geçiririz bu kalben buğzetmektir.ki peygamberimiz bunu imanın en zayıf derecesi olarak belirtmiştir o ayrı.

(bkz: tanım buğzetmek) *

halk arasındaki anlamı, kur'an dilindeki ve sözlüklerdeki anlamından oldukça farklıdır.

şöyle ki;

kökeni arapça olan bu sözcüğün orijinal halindeki |nefret etme| ya da |kin besleme| hissiyatını içermez. daha ziyade |kırgınlık| veya |küskünlük| gibi ani kızmalar sonucu 'yüz düşüren', 'sitemkar davranan' insanları betimlemek için kullanılır.

dolayısı ile anadolu'daki kullanımında |düşmanca| bir tavırdan söz edilemez.

üşengeçlik etmektir.