bu vatan kimin

ulu türklerin.

ekürisi bulunan şiir;

Dört nala gelip uzak Asyadan
Akdenize bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket bizim

Bilekler kan içinde
Dişler kenetli
Ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benzeyen toprak
Bu cehennem, bu cennet bizim

Kapansın el kapıları
Bir daha açılmasın
Yok edin insanın insana kulluğunu
Bu davet bizim

Yaşamak bir agaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardescesine
Bu hasret bizim

nazım hikmet ran.

mustafa Yıldızdoğan'ın bestelediği şiir.
https://www.youtube.com/watch?v=NejWPm7NgE4

''tutuşup kül olan ocaklarından
şahlanıp köpüren ırmaklarından
hudutlarda gaza bayraklarından
alnına ışıklar vuranlarındır''

görsel

içinde yaşayan halkların .
kimin olacak amk *

Alparslan ve ordusunun.

iyi, gidip amerika'da yaşayım da amerika benim diyim amk.

bu vatan halkın emekçinin çalışanındır başkalarinin emegiyle keyif yapanlarin degildir. ne demiş Atamiz vataninin en cok seven isini en iyi yapandir. bu vatan halkindir efenim saygilar.

Bu vatan kalbi götünde atan insanların değil , canını dişine takarak bu ülkeyi kurtaramaya çalışan kahraman Türk Askerlerinindir . Onlar sayesinde burada olduğumuz topraklarda onların cesetlerine dahi saygı duymuyoruz . Bu vatan bize emanettir arkadaşlar dedelerimizden , torunlarımıza kadar gidecek ve kıyamete kadar devam edecek bir emanet . Yaşadığınız yerde istediğiniz kadar tapunuz olsun , istediğiniz kadar araziniz olsun buraların tek sahibi Allah ' tır. Bu gerçeği kimse değiştiremez .

şüphesizdir ki oğlunu gemiciklere boğarken,halkını vergi ile boğanların değildir.

Benim ve Kendini bu vatanın evladı hisseden herkesin.

tayyip erdoganin. babasin mali gibi yonetiyor. aptal turk halki oy vermeye devam etsin.

Bu vatan toprağın kara bağrında
Sıradağlar gibi duranlarındır,
Bir tarih boyunca onun uğrunda
Kendini tarihe verenlerindir.
Usta çok güzel özetlemiş başka söze ne hacet. Orhan Şaik Gökyay nur içinde yat.

Sizin diyiler de hep biz faakir hep biz ölü hep biz hep biz ...

Halkım ben.

hainlerin değildir.

bayrağın yanından geçerken öpüp alnına koyan çocuğun.

orhan şaik gökyay' ın çok güzel bir şiiri. okurken gözlerimden yaş geldi.
(bkz: orhan şaik gökyay)

Bu vatan, toprağın kara bağrında, Sıradağlar gibi duranlarındır.
Ve onların torunlarınındır.
Yanı halkındır.
Nokta!

bu vatan, toprağın kara bağrında
sıradağlar gibi duranlarındır;
bir tarih boyunca, onun uğrunda
kendini tarihe verenlerindir...

tutuşup: kül olan ocaklarından,
şahlanıp: köpüren ırmaklarından,
hudutlarda gaza bayraklarından,
alnına ışıklar vuranlarındır...

ardına bakmadan yollara düşen,
şimşek gibi çakan, sel gibi coşan,
huduttan hududa yol bulup koşan,
cepheden cepheyi soranlarındır...

ileri atılıp sellercesine,
göğsünden vurulup tam ercesine,
bir gül bahçesine girercesine,
şu kara toprağa girenlerindir...

tarihin dilinden düşmez bu destan:
nehirler gazidir, dağlar kahraman,
her taşı bir yakut olan bu vatan,
can verme sırrına erenlerindir...

gökyay'ım ne yazsan ziyade değil,
bu sevgi bir kuru ifade değil,
sencileyin hasmı rüyada değil,
topun namlısında görenlerindir...

orhan şaik gökyay