breaking all illusions

petrucci'nin nasıl bir ruh haliyle yazdığı ve çaldığı belli olmayan gitar solosuyla a dramatic turn of events'in belki de en iyi şarkısı.

sanırım ömür boyu dinleyeceğim.

solosu sikertir.

çok fena bir şarkıdır.
kendimi şarkıya bırakıp bir şey düşünmediğim zamanlar, şarkının son saniyelerinde insanlığımdan; varlığımdan utanırım. nedeni bilinmez.
hatta, biraz moralsizlikle de karışınca bahsi geçen saniyelerde kalp atışlarımı yadırgamışlığım bile var.
neyse ki build me up break me down dinliyorum geçiyor.

nefes darlığı yapan şarkıdır. her seferinde sonuna kadar nefesimizi tutmaktan nefes almayı beceremez olduk, naptın lan dream theater?
Şarkının outrosunun sadece bana iyiden daha iyi gibi geldiğini sanmıştım, meğer herkes öyle düşünüyormuş. Demek ki bu benim müzikal bilgisizliğim değil, şarkının outrosu gerçekten güzel.
Albümün genelinde olduğu gibi bu şarkıda da jordan rudess etkileri var. Ağırlığını koymuş da iyi etmiş. Saygılar rudess abi.

Dream Theater mucizesidir. Mükemmeldir. Solosu bir başkadır hakikaten, kelimeler eksik kalır. Bu entry'yi okur okumaz gidin dinleyin, memnun kalmazsanız özelden iletişin benle.

A Dramatic turn of events'ın kapanış şarkısı olmayı fazlasıyla haketmiş fakat son düzlükte katakulliye getirilmiş epik şarkı. * Albümün içinde grup elemanlarının hepsinin birden 90'lardaki dream theater ruhuna tekrardan hayat verdiği tek şarkıda şuan bahsettiğimiz şaheserden başkası değil. Son yıllarda günümüz metaline iyice yaklaşan dream theater müziğinde grubun hayranı olmayan bir insan şarkının içindeki o ufacık da olsa var olan duygu tomurcuğunu farketmekte zorlanacağı su götürmez bir gerçekken, bu şarkıyı farklı yaşlardaki ve farklı türler dinleyen rock dinleyicilerine dinlettiğimde hiçbirinden ruhsuz ya da olmamış gibi bir yorum almamış olmam düşüncemi desteklememde fayda sağladı. Ayrıca unsion kısmından sonra Petrucci'nin çok özel bir solo bölümü var. Bir önceki albüm olan black clouds and silver linings'de the Best of times'ın outro solosunda bir terbiyesizlik yapan petrucci abimiz bu sefer ahlaksızlığın doruklarına çıkıyor. Rüyasında ak sakallı stevie ray vaughan gördükten sonra kalkıp yazdığı bir soloya sahip, best of times solosundan güzel değil fakat daha oturaklı bir solo. ayrıca john myung bu şarkıda sadece söz yazımında katkı sağlamakla kalmamış belirgin bir şekilde bas gitarını çalmış. petrucci'nin rifflerinin arkasına saklanmaktan kurtulmuş görüntüsü mutlu edici bir tablo sunuyor. konserde çalınırsa çok can yakacak bu şarkı.

dream theater'ın üstatları rush ve camel'a selam çaktıkları a dramtic turn of events albümünün kuşkusuz en iyi şarkısı.

Albümün en nostaljik havaya sahip şarkısı. Bundan tam 20 yıl önce piyasaya sürdükleri uyuşturucu; images and words e bir selam niteliğinde. şarkının düzenlenmesi, akışı ufak farklılıklar dışında bizi yıllar öncesine götürüyor. Şarkı sözlerinde ise Myung ismini görünce heyecanlanıyoruz tabi. En son şarkı sözü yazdığı albüm scenes from a memory (bkz: fatal tragedy), yani 90'lardaki dream theater.

sözlerini de yazayım da tam olsun.

dream theater - breaking all illusions

With the sun in place
There's a test of faith
Streams of thought awaken
New realities
Singularities
Breaking all illusions

Sun in burst of heat
Burning source of life
Masterful destruction
Powers not in light
Its understanding truth
Changing my direction

Live every one night
Breathing a new beginning
Wisdom revealed
As I am undone
Life's biggest battles
Up in and fought alone
My spirit brings me home

Ample thoughts flow through my consciousness
Drawn to curses left behind
Test of will, the threshold to ones' faith
Stars of fire in the night

Searching out
Reaching in
To a ride where I begin
Sights remembered
In the light

Searching out
Reaching in
To a ride where I begin
Sounds remembered
Come alive

Embrace the days
Don't turn away
Life's true intent needs patience
Karma starts the signal.

john myung'ın şarkı sözlerini yazmasıyla zaten heyecanlanmıştık, bir de 1 dakikalık teaser resmen yardırdı ortalığı. o nasıl bir learning to live referansıdır.

ayrıca şarkıda inanılmaz harika vokal melodileri var. teşekkürler james labrie.