bos kuyu

bir bülent birinci şarkısıdır.

boş kuyu
Keşke olmasaydı
Annemle babam
Yeryüzüne inmiş
Boş bir kuyu için

Güzel hiç bir şey olmadı
Bana sunulan
Sessiz bir öfkede
Dolanır gözlerim

Çelik kadar soğuktur
Kalplerdeki izler
O derin boş kuyuyu
Yumuşak bakışlar gizler

Dolanır sahipsizce
Bedenim benimle
içimdeki ağaçlar
Kurur birer birer

Yolumun sonunda
Yok ki nehirler
Gülecek ağlayacak şeyler
Biter birer birer

Oturuyordu sarı kilimde
Düşünüyordu kitap elinde
Olacaklardan haberi yoktu

Ben mi istedim
Dünyada olmayı
Ben istemedim
Boşluğu bulmayı

Günler, aylar, yıllar
Gelip geçeli
Büyüyor içimdeki
Bu dipsiz kuyu

Bomboş bir yüzde
Asılmış gözler
Yanan son kıvılcım da
Boş kuyuda söner